ستاره جوان استقلال: کاری میکنم برایم شعار بسازید!
اسماعیل قلیزاده، پدیده جوان استقلال که پس از درخشش در جمع آبیپوشان مجدداً به اردوی تیم ملی امید ایران فراخوانده شده است، در گفتوگویی اختصاصی به موضوع خط خوردنش از فهرست پیشین تیم امید، بازگشت دوباره با حضور حسین عبدی، رقابت در استقلال، اهدافش در تیم ملی و همچنین رویای بازی در خارج از کشور پرداخت. وی معتقد است که غیبتش در تیم امید در مقطع قبلی، بیشتر به چشم آمده و حالا با انگیزه مضاعفی در پی تثبیت جایگاه خود هم در استقلال و هم در تیم ملی است. *ادامه این گفتوگوی مفصل با اسماعیل قلیزاده را بخوانید: *با وجود نمایشهای درخشانت در استقلال، در فهرست تیم ملی امید ایران برای رقابتهای جام ملتهای زیر ۲۳ سال حضور نداشتی. آن تصمیم چقدر برایت ناامیدکننده و غیرمنتظره بود؟ بله، کاملاً درست است. عملکردم در لیگ برتر، رقابتهای آسیایی و جام حذفی در سن ۱۹ سالگی و در میان بازیکنان متعدد جوان، عالی بود. گلهای سرنوشتسازی در دیدارهای بزرگ و حساس به ثمر رساندم و از نظر آماری نیز وضعیت بسیار بهتری نسبت به بسیاری از بازیکنان داشتم. با این حال، تصمیم بر این شد که در فهرست نهایی نباشم و من هم از این موضوع استقبال کردم. گاهی لازم است که نباشی تا جایگاه و اهمیتت بیشتر درک شود. گاهی نبودن بهتر از حضور صرف است. *در آن زمان، امید روانخواه یا دیگر اعضای کادر فنی، دلیل دعوت نشدن به تیم امید را برایت توضیح دادند؟ خیر، هیچ توضیحی ارائه نشد و در واقع نیازی هم به شنیدن توضیحات نبود، زیرا در مورد یک بازیکن توانمند، جایی برای حرف و حدیث باقی نمیماند. با این حال، به نظر میرسید که تمایلی به حضور یک بازیکن تکنیکی، گلزن و خلاق در تیم ملی وجود نداشت.
پس از انتخاب حسین عبدی به عنوان سرمربی، مجدداً به تیم ملی امید ایران دعوت شدی. این بازگشت را آغازگر مسیری نوین تلقی میکنی؟ تیم ملی، عرصه استعدادهای برتر است. هر بازیکنی که شایستگی لازم را داشته باشد، دعوت خواهد شد و عملکرد او در لیگ، آسیا یا جام حذفی، اگر قابل توجه باشد، بدون هیچ ملاحظه دیگری او را به تیم ملی میرساند. اگر من دعوت شدم، حتماً لیاقت پوشیدن پیراهن تیم ملی را داشتهام، چرا که عملکردم این موضوع را اثبات کرده است و این صرفاً یک ادعا نیست. بله، اگر بتوانم عملکرد خوبی ارائه دهم، انتظار میرود که اتفاقات بسیار خوبی برایم در رقابتهای آسیایی رقم بخورد. *شنیده میشود که حسین عبدی علاوه بر پست وینگر، تو را برای بازی در نقش هافبک تهاجمی نیز مد نظر دارد. خودت در کدام پست احساس راحتی بیشتری میکنی و مؤثرتر هستی؟ من بارها اعلام کردهام که پست اصلی من، شماره ۱۰ است. در تیم ملی نیز به دلیل سبک بازی منحصر به فردم، در همان پست بازی میکنم، زیرا با آزادی عمل بیشتری در تمام نقاط زمین تردد کرده و احساس راحتی بیشتری دارم. البته توانایی بازی در پست وینگر چپ را نیز دارم و تفاوتی برایم ایجاد نمیکند. حتی در پست هافبک شماره ۸ نیز بارها برای تیم ملی به میدان رفتهام، اما در تیم ملی بیشتر به عنوان هافبک تهاجمی بازی میکنم و در این نقش بسیار راحت هستم. *هدف تیم ملی امید ایران در بازیهای آسیایی ناگویا چیست و برای رسیدن به ترکیب اصلی، با چه چالشهایی روبرو هستی؟ هدف ما دستیابی به مقام قهرمانی در این دوره از مسابقات است. تمام بازیکنان و اعضای کادر فنی به این باور رسیدهاند که پس از سالها، زمان قهرمانی در آسیا فرا رسیده است. ما تمام توان خود را برای کسب این عنوان به کار خواهیم بست. بله، رقابت در تیم وجود دارد، اما این رقابت سالم و همراه با دوستی است. هر بازیکنی که در تمرینات و مسابقات عملکرد برجستهای داشته باشد، قطعاً در ترکیب اصلی قرار خواهد گرفت. برای من تفاوتی نمیکند که بازیکن فیکس باشم، نیمکتنشین یا حتی فرصت بازی پیدا نکنم؛ همه ما برای رسیدن به هدف قهرمانی در کنار یکدیگر تلاش میکنیم.
فصل گذشته، علیرغم دقایق بازی محدود، گلهای مهمی برای استقلال به ثمر رساندی. آیا فکر میکنی اکنون زمان آن رسیده که در ترکیب اصلی قرار بگیری؟ بله، در فصل گذشته فرصت بازی محدودی داشتم، اما در بسیاری از دیدارها نیز ۹۰ دقیقه کامل در زمین حضور داشتم. از این بابت خوشحال بودم، چرا که حتی اگر یک دقیقه هم برای استقلال بازی کنم، با تمام وجود و از صمیم قلب به میدان خواهم رفت. فرقی نمیکند که بازی کنم یا نکنم. قطعاً امسال فصل خوبی برای من خواهد بود و اطمینان دارم که نگاهها به سمت من جلب خواهد شد و این اتفاق در ترکیب اصلی استقلال بزرگ رقم خواهد خورد.
رقابت فشردهای میان وینگرهای استقلال وجود دارد. برای جلب اعتماد سهراب بختیاریزاده، چه ویژگیهایی باید به بازیات بیفزایی؟ بله، رقابت تنگاتنگ است. من و علی کوشکی دو وینگر چپ تیم هستیم و در این پست با یکدیگر رقابت داریم. با این حال، رابطه دوستانهای بین ما حکمفرماست و به پیشرفت یکدیگر کمک میکنیم. نیازی نیست کار خاصی انجام دهم، زیرا میدانم آقا سهراب چه انتظاراتی از من دارد. ایشان به من آزادی عمل دادهاند تا هر آنچه لازم است را با توپ انجام دهم و فوتبال خودم را بدون هیچ محدودیتی به نمایش بگذارم.
استقلال شماری از مهرههای هجومی فصل گذشته را از دست داده و پنجره نقل و انتقالات باشگاه نیز بسته است. آیا این شرایط میتواند فرصت بیشتری برای تو فراهم کند؟ تنها بازیکنی که از خط حمله جدا شد، منیر بود. اما در حال حاضر نیز خط حملهای بسیار قدرتمند داریم و قادر خواهیم بود هر تیمی را به چالش بکشیم. شرایط فصل گذشته یا نفرات کنونی تیم برای من اهمیتی ندارد. من در رقابت هستم و فرصتهای بزرگ را برای خود خلق میکنم. *آیا سهراب بختیاریزاده بیشتر از تو در سمت چپ استفاده میکند یا برنامهای برای بازی در پشت سر مهاجم و سمت راست نیز دارد؟ بله، بیشتر در جناح چپ از من به کار گرفته میشوم، زیرا اگر در پستی غیر از وینگر چپ و هافبک تهاجمی بازی کنم، از کیفیت و ویژگیهای خاصم کاسته خواهد شد. به همین دلیل، بیشتر در سمت چپ به میدان میروم و گاهی نیز در پست تهاجمی بازی میکنم، اما در مجموع، حضورم در سمت چپ پررنگتر است.
آیا هدف کوتاهمدت تو، پیوستن به تیم ملی بزرگسالان و حضور در جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷ است؟ من اهداف کوتاهمدت متعددی دارم؛ از تیم امید و مسابقات آسیایی گرفته تا لیگ برتر و تیم ملی بزرگسالان. البته نگاه ویژهای نیز به جام ملتهای آسیا دارم. اگر عملکردم درخشان باشد، همانطور که فصل گذشته همه شاهد آن بودند، قطعاً در فهرست بازیکنان حاضر در جام ملتها قرار خواهم گرفت. *برای رسیدن به تیم ملی بزرگسالان، خودت را بیشتر رقیب وینگرها میدانی یا هافبکهای هجومی؟ برای من تفاوتی ندارد. هم در پست هافبک و هم وینگر چپ بازی میکنم. برایم اهمیتی ندارد چه بازیکنانی در این پستها حضور دارند. عملکرد در زمین همه چیز را مشخص میکند و قطعاً در هر پستی که به میدان بروم، نهایت تلاش خود را برای بهترین عملکرد به کار خواهم بست. *هدف نهایی تو در استقلال چیست و دوست داری هواداران در پایان فصل جدید چه تصویری از اسماعیل قلیزاده در ذهن داشته باشند؟ استقلال خانه من است و از دوران کودکی عاشق این تیم بودهام. از بچگی با پیروزیهای استقلال شاد میشدم و با شکستهایش غمگین. اکنون خودم در این تیم حضور دارم تا برای هواداران و باشگاه شادی به ارمغان بیاورم، قهرمانیهای پی در پی کسب کنم و نامی از خود در این باشگاه به یادگار بگذارم. با عملکردم کاری خواهم کرد که روزی در ورزشگاه برای من نیز مانند بازیکنان بزرگی همچون فرهاد مجیدی، میلاد میداوودی و دیگران شعار ساخته شود و نامی از من در این باشگاه جاودانه گردد. این قول را به آقای میلاد میداوودی دادهام که روزی فرا خواهد رسید که برای من نیز در ورزشگاه شعار «وا ویلا، وا ویلا» سر داده خواهد شد. *آیا به فکر بازی در خارج از کشور هستی؟ بله، از ۱۶ سالگی به فکر لژیونر شدن بودهام. در طول این سالها پیشنهادهای متعددی از پرتغال، بلژیک، روسیه و تیمهای دیگر دریافت کردهام. آخرین بار سال گذشته قرار بود راهی پرتغال شوم، اما زمانی که پیشنهاد استقلال مطرح شد، تصمیم گرفتم در خانه خود بمانم؛ جایی که همیشه آرزو داشتم روزی در آن بازی کنم. در آن مقطع، قید لژیونر شدن را زدم و به استقلال بزرگ پیوستم. اما اکنون دوباره به این موضوع فکر میکنم و قطعاً اگر روزی در استقلال نباشم، لژیونر خواهم شد. این اتفاق نیز به زودی رخ خواهد داد و اطمینان دارم که از استقلال لژیونر خواهم شد.
