فصل جدید رقابت نفسگیر رئال مادرید و پاریسنژرمن
حاکمیت فوتبال اروپا، چه در زمین و چه در پشت پرده مدیریت باشگاهها، موضوعی است که سالهاست پاریسنژرمن و رئال مادرید را درگیر رقابتی شدید کرده است. تازهترین اتفاق در این جنگ تمامعیار، به پرونده یان دیومانده مربوط میشود؛ بازیکنی که تیم فرانسوی پیش از باشگاه مادریدی با او به توافق شخصی رسیده بود، اما در نهایت رئال مادرید نیز موفق شد با لایپزیش برای جذب او به توافق برسد.
این اتفاق، پاریسنژرمن را به سمت رقابت برای جذب رودری سوق داده است؛ هرچند رودری از نظر نوع سرمایهگذاری با دیومانده تفاوت دارد، چرا که دیومانده قابلیت بازی در هر دو جناح را داراست. فصل گذشته نیز رئال مادرید در پرونده فرانکو ماستانتونو، باشگاه فرانسوی را پشت سر گذاشت، اگرچه بیش از ۶۰ میلیون یوروی پرداختی برای این بازیکن آرژانتینی، تاکنون نتیجهای جز هدررفت سرمایه نداشته است.
در جریان کارزار انتخاباتی باشگاه رئال مادرید، نام ویتینیا و ژوائو نوس به عنوان گزینههای احتمالی فلورنتینو پرز برای پیوستن به جمع کهکشانیها مطرح شدند و او چک ۱۵۰ میلیون یورویی برای جذبشان آماده کرده بود. بخش قابل توجهی از این مبلغ قرار است صرف انتقال دیومانده شود، آن هم پس از آنکه بایرن مونیخ عملاً مانع انتقال اولیسه شد، رویدادی که پیش از این پاریسنژرمن نیز در مورد هافبکهای خود تجربه کرده بود.
ریاست ناصر الخلیفی بر باشگاهی که دو قهرمانی متوالی در لیگ قهرمانان اروپا را کسب کرده، تا حدی زخم جدایی امباپه را التیام بخشیده است. با این حال، الخلیفی از آن زمان به بعد، موضعی سرسختانه در قبال غول اسپانیایی اتخاذ کرده است. همزمان با موفقیتهای پاریسنژرمن، قهرمان ۱۵ دوره لیگ قهرمانان اروپا با ناکامیهای متوالی روبرو بود، ناکامیهایی که الخلیفی در بازگرداندن آن باشگاه به اوج، نقش داشت.
در ماه فوریه، چفرین، پرز و الخلیفی به عنوان رؤسای یوفا، رئال مادرید و باشگاههای فوتبال اروپا، بر سر طرحی اولیه برای دگرگون کردن رقابتهای اروپایی به توافق رسیدند. اما از آن زمان تاکنون، هیچ پیشرفتی در این زمینه حاصل نشده است؛ توافقی که شکست پروژه سوپرلیگ را به همراه داشت و با مخالفت شدید رئیس پاریسنژرمن مواجه شد.
با این وجود، تنش در نبرد بر سر انتقالهای بزرگ همچنان پابرجاست؛ نبردی که رئال مادرید در پنجرههای نقل و انتقالاتی اخیر تلاش کرده با نمایش قدرت، در آن پیشتاز باشد. این رویارویی خاص، در برابر آنچه باشگاههای تحت مالکیت دولت نامیده میشود، شکل گرفته است، هرچند روشهای خودشان نیز مشابه بوده و دقیقاً با هدف جذب سرمایهگذاران خارجی دنبال میشود. رقابت میان این دو نهاد به وضعیتی مزمن تبدیل شده است.
در سال ۲۰۲۲، پاریسنژرمن پیش از آمدن لوئیس انریکه و آغاز چرخه موفقیتهایش، در پرونده اورلین شوامنی دخالت کرد و قیمت انتقال او به رئال مادرید را افزایش داد؛ انتقالی که در نهایت ۸۰ میلیون یورو برای موناکو به ارمغان آورد. یک سال قبل از آن نیز پاریسیها با آنتونیو رودیگر مذاکره کرده بودند. الخلیفی حتی پیش از پیوستن جود بلینگام به رئال مادرید، علناً از او تمجید کرده بود. همچنین رقابت دیگری بر سر اولیسه وجود داشت که بایرن مونیخ آن را به نفع خود پایان داد. اکنون که مزایده دیومانده به سود رئال مادرید خاتمه یافته، رودری به میدان نبرد بعدی در این جنگ شدید تبدیل شده است که به زودی شاهد فصلهای تازهای از آن خواهیم بود.
