تحلیل: شیوه بازی رئال مادرید تحت هدایت مورینیو چگونه است؟
دو هفته از آغاز تمرینات پیشفصل رئال مادرید زیر نظر ژوزه مورینیو سپری شده است. در همین مدت کوتاه و با برگزاری دو دیدار دوستانه، نکات جالبی درباره رویکردهای تاکتیکی سرمربی پرتغالی برای هواداران و کارشناسان نمایان شده است.
رئال مادرید تا به امروز دو بازی تدارکاتی برگزار کرده است؛ ابتدا با نتیجه یک بر صفر تیم آلکورکون را مغلوب ساخت و سپس در دومین بازی که سهشنبه شب برگزار شد، با نمایشی بهتر، تیم لگانس حاضر در دسته دوم اسپانیا را با نتیجه چهار بر یک شکست داد.
این دو مسابقه فرصتی بود تا بازیکنان جوان و همچنین آن دسته از بازیکنانی که به دنبال جلب نظر کادر فنی هستند، تواناییهای خود را به نمایش بگذارند. فرانکو ماستانتونو یکی از این بازیکنان بود که برخلاف انتظارات، در دومین دیدار دوستانه نتوانست عملکرد قابل قبولی ارائه دهد.
سیستم مورد علاقه مورینیو: ۴-۲-۳-۱ کلاسیک
همانطور که رسانههای اسپانیایی پیشبینی کرده بودند، مورینیو در حال حاضر تیم را با آرایش کلاسیک ۴-۲-۳-۱ به میدان میفرستد.
در بازی مقابل لگانس، ادواردو کاماوینگا و فدریکو والورده وظیفه پوشش خط میانی را بر عهده داشتند و آردا گولر در پست هافبک هجومی، پشت سر مهاجم نوک قرار گرفت.
در زمان مالکیت توپ، رئال مادرید بیشتر حملات خود را از جناحین سازماندهی میکند. بالها و مدافعان کناری، عرض زمین را پوشش میدهند و فضایی برای بازیسازی ایجاد میکنند، در حالی که هافبک شماره ۱۰ آزادی عمل کامل برای جابهجایی در سراسر منطقه هجومی را دارد.
اگرچه در بازی اخیر این نقش بر عهده آردا گولر بود، اما به نظر میرسد مورینیو این جایگاه را برای جود بلینگام در نظر گرفته است. گولر با نمایش درخشان خود مقابل لگانس، بیش از سایر بازیکنان حاضر در زمین مورد توجه قرار گرفت و یکی از بهترینهای میدان بود.
به جز بازیکن شماره ۱۰، سایر بازیکنان کاملاً به وظایف تاکتیکی خود پایبند بودند و جابهجاییهای مداوم یا خروج از منطقه تخصصی مشاهده نشد؛ این ویژگی همواره یکی از مشخصههای اصلی تیمهای مورینیو بوده است.
همان مورینیوی همیشگی: نظم، شدت و انتقال سریع
یکی دیگر از نکاتی که چندان دور از انتظار نبود، تمایل رئال به انتقال سریع توپ از دفاع به حمله است.
مورینیو تیمی را ساخته که پس از به دست آوردن توپ، بلافاصله به سمت دروازه حریف حرکت میکند؛ سبکی مستقیم که احتمالاً با بازگشت بازیکنان اصلی هجومی رئال، کارایی بیشتری پیدا خواهد کرد. آنها بلافاصله پس از بازپسگیری توپ به جریان بازی اضافه میشوند و هیچ مهاجمی در دنیا از این سبک لذت نخواهد برد.
جالب است که کاماوینگا در بازی دیروز نمایشی قابل توجه داشت، در حالی که گزارشها حاکی از عدم قطعیت جایگاه او در برنامههای باشگاه و کادر فنی برای فصل آینده است.
رئال مادرید در این دو مسابقه، بدون توپ نیز چهرهای کاملاً متفاوت نسبت به سالهای اخیر نشان داده است. بازیکنان با تمرکز بالا، دوندگی زیاد و پرس شدید بازی میکنند. بخشی از این انرژی را میتوان به انگیزه ناشی از حضور سرمربی جدید نسبت داد، اما مورینیو از همان ابتدا پیام روشنی به تیم داده است؛ هیچ بازیکنی از وظایف دفاعی مستثنی نیست و همه باید در بازپسگیری توپ مشارکت کنند.
مورینیو در این دو بازی از پرس نسبتاً بالایی استفاده کرده است؛ پرسهایی که بیشتر بر اساس بستن خطوط پاس و پیشبینی حرکت حریف استوار است تا درگیریهای فیزیکی مستقیم. هدف اصلی این است که پس از قطع توپ، حملات با سرعت آغاز شوند.
برخلاف تصور بسیاری از هواداران پیش از آغاز به کار مورینیو، حداقل بر اساس این دو دیدار دوستانه، به نظر نمیرسد رئال مادرید او تیمی صرفاً دفاعی باشد؛ هرچند باید در نظر داشت که سطح حریفان چندان بالا نبوده است.
با این حال، آنچه به وضوح دیده میشود، بازگشت ویژگیهایی است که سالها پیش تیمهای مورینیو را به موفقیت رسانده بود؛ نظم تاکتیکی، تعهد کامل بازیکنان به وظایف محوله و شدت بالای بازی گروهی؛ خصوصیات که در سالهای اخیر جای خالی آنها بارها در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو احساس شده بود.
البته آزمون واقعی زمانی فرا خواهد رسید که بازیکنان کلیدی و ستارهها به ترکیب بازگردند و مشخص شود آیا همین میزان تعهد، دوندگی و انضباط تاکتیکی در حضور آنها نیز حفظ خواهد شد؟
رئال مادرید روز شنبه در دیداری دوستانه به مصاف فیورنتینا خواهد رفت؛ مسابقهای که فرصتی تازه برای مشاهده نسخه جدید تیم ژوزه مورینیو و بررسی دقیقتر ایدههای تاکتیکی سرمربی پرتغالی است.
