پنج نامزد برترین بازیکن سال فوتسال ایران و آسیا شناخته شدند
هرگز نمیتوان اغراق کرد اگر مدعی شویم مرد سال فوتسال آسیا از میان نامزدهای برترین بازیکن سال فوتسال ایران انتخاب خواهد شد، با این وجود ممکن است اختلاف نظر داوران داخلی و AFC در نهایت به نتایج متفاوتی منجر شود. سالی سرشار از موفقیت برای فوتسال ایران سپری شد که انتخاب تیم ملی به عنوان محبوبترین تیم ورزشی سال، خود گواهی بر این مدعاست. قهرمانی در جام ملتهای آسیا در اندونزی و پیروزی بر مراکش، قدرت نوظهور جهانی، در مسابقات کشورهای اسلامی، با درخشش و خلاقیت این پنج نامزد برجسته به دست آمد. در سطح باشگاهی نیز، گیتیپسند برای سومین فصل متوالی جام قهرمانی را بالای سر برد. این تیم از حضور سعید احمدعباسی، مهاجمی بیرحم که توپ را به تور دروازه میاندازد، و محمدحسین درخشانی، مدافعی هنرمند که با کنترل ریتم بازی، تاکتیک تیم را طراحی و نظم میبخشد، بهره میبرد. در بخش جوایز فردی، حسین طیبی با زدن ۲۸ گل در ۲۲ بازی باشگاهی و ۱۸ گل در ۱۹ بازی ملی، به عنوان برترین گلزن سال ایران معرفی شد و تمامی کفشهای طلا را از آن خود کرد. سعید احمدعباسی، ماشین گلزنی بیوقفه، برای دومین سال متوالی عنوان MVP جام ملتهای آسیا را به دست آورد تا جایگاه دیگری را برای ایران در مراسم بهترینهای سال AFC تضمین کند. ایران در جوایز سالانه AFC یک برنده دیگر نیز داشت؛ سالار آقاپور در ۲۶ سالگی، پس از کسب عنوان بهترین بازیکن جوان جهان در سال ۲۰۲۲، دومین جایزه مهم حرفهای خود را با دریافت جایزه مرد سال آسیا ۲۰۲۵ به دست آورد. دستیابی به این دو افتخار در این سن، برای علاقهمندان به فوتسال که اخبار را دنبال میکنند، شگفتانگیز است. بهروز عظیمی، ستاره جوان و رو به رشد فوتسال ایران، در تمامی دیدارهای ملی سال گذشته حضور داشت و با استعداد فردی خود، نقش کلیدی در نایب قهرمانی مسسونگون در لیگ و قهرمانی تیم ملی در آسیا ایفا کرد. او در ۲۳ بازی ۲۱ گل به ثمر رسانده است.
در ادامه، به تحلیل عملکرد نامزدهای برترین بازیکن سال فوتسال ایران و دلایل انتخاب آنها با ارائه آمار و ارقام میپردازیم:
هیچ فوتسالیستی در سال گذشته به اندازه حسین طیبی موفق به گلزنی نشد و هیچ ورزشکار ایرانی در اروپا به چنین افتخاراتی دست نیافت. طیبی با اینکه فصل باشگاهی را بدون قهرمانی به پایان رساند، با درخشش خود به تیمش روحیه بخشید. در دورانی که تاکتیکها بر درخشش فردی سایه میافکنند، نبوغ و تأثیرگذاری بیبدیل او به تیم ملی کمک کرد تا با دو قهرمانی در عربستان و اندونزی، سالی رویایی را رقم بزند. بازیکنان معدودی در تاریخ فوتسال با ترکیبی از استعداد در دریبلینگ، گلزنی، سرعت، شوتزنی و خلاقیت، لحظات جادویی خلق کردهاند و طیبی یکی از آنهاست. مربیان همچنان در حیرتند که او چگونه این مهارتهای خارقالعاده را آموخته است.
سعید احمدعباسی، پس از بازگشت از مصدومیت، فصل گذشته را با فراز و نشیبهایی آغاز کرد، اما به سرعت به اوج بازگشت و همزمان هم گلساز و هم مهاجمی کشنده شد. او تنها بازیکن ایرانی است که هم در هوا و هم در زمین خطرناک ظاهر میشود و تمامی گلهایش شایسته دریافت جایزه بهترین گل هستند؛ به ویژه گل آکروباتیک او مقابل ازبکستان که تنها از عهده او برمیآمد. با وجود جثه قدرتمند، چابکی و سرعت بالایی دارد و به نظر میرسد از فولاد ساخته شده است. او مهاجمی است که مدافعان را به وحشت میاندازد و بیشتر توپهایی که به او میرسد را به گل تبدیل میکند.
سالار آقاپور، جوانترین برنده توپ طلای فوتسال آسیا و تنها ایرانی دارنده جایزه پسر طلایی فوتسال جهان است. ظرافت فنی، حرکات چشمنواز، تخیل و خونسردی، سالار را به ستارهای درخشان برای نسل جدید تبدیل کرده و به نظر میرسد در پایان دوران حرفهای خود، تمامی رکوردها را جابجا کند. این ستاره از موقعیتهای عادی، موقعیت خطرناک و گل میسازد و بازی را دگرگون میکند. او با استفاده از تکنیک دریبلینگ موسوم به «لی» مدافعان را تسخیر تکنیک و شوکهای خود میکند. پیشرفت سالار در این سن باورنکردنی است. کمتر بازیکنی در سن ۲۶ سالگی میتواند به اندازه او در گلها تأثیرگذار باشد و در تاریخ فوتسال ایران برای خود نامی دست و پا کند.
محمدحسین درخشانی، عقبگیر تیم ملی، برخلاف سایر گزینهها که مهاجم هستند، کمتر در کانون توجه قرار دارد، اما مهمترین بازیکن تیم باشگاهی و ملی محسوب میشود. او به عنوان قلب تپنده سیستمهای تیمی، وظیفه توزیع و بازپسگیری توپ را بر عهده دارد و به مربیان در انعطافپذیری تاکتیکی کمک میکند. او یک اتاق کنترل در زمین است که هم در دفاع محکم و هم در حمله مؤثر عمل میکند. تواناییهای او تنها به بازی پشت پرده خلاصه نمیشود و آمار عینی او نیز درخشان است؛ او با ۱۸ پاس گل، خلاقترین بازیکن تیم قهرمان لیگ نیز لقب گرفته است. اهمیت درخشانی زمانی بیشتر مشخص میشود که در زمین حضور ندارد. بدون شک، او یکی از بهترین عقبگیرهای تاریخ فوتسال ایران است.
بهروز عظیمی، به عنوان یکی از بازیکنان متولد دهه هشتاد، استانداردهایی را تعیین کرده که بازیکنان هم نسل او به سختی میتوانند به آنها نزدیک شوند. تماشای بازی او این حس را القا میکند که گویی تواناییها و قدرت اسطورههای پست رأس را به ارث برده و یک محصول تکامل یافته است. عظیمی، علیغم یک فصل پرحاشیه در تیم باشگاهی، آمارهای کلی چشمگیری ارائه داده و انتظار میرود برای بیش از یک دهه دیگر در سطح اول فوتسال بدرخشد. او مهاجمی قدرتمند با شوتهای دقیق به چارچوب است که او را به زهردارترین مهاجم حال حاضر تبدیل کرده است. او بازیکنی است که در لحظات حساس و سرنوشتساز، تفاوتها را رقم میزند.
