چهرهی متفکر بختیاریزاده در آستانهی فصل سرد!
سهراب بختیاریزاده این روزها عمیقاً در افکار غرق شده است. در تمرینات استقلال، کمتر نشانی از لبخند یا رضایت بر چهرهی او مشهود است. او که مسئولیت هدایت تیم را بر عهده گرفته، کاملاً آگاه است که با بزرگترین چالش دوران حرفهای خود روبرو شده است. سهراب همیشه آرزو داشت از ابتدای فصل هدایت استقلال را به عهده بگیرد، تیمش را مطابق خواستههایش بنا کند و با ایدههایش در رقابتها حضور یابد. اکنون این فرصت عظیم برای او فراهم شده، اما شرایط به هیچ وجه مطابق انتظاراتش نیست. بازگشت محمد خلیفه و بهرام گودرزی به تیم آلومینیوم اراک، ضربهای مهلک به برنامههای استقلال وارد کرد. این امر عملاً نشان داد که پنجره نقل و انتقالات استقلال فعلاً باز نخواهد شد و خبری از تقویت تیم پیش از شروع لیگ نیست؛ موضوعی که به وضوح رضایت بختیاریزاده را با خود به همراه ندارد. در مقایسه با سایر مدعیان، استقلال هم از نظر تعداد بازیکنان و هم از نظر جذب نیروهای جدید، عقب مانده است. تقریباً تمامی رقبای استقلال ترکیب خود را تقویت کردهاند، اما استقلال همچنان با همان محدودیتها وارد فصل جدید رقابتها میشود. با این حال، بختیاریزاده برای ادامهی فصل برنامه و استراتژی مشخصی دارد. هدف او این است که استقلال با وضعیت فعلی تا پایان نیمفصل در میان چهار تیم برتر جدول باقی بماند و فاصلهی امتیازی کمی با صدرجدول داشته باشد تا در صورت باز شدن پنجره نقل و انتقالات در زمستان، باشگاه بتواند بازیکنان مورد نیاز را جذب کرده و در نیمفصل دوم جبران عقبماندگی امتیازی را آغاز کند. اما پرسش اصلی اینجاست که آیا استقلال با این شرایط توانایی حفظ جایگاهش در میان مدعیان را تا پایان نیمفصل خواهد داشت؟ و مهمتر از آن، آیا فاصلهی امتیازی با رقبا به اندازهای کم خواهد بود که بتوان در نیمفصل دوم آن را جبران کرد؟ پاسخ این پرسشها، شاید سرنوشت بزرگترین فرصت مربیگری سهراب بختیاریزاده را رقم بزند.
