چهرهی متفکر سهراب در آستانهی فصل سرد!
این روزها سهراب بختیاریزاده بیش از هر زمان دیگری در فکر فرو رفته است. در تمرینات استقلال، کمتر اثری از لبخند یا رضایت بر چهرهی او دیده میشود. او که هدایت تیمی را بر عهده گرفته، به خوبی میداند که با بزرگترین چالش دوران حرفهای خود روبرو است. سهراب همواره آرزو داشت تا از ابتدای فصل هدایت استقلال را بر عهده بگیرد، تیمش را مطابق میل خود بسازد و با ایدههای خودش در رقابتها حاضر شود. اکنون این فرصت بزرگ برای او فراهم شده، اما شرایط به هیچ وجه مطابق انتظارات او نیست. بازگشت محمد خلیفه و بهرام گودرزی به تیم آلومینیوم اراک، ضربهی مهلکی به برنامههای استقلال وارد کرد. این اتفاق عملاً نشان داد که پنجره نقل و انتقالات استقلال فعلاً گشوده نخواهد شد و خبری از تقویت تیم پیش از آغاز لیگ نیست؛ موضوعی که به وضوح رضایت سهراب را به همراه ندارد. در مقایسه با سایر مدعیان، استقلال هم از نظر تعداد بازیکن و هم از نظر جذب نفرات جدید، عقب افتاده است. تقریباً تمامی رقبای استقلال ترکیب خود را تقویت کردهاند، اما استقلال همچنان با همان محدودیتها وارد فصل جدید رقابتها میشود. با این حال، بختیاریزاده برای ادامهی فصل طرح و نقشهی مشخصی دارد. هدف او این است که استقلال با وضعیت فعلی تا پایان نیمفصل در جمع چهار تیم برتر جدول باقی بماند و فاصلهی امتیازی کمی با صدر جدول داشته باشد تا در صورت باز شدن پنجره نقل و انتقالات در زمستان، باشگاه بتواند بازیکنان مورد نیاز را جذب کرده و در نیمفصل دوم جبران عقبماندگی امتیازی را آغاز کند. اما پرسش اصلی اینجاست که آیا استقلال با این شرایط قادر خواهد بود تا پایان نیمفصل جزو مدعیان باقی بماند؟ و مهمتر از آن، آیا فاصلهی امتیازی با رقبا به اندازهای کم خواهد بود که بتوان در نیمفصل دوم آن را جبران کرد؟ پاسخ این پرسشها، شاید سرنوشت بزرگترین فرصت مربیگری سهراب بختیاریزاده را رقم بزند.
