لطیفی به درخشان: نظر شخصی خود را به تیم ملی تحمیل نکنید
علی لطیفی در گفتوگویی به ارزیابی عملکرد تیم ملی فوتبال در جام جهانی، وضعیت امیر قلعهنویی، مسئله تغییر نسل، غیبت سردار آزمون و حواشی اخیر فوتبال ایران پرداخت و تأکید کرد که باید با در نظر گرفتن تمامی جوانب، درباره تیم ملی قضاوت کرد. او در خصوص عملکرد تیم ملی در جام جهانی اظهار داشت: «نگاه واقعبینانه حکم میکند که شرایط تیم ملی را، فارغ از هویت سرمربی، اعضای کادر فنی، فدراسیون و بازیکنان، مدنظر قرار دهیم. از زمان انتصاب آقای قلعهنویی به عنوان سرمربی، تیم ملی هنوز به ترکیب ایدهآل خود دست نیافته بود و انتظار میرفت دیدارهای تدارکاتی به رفع نواقص، بهویژه در خط دفاعی، کمک کند.»
وی افزود: «متأسفانه شرایط جنگی باعث برهم خوردن تمامی برنامهریزیهای کوتاهمدت و بلندمدت تیم ملی شد. نه بازیکنان، نه کادر فنی و نه حتی فدراسیون از وضعیت آتی تیم اطلاع دقیقی نداشتند. دیدار با نیوزیلند عملاً به یک بازی تدارکاتی بدل شد و این موضوع بر عملکرد تیم تأثیر گذاشت.» لطیفی در ادامه تحلیل روند تیم ملی در جام جهانی گفت: «در دو مسابقه برابر بلژیک و مصر، شاهد پیشرفت تیم بودیم. یکی از دلایل این پیشرفت، تغییر سیستم بازی بود. تیم از آرایش دو دفاعه به سه دفاعه متمایل شد و انسجام دفاعی بهتری پیدا کرد. این سیستم برای ساختار اصلی تیم که از دوره سرمربیگری کیروش باقی مانده بود، آشنا بود و بازیکنان اجرای آن را بهتر بلد بودند.» لطیفی درباره مسئله تغییر نسل در تیم ملی عنوان کرد: «آقای قلعهنویی نتوانست پروژه تغییر نسل را به طور کامل به سرانجام برساند، اما دلیل اصلی تنها به او محدود نمیشود. فوتبال ایران در دهه اخیر در زمینه پرورش بازیکن دچار ضعف بوده و همین امر موجب شده تا بازیکنان جوان باکیفیت کمتری به سطح فوتبال بزرگسالان برسند.» او در مورد نتیجهگیری تیم ملی در جام جهانی اظهار داشت: «اگر بخواهیم صادقانه قضاوت کنیم، عملکرد تیم را نمیتوان موفقیتآمیز دانست، چرا که هدف اصلی صعود از مرحله گروهی بود و این مهم محقق نشد. با این حال، نمیتوان تیم را یک فاجعه مطلق قلمداد کرد. تیم ملی نه موفق بود و نه کاملاً ناموفق.» لطیفی در خصوص تعطیلی لیگ و تأثیر آن بر وضعیت تیم ملی گفت: «تعطیلی لیگ باعث شد بخشی از بازیکنان داخلی از اوج آمادگی مسابقاتی دور شوند. از سوی دیگر، بسیاری از لژیونرها نیز در تیمهای باشگاهی خود بازیکنان اصلی نبودند و این موضوع بر ریتم بازی آنها تأثیر گذاشت.» وی در مورد جوانگرایی در جام جهانی بیان کرد: «جام جهانی میدان مناسبی برای میدان دادن صرف به بازیکنان جوان نیست. در چنین تورنمنتی، تجربه از اهمیت بالایی برخوردار است. اگر یک بازیکن جوان و یک بازیکن باتجربه از نظر فنی در سطح برابری قرار داشته باشند، من بازیکن باتجربه را انتخاب میکنم، زیرا جام جهانی با سایر رقابتها تفاوت دارد.» لطیفی در خصوص اظهارات علیرضا بیرانوند و مقایسه نسلها گفت: «بحث مقایسه نسل ما و نسل آنها بیش از حد مطرح شده است. بیرانوند از لحاظ فنی بهترین دروازهبان ایران است، اما گاهی برخی مصاحبهها و اظهارنظرهای او بیش از آنکه به خودش سود برساند، به همان نسلی که از آن دفاع میکند، آسیب میزند. هر نسل جایگاه و ارزش خاص خود را دارد و نباید آنها را با هم مقایسه کرد.»
او درباره عدم حضور سردار آزمون در جام جهانی گفت: «از دیدگاه فنی، معتقدم اگر سردار آزمون در ترکیب تیم حضور داشت، شانس صعود ایران افزایش مییافت. سبک بازی و تجربه بینالمللی او برای تیم ملی بسیار ارزشمند بود. البته من از جزئیات مسائل پشت پرده اطلاعی ندارم، اما از نظر فنی، حضور او میتوانست به تیم کمک کند.» لطیفی در مورد ادامه همکاری امیر قلعهنویی با تیم ملی نیز اظهار نظر کرد: «در شرایط کنونی، ادامه همکاری با آقای قلعهنویی منطقیتر به نظر میرسد. حتی اگر بهترین مربیان دنیا نیز هدایت تیم را بر عهده بگیرند، با توجه به زمان اندک باقیمانده تا جام ملتها، امکان ایجاد تغییرات اساسی وجود ندارد. البته این به معنای نادیده گرفتن نقاط ضعف نیست و عملکرد ایشان باید به صورت منصفانه مورد بررسی قرار گیرد.» وی در خصوص فضای انتقادی پیرامون قلعهنویی گفت: «متأسفانه فضا به سمت دوقطبی شدن پیش رفته است. عدهای هیچگونه انتقادی را نمیپذیرند و برخی دیگر نیز به شدت و بیرحمانه حمله میکنند. لازم است نگاهی خاکستری داشته باشیم و همزمان به نقاط قوت و ضعف توجه کنیم.» لطیفی در پایان درباره انتقادهای حمید درخشان از تیم ملی گفت: «پیش از هر چیز، باید بگویم که آقای حمید درخشان از دوستان عزیز من هستند. سالها مربی من بودهاند و برایشان احترام فراوانی قائل هستم. طبیعی است که هر فردی حق نقد عملکرد آقای قلعهنویی و کادر فنی تیم ملی را داشته باشد. اما معتقدم میان نقد سازنده و تحمیل نظر شخصی، تفاوت وجود دارد. نقد زمانی ارزشمند است که تمامی شرایط و واقعیتها مدنظر قرار گیرد.»
آقای درخشان با توجه به تجربهای که در دنیای فوتبال دارند و سوابق فعالیتشان در ردههای ملی، بهتر از بسیاری افراد میدانند که قضاوت درباره یک تیم ملی بدون در نظر گرفتن شرایط، محدودیتها و فضای حاکم بر آن، قضاوتی کامل و بیطرفانه نخواهد بود. به باور من، نباید شرایط تیم ملی بزرگسالان را با وضعیت تیمهای پایه مقایسه کرد. هر مسابقه و هر تورنمنتی فضای خاص خود را دارد و تصمیمگیری برای یک تیم ملی بزرگسالان با چالشهای منحصر به فردی همراه است. من نه طرفدار آقای قلعهنویی هستم و نه مخالف ایشان؛ صرفاً بر اساس آنچه مشاهده میکنم، قضاوت میکنم. حتی ممکن است برخی از نقدهای من موردپسند ایشان واقع نشود، اما معیار من وجدان حرفهای است. فوتبال عرصه سلیقههاست و در نهایت، این مردم و افکار عمومی هستند که قضاوت نهایی را انجام خواهند داد.»