راهکارهایی برای فهمیدن داستان خولین و اتلتیکو مادرید!
به نقل از کیک زون، ماجرای خولیان آلوارز در اتلتیکو مادرید دو جنبه کاملاً متفاوت را نشان میدهد. فصل اول برایش رویایی بود: هفت گل در لیگ قهرمانان اروپا، ۱۷ گل در لالیگا و جایگاه خولین را به عنوان یکی از برترین مهاجمان جهان تثبیت کرد. اما فصل دوم بینظمتر بود، بدون جام و با اختلافهایی با دیهگو سیمئونه درباره تصمیمات تاکتیکی که کمکم فاصلهها را بیشتر کرد. وقتی جام جهانی ۲۰۲۶ فرا رسید، همه چیز منفجر شد. آلوارز رو به دوربینها گفت: «به نظرم بهترین کار برای همه، انتقال من است.» او میخواست رویای بازی در بارسلونا را محقق کند. از همان لحظه، درگیری با باشگاه ابعاد تازهای پیدا کرد و حالا بازار نقلوانتقالات اروپا به هر حرکت او چشم دوخته است.
تمایل جدایی خولیان تازگی نداشت. در اواخر فصل دوم، مهاجم آرژانتینی دیگر آن بازیکن غیرقابلتعویض فصل اول نبود. اختلافات با سیمئونه به خاطر برخی تعویض شدنهایش حین بازی، فاصلهای ایجاد کرد که خود بازیکن وقتی به مدیران باشگاه گفت قصد ندارد قراردادش را تا سال ۲۰۳۰ تمدید کند، به همه نشان داد که این شکاف دیگر پرشدنی نیست.
رئال مادرید اولین تیمی بود که اقدام کرد. اوایل ژوئن، این باشگاه پیشنهادی ۱۵۰ میلیون یورویی را به طور رسمی ارائه داد که اتلتیکو قاطعانه رد کرد و حتی با واکنشی تند در شبکههای اجتماعی به رقیب همشهری پاسخ داد. بارسلونا هم با پیشنهادی مشابه وارد میدان شد و همان پاسخ منفی را شنید. اما واکنش اتلتیکو فراتر رفت؛ این باشگاه از بارسلونا به دلیل مذاکره غیرقانونی با بازیکنِ تحت قرارداد، به فیفا شکایت کرد. میگل آنخل خیل مارین، مدیرعامل اتلتیکو، گفته بود: «به ما بیاحترامی میکنند، فکر میکنند میتوانند ما را نادیده بگیرند.»
در میانه این بحران، آرسنال هم علاقه خود را نشان داد اما خولین بازگشت به انگلیس را رد کرد. با بسته شدن تمام درها، مهاجم آرژانتینی پس از جام جهانی، با تأخیری محسوس نسبت به سایر همتیمیهایش در جام جهانیاش، به تمرینات بازگشت؛ در حالی که اختلاف همچنان پابرجا بود و بیمیلی او پنهان نماند. سیمئونه خولین را در بازیهای دوستانه پیشفصل و حتی دیدار افتتاحیه لالیگا مقابل مالاگا به میدان نفرستاد و کمکم و با احتیاط او را به تیم اضافه کرد، بدون اینکه جایگاه ثابتی در ترکیب داشته باشد.
دومین بازی لالیگا مقابل ویارئال، پرتنشترین لحظه بود. هواداران در متروپولیتانو او را هو کردند و پس از پایان مسابقه که با نتیجه ۲-۲ به پایان رسید، خولیان برخلاف معمول بازیکنان، به سمت جایگاه هواداران نرفت تا تشکر کند. او تنها و مستقیم به رختکن رفت. خورخه والدانو، اسطوره فوتبال آرژانتین، با جملهای از خولیو کورتاسار این درام را خلاصه کرد: «وقتی کسی میگوید میرود، یعنی دیگر رفته است. اگر امروز به چهره خولیان نگاه میکردید، میدیدید که او دیگر رفته بود.»
روز بعد، مهاجم اتلتیکو به دلیل «ناخوشی» در تمرین حاضر نشد و فصلی تازه به این ماجرای پرحاشیه اضافه شد. در همین حال، خوان لاپورتا، رئیس بارسلونا، رسماً اعلام کرد که باشگاهش همچنان «بسیار علاقهمند» و «آماده برای خرید» آلوارز است. اما اتلتیکو با بیانیهای قاطع، نشان داد که قصد ندارد در این نبرد ببازد، به هر قیمتی: «از بازیکن قربانی ساخته میشود، اما آسیب اقتصادی و اعتباری بزرگی متوجه باشگاه ماست. تنها قربانی ماجرای خولیان، خود ما هستیم. شانس فروش او به بارسلونا ۰٪ است. مساله پول نیست، بحث حیثیت است.»
