سویا ۱-۳ اتلتیکو | بائنا اجازه نداد ال‌چولو دلتنگ خولین شود

به گزارش کیک زون، بازی ساعت ۹:۳۰ شب به وقت محلی، تقریباً در ساعت ۱۰ به پایان رسیده بود. و شخصی که این کار را به انجام رسانده بود، یک بازیکن با شماره ۱۰ بود؛ الکس بائنا. او گاهی نقش مهاجم کاذب را بازی می‌کرد، اما در واقع همان شماره ۱۰ واقعی بود. این بازیکن قهرمان جهان باید جدی گرفته شود؛ به نظر می‌رسد قهرمانی در جام جهانی او را کاملاً تغییر داده است.

بائنا از آغاز بازی کنترل توپ را در دست گرفته بود و آزادانه میان خط هافبک و محوطه جریمه سویا در حرکت بود تا رهبری حملات اتلتیکو را بر عهده بگیرد. این حملات به سه گل منجر شد، برای تیمی که اصلاً مهاجم تخصصی در اختیار ندارد.

اولین گل بائنا داخل محوطه جریمه با پای راست و پاس کانگ‌این به گوشه دروازه به ثمر رسید. گل دوم هم از راه دور زده شد؛ در حالی که خط دفاعی سویا عملاً از کار افتاده بود، بائنا پس از پاس کوتاه یورنته یک شوت زمینی و محکم به سمت دروازه روانه کرد. او در کمی بیش از ۳۰ دقیقه، به اندازه تمام گل‌هایی که در فصل گذشته، یعنی اولین فصل حضورش در اتلتیکو، زده بود، گل زد. شرایط برای سویا از این هم بدتر شد؛ زیرا بین دو گل بائنا، لوکمن هم وارد جشن شد. او پس از حرکت خوب باریوس، توپ را به دست گرفت و گل سوم را به ثمر رساند.

البته از دید هواداران سویا، شرایط حتی می‌توانست بدتر هم بشود. بائنا یک موقعیت برای هت‌تریک داشت و گریمالدو هم در صحنه‌ای که خودش به تنهایی شروع کرده بود، در نهایت با سد کیکه سالاس مواجه شد. با این حال، سویا هم چند موقعیت داشت؛ به‌طور مشخص دو موقعیت بعد از گل‌های اول حریف. یکی را اوره روی پاس خولیو دیاز که در این بازی در پست وینگر بازی می‌کرد، به دست آورد و دیگری نصیب پکه شد که از اشتباه گریمالدو در بازی‌سازی استفاده کرد. در این صحنه‌ها اوبلاک مجبور به واکنش نشان داد؛ واکنش‌های او کمی پیش از پایان نیمه اول هم دوباره از راه رسید و این بار شوت گوریدی را گرفت. تیم لوئیس گارسیا گاهی خطرناک ظاهر می‌شد، اما از نظر جریان کلی بازی کاملاً تحت تأثیر اتلتیکو قرار داشت. اتلتیکو که با نمایش فوق‌العاده باریوس و البته هولمند که بعداً افت کرد، قدرت گرفته بود، تصمیم گرفته بود بدون مهاجم بازی کند؛ زیرا اساساً مهاجم تخصصی در اختیار ندارد. در عوض چهار بازیکن هجومی را در زمین قرار داده بود که به خوبی با این شرایط کنار آمده بودند.

از طرف دیگر، چون اتلتیکو در دروازه هم عملکرد بسیار خوبی داشت، برای مدتی همه چیز برایش ساده به نظر می‌رسید. البته در دقایق پایانی نیمه اول، سرعت بازی کمی کاهش یافت. سویا تلاش می‌کرد با پرس از بالا و سرعت زیاد بازی کند، اما تقریباً همیشه یک قدم عقب‌تر از بازیکنان اتلتیکو قرار داشت. اینکه لوئیس گارسیا در شروع نیمه دوم تغییری در تیمش ایجاد نکرد، کمی عجیب بود. اما وقتی دید مسابقه همچنان در همان مسیر پیش می‌رود، بالاخره کوچوراشویلی و ایجوک را به زمین فرستاد. هر دو تقریباً بلافاصله تأثیر خود را نشان دادند؛ کوچوراشویلی روی حرکتی که از ایجوک شروع شده بود، ضربه زد اما توپش از کنار دروازه به بیرون رفت. سویا کم‌کم جلوتر می‌آمد، زیرا اتلتیکو دیگر مثل قبل خطرناک نبود. درست در همین زمان، سیمئونه دو تعویض عجیب انجام داد؛ خیمنز و آرنائو وارد زمین شدند و یورنته و لوکمن بیرون رفتند. اشتباه بودن این تصمیم تقریباً بلافاصله ثابت شد. سیه‌را داخل محوطه جریمه یک شوت والی خوب زد و با اشتباه و بی‌تفاوتی گریمالدو، سویا بالاخره به گل رسید. بازیکن جوان آکادمی تا آن لحظه بهترین بازیکن تیمش بود و کمی قبل‌تر هم یک حرکت فوق‌العاده انجام داده بود. ال‌چولو برای جبران این وضعیت، کوکه را وارد زمین کرد تا خط میانی را تقویت کند. کوکه هم واقعاً توانست بازی‌ای که داشت پیچیده می‌شد، کنترل کند. سویا هرگز تسلیم نشد؛ زیرا همان‌طور که می‌گویند، این تیم هیچ‌وقت تسلیم نمی‌شود. اما با وجود برتری نسبی، دیگر موقعیت خاصی نداشت و در نهایت، بائنا نشان داد که می‌تواند کارهای بزرگی انجام دهد و همانطور که امشب توانست، شاید بتواند جای خالی خولین آلوارز را هم به صورت دائمی پر کند.