روایت تلخ مادر از جان باختن پسرش: فرزندم از دست رفت...
به نقل از گزارشات موجود، فاجعه تلخ و دردناک جان باختن یک جوان بسکتبالیست اهل شیراز در حین مسابقه، به ویژه در حضور مادرش، در روزهای اخیر جامعه بسکتبال و ورزش ایران را به شدت تحت تأثیر قرار داده است. این فقدان، بدون شک تا پایان عمر بر قلب خانواده رضا کاظمی خواهد ماند و این خاطره تلخ نیز به این زودیها از خاطر حاضرین در سالن محو نخواهد شد.
این روایت غمانگیز در طی مسابقات بسکتبال جوانان استان فارس در روز جمعه هفتم شهریور ماه سال ۱۴۰۵ رخ داد. پس از آن که تیم رضا کاظمی عقب افتاد، این بازیکن جوان تعویض شد و بر روی نیمکت نشست، اما تنها چند لحظه بعد، او دچار یک مشکل قلبی شده و بر زمین افتاد.
مادر این ورزشکار که خود نیز از اعضای کادر درمان است، در سالن حضور داشت و پیش از رسیدن آمبولانس برای احیای فرزندش تلاش کرد، اما تلاش او نیز برای نجات جان پسرش بینتیجه ماند. مادر رضا کاظمی اکنون این لحظات دردناک را روایت میکند: "از آغاز مسابقه در سالن حاضر بودم و پسرم در کوارتر اول بدون هیچ مشکلی بازی کرد. رضا در کوارتر اول به میدان رفت و عملکرد خوبی داشت، فرزندم هیچ مشکلی از نظر قلبی نداشت و اصلا نمیتوانم بگویم مثلاً درد سینه داشت یا حالش بد بود."
او از لحظهای که فرزندش دچار عارضه قلبی شد میگوید: "رضا روی نیمکت نشست و همین که نشست، ناگهان روی زمین افتاد. پزشک تیم آنجا بود و تلاش کرد پیسیآر انجام دهد. چند بار پیسیآر شد، برای تنفس مصنوعی هم یک نفر کمک کرد و بعد من کنارش رفتم و گفتم اجازه بدهید من پیسیآر را انجام دهم و من چندین بار این کار را انجام دادم و به او تنفس مصنوعی دادم."
به گفته مادر این بازیکن، یکی از داوران نیز که قبلاً دورههای فوریتهای پزشکی را گذرانده بود، در عملیات احیا مشارکت کرد و در میان این ماجرا، انتظار برای رسیدن آمبولانس به یکی از تلخترین بخشهای این روایت تبدیل شد.
مادر رضا میگوید: "من مدام فریاد میزدم که اورژانس را خبر کنید، دقیقاً نمیدانم چقدر طول کشید اما شاید ۲۰ دقیقه، شاید نیم ساعت یا بیشتر. در آن لحظه اصلاً حواسم به زمان نبود و فقط رضا را میدیدم و تلاش میکردم او را زنده کنیم؛ سرانجام آمبولانس به محل رسید و امدادگران عملیات احیا را ادامه دادند. دستگاه به کار گرفتند، شوک دادند، پیسیآر کردند، تنفس مصنوعی دادند و دارو هم تزریق کردند و همه اقدامات لازم را انجام دادند، اما فکر میکنم دیگر دیر شده بود."
و اما لحظهای فرا رسید که دیگر امیدها به پایان رسیده بود و همه از بازگشت این جوان بسکتبالیست قطع امید کردند. رضا به بیمارستان منتقل شد، اما تلاشها برای زنده کردن او بینتیجه ماند. مادر داغدار رضا کاظمی میگوید: "پس از مدتی تلاش برای احیا، آمدند و گفتند دیگر رضا نیست."
مادر این جوان بسکتبالیست که فرزندش را از دست داده است، از پیگیری این ماجرا خبر میدهد: "من به دنبال پول نیستم، بچه من رفت و دیگر برنمیگردد و فقط میخواهم پیگیری شود که این اتفاق دوباره برای بچه دیگری نیفتد. حداقل چهار خانواده دیگر وقتی فرزندشان را با هزار امید به مسابقه میآورند، با ناراحتی مثل من به خانه برنگردند و من فقط همین را میخواهم."
او همچنان معتقد است که با امکانات امدادی بهتر در محل مسابقه ممکن بود فرزندش جان خود را از دست ندهد: "من نمیتوانم بگویم حتماً رضا نجات پیدا میکرد، اما وقتی روی زمین افتاد، هنوز نفس میکشید و ما تلاش میکردیم او را احیا کنیم."
مراسم تشییع و تدفین زندهیاد رضا کاظمی بسکتبالیست نوجوان استان فارس امروز عصر در شیراز برگزار میشود و اکنون خانواده او خواستار رسیدگی جدی به این پرونده هستند تا مشخص شود چه کسانی در این ماجرا قصور کردهاند و از تکرار این اتفاقات تلخ در میادین ورزشی جلوگیری شود.
