عمل جراحی مکتامینی روی قلب: فاجعهای که در انتظار بود!
به نقل از رسانه کیک زون، اسکات مکتامینی به خاطر آنچه پزشکان آن را «آریتمی خفیف و خوشخیم قلبی» نامیدهاند، مدتی از زمینهای فوتبال دور خواهد بود و باشگاه ناپولی به طور رسمی اعلام کرده که این بازیکن باید تحت عمل ابلیشن قرار گیرد.
امروز روزنامه گاتزتا دلو اسپورت با یک متخصص قلب و عروق ایتالیایی گفتگو کرد و از او درباره وضعیت مکتامینی سوال کرد. توضیحات این پزشک نشان میدهد که مشکل هافبک اسکاتلندی چندان نگرانکننده نیست و قلب او کاملاً سالم است. دنیای فوتبال با شنیدن این خبر خونسردی خود را بازیابی خواهد کرد.
دانیله آندرئینی، استاد تمام قلب و عروق دانشگاه میلان و مسئول بخش قلب بیمارستان گالئاتزی-سانتامبروجو، درباره شرایط مکتامینی صحبت کرد و تأکید داشت که نوع آریتمی او با مشکلات قلبی خطرناکی که میتواند منجر به ایست قلبی شود، تفاوت دارد.
وی در ابتدا درباره ماهیت مشکل قلب ستاره این روزهای ناپولی گفت: «ما درباره یک وضعیت خوشخیم صحبت میکنیم. آریتمیهای دهلیزی، بهخصوص در افراد جوان، باعث ایست قلبی نمیشوند. این آریتمیهای بطنی هستند که میتوانند چنین شرایطی ایجاد کنند، مثل موارد اریکسن و بووه.»
به گفته آندرئینی، آریتمیهای دهلیزی حملهای به صورت ناگهانی ایجاد میشوند و ضربان قلب را به شکل چشمگیری افزایش میدهند. ضربان قلب یک فرد معمولی که حدود ۶۰ تا ۷۰ ضربه در دقیقه است، ممکن است در یک ورزشکار حتی از ۴۰ ضربه به ۲۰۰ تا ۲۲۰ ضربه برسد.
این اتفاق میتواند در زمان فعالیت ورزشی یا حتی در حالت استراحت رخ دهد و معمولاً فرد احساس میکند قلبش بهشدت تند یا نامنظم میزند. در بسیاری از موارد ضربان قلب خودبهخود به حالت طبیعی برمیگردد، اما اگر چنین اتفاقی رخ ندهد، ممکن است نیاز به دارو یا حتی کاردیوورژن، یعنی شوک الکتریکی برای بازگرداندن ریتم طبیعی قلب، وجود داشته باشد.
این متخصص البته تأکید کرد که منظور از مشکل مکتامینی، فیبریلاسیون دهلیزی نیست؛ مشکلی که در غیر ورزشکارها و افراد مسن شایعتر است و در ورزشکاران حرفهای و جوانان بسیار نادر محسوب میشود.
عمل جراحی ابلیشن چگونه انجام میشود؟
آندرئینی درباره خطرات این مشکل برای یک ورزشکار گفت: «خطر جدی وجود ندارد، اما برای یک ورزشکار نمیتوان آن را کاملاً نادیده گرفت. صحبت از ابلیشن است؛ روشی برای منظم کردن ضربان قلب که کمترتهاجمی و بسیار ایمن است و میتواند آریتمی را از بین ببرد.»
وی توضیح داد که در چنین مواردی معمولاً قلب فرد کاملاً سالم است و مشکل به مدار الکتریکی قلب مربوط میشود که ممکن است نقصهای کوچکی داشته باشد و معمولاً این مشکلی مادرزادی است.
فرآیند ابلیشن با وارد کردن یک کاتتر از ناحیه کشاله ران انجام میشود. پزشکان این کاتتر را وارد سمت راست قلب میکنند و با انجام مطالعه الکتروفیزیولوژیک، از طریق داروها و تحریکهای مشخص، آریتمی را ایجاد و مسیر آن را شناسایی میکنند. پس از آن، مدار مسئول آریتمی بهطور دقیق مشخص و از بین برده میشود.
آندرئینی برای توضیح این شرایط به نمونه توماسو جیاکومل، ورزشکار رشته بیاتلون، در بازیهای المپیک اشاره کرد که به دلیل تاکیکاردی فوقبطنی روی او جراحی ابلیشن انجام شد. جیاکومل در حالی که در رده اول مسابقه قرار داشت، به دلیل بروز این آریتمی روی زمین افتاد و از هوش رفت.
پزشک ایتالیایی البته تأکید کرد که نمیداند علائم مکتامینی دقیقاً مشابه آن مورد بوده یا نه. به گفته او، فشار فیزیکی و روحی شدید میتواند چنین مشکلاتی را آشکار کند.
آندرئینی توضیح داد که اگر مشکل مکتامینی تازه شناسایی شده و در معاینات پزشکی قبلی تشخیص داده نشده، گفت تشخیص این آریتمی در زمان عادی چندان ساده نیست، چرا که این حملات اغلب تنها چند دقیقه طول میکشند و ممکن است پیش از انجام آزمایش تمام شوند.
چرا مشکل قلب مکتامینی پس از سالها فوتبال بازی کردن نمایان شد؟
آندرئینی در پاسخ به این سؤال که آیا عجیب نیست چنین مشکلی پس از سالها فعالیت حرفهای او و بارها حضورش در تستهای پزشکی تازه کشف شده باشد، گفت: «در این شکل از آریتمی معمولاً در نوار قلب معمولی هیچ چیزی دیده نمیشود، بنابراین کاملاً طبیعی است.»
وی همچنین از برخی عوامل مستعدکننده این حملات نام برد؛ فشار شدید جسمی و روانی، عفونت، تب، اختلال در تعادل الکترولیتها و بحران پرکاری تیروئید از جمله عواملی هستند که میتوانند چنین وضعیتی را ایجاد کنند.
در صورت بروز علائم، پزشکان معمولاً از هولتر، تست ورزش یا حتی لوپ ریکوردر استفاده میکنند. لوپ ریکوردر یک دستگاه کوچک است که زیر پوست قرار میگیرد و فعالیت قلب را به شکل مداوم ثبت میکند.
اما مهمترین بخش صحبتهای آندرئینی برای هواداران ناپولی، پیشبینی زمان بازگشت مکتامینی به فوتبال است.
این متخصص گفت: «بسته به نوع تاکیکاردی فوقبطنی، معمولاً بازگشت به فعالیت حرفهای بین دو تا چهار هفته پیشبینی میشود؛ البته ابتدا باید اکوکاردیوگرافی، هولتر و تست ورزش انجام شود. هفتههای اول پس از عمل حساستر هستند، بهخصوص از نظر احتمال عود. با این حال، فکر میکنم میتوان بازگشت او به میدان را تا یک ماه دیگر تصور کرد.»
برنامه معمول بازگشت به این شکل است که بازیکن ابتدا یک هفته بدون تمرین و با فعالیتهای عادی سپری میکند. در هفته دوم تمرینها دوباره آغاز میشوند و بازیکن به تدریج به حداکثر توان خود نزدیک میشود. در هفته سوم فشار تمرین افزایش پیدا میکند و پس از آن مجوز بازگشت کامل صادر میشود.
