چگونه ژاپن تاج قهرمانی را از ایران ربود؟
به نقل از کیک زون، تیم ملی والیبال ژاپن با یک برنامهریزی منسجم و صبر در دوران گذار، دوباره به میان قدرتهای نخست جهان بازگشت؛ مسیری که اکنون میتواند برای والیبال ایران یک درس بزرگ تلقی شود.
تیم ملی والیبال ژاپن این روزها یکی از برترین تیمهای جهان محسوب میشود؛ تیمی که دیروز با قهرمانی در مسابقات آسیا، دوباره برتری خود را در سطح قواره به نمایش گذاشت. اما رسیدن به این نسل طلایی یک اتفاق تصادفی نبود، بلکه حاصل سالها برنامهریزی، صبر و تصمیمهای عاقلانه بود.
ژاپن در بازه زمانی بین سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۸ یکی از دشوارترین دورههای تاریخ والیبال خود را پشت سر گذاشت. این تیم نه تنها از سطح نخست والیبال جهان فاصله گرفت، بلکه در برخی دورههای مسابقات قهرمانی آسیا حتی نتوانست در میان سه تیم برتر قرار بگیرد و در مقابل ایران نیز بارها شکستهای سخت را تجربه کرد.
اما از سال ۲۰۱۸ تمام چیزها دستخوش تحول شد. فدراسیون والیبال ژاپن با اجرای یک پروژه بلندپروازانه، نسل نوینی از بازیکنان را به تدریج به تیم ملی افزود؛ بدون آنکه بازیکنان باتجربه را ناگهانه حذف کند. ستارههایی چون یوکی ایشیکاوا و یوجی نیشیدا در کنار بازیکنان با سابقه رشد کردند و به تدریج به رهبران نسل آینده تبدیل شدند.
این تفاوت، امروز بزرگترین وجه تمایز بین ژاپن و ایران است. در حالی که ژاپن جوانسازی را تدریجی و با دقت پیش برد، تیم ملی ایران تحت نظر روبرتو پیاتża بخش عمدهای از بازیکنان باتجربه را به صورت همزمان از تیم ملی کنار گذاشت؛ تصمیمی که احتمالاً هزینههای دوران گذار را برای والیبال ایران سنگینتر از رقیب سنتیاش ساخته است.
