با تمام توان به مقصد رسیدم
به نقل از کیک زون، سعید سحرخیزان در بازیهای استقلال الگویی منحصر به فرد و تکرارپذیر را ارائه میدهد. دقیقه اول، او با سرعت مدافع را تحت فشار قرار میدهد؛ دقیقه 60 هنوز برای پرس آماده است و در دقایق پایانی، وقتی بیشتر بازیکنان به دنبال استراحت کوتاه هستند، او همچنان در حال دویدن است. گویی به او اطلاع داده نشده که بازی 90 دقیقه است و ذخیره انرژی برای مسابقه بعدی ضروری میباشد. با جلو رفتن زمان، میزان دویدنهای او کاهش نمییابد. مهاجمی که حتی وقتی توپ از دور است و بازی تمام نشده، با تمام توان فضاها را پوشش میدهد؛ موتور او ظاهراً حالت خاموشی را درک نمیکند. او بیوقفه در زمین حرکت میکند و با همین دوندگی دیوانهوار، ریتم بازیسازی حریفان را به طور کامل مختل میسازد.
سحرخیزان در زمین تنها یک مهاجم نوک کلاسیک نیست که فقط به دروازه حریف خیره شده باشد؛ او همان مدافع اولی است که مربیان مدرن فوتبال همیشه آرزوی داشتنش را در سیستم تاکتیکی خود دارند و اکنون سهراب بختیاریزاده به بهترین شکل از توانمندیهای فنی این ستاره 23 ساله بهره میبرد. رفت و آمدهای بیپایان او خط میانی و مدافعان حریف را به شدت آزار میدهد و با پرس مداوم خود تا لحظه آخر، اجازه ساخت بازی از عقب زمین را به رقبا نمیدهد تا تیمش همیشه برتری داشته باشد. سحرخیزان معمولاً پس از تعویض و پایان بازیها هیچ انرژی برای ایستادن ندارد، چراکه تمام توان خود را گذاشته تا تیمش از همان ابتدا، حریفان را تحت پرس و فشار قرار دهد؛ اتفاقی که همین دو شب پیش منجر به گل شد و با پرس شدید او روی بازیکنان السد، مدافع حریف دچار اشتباه شد و یاسر آسانی با توپربایی و دریبل، گل اول را به ثمر رساند. همین آمادگی جسمانی بالا باعث شده او در هفت هفته اول لیگ، بازیکنی بدون جانشین در تاکتیکهای سهراب باشد. سحرخیزان در 6 مسابقه بازیکن ثابت تیم بود و فقط یک بار به عنوان تعویضی به میدان آمد که دلیل خاصی برای غیبتش از ترکیب اصلی وجود نداشت، اما حضور پرانرژی او همیشه خط حمله تیم را در بالاترین سطح نگه داشته و فضای مناسب برای همتیمیهایش در خطوط جلو مانند آسانی و کوشکی فراهم میکند.
نتیجه این تلاش مداوم در لیگ برتر خیلی زود با آمارهای چشمگیری همراه شد و او با زدن دو گل زیبا مقابل مس شهربابک در هفته اول، کیفیت تمامکنندگی خود را به نمایش گذاشت. در ادامه، در بازی حساس برابر سپاهان پاس گل داد و نقشآفرینی مستقیم در ساخت یک گل دیگر، نشان داد که فقط یک دونده صرف نیست و هوش بالایی در موقعیتسازی دارد. اما بازی بزرگ آسیایی برابر قهرمان پرستاره قطر، جایی بود که سطح فنی این ستاره جوان مشخص شد. سحرخیزان دوشنبه شب در بصره و در نخستین بازی لیگ قهرمانان آسیا مقابل السد، عملکردی بینقص داشت. او علاوه بر نبردهای فردی و خسته کردن ستارههای میلیاردی حریف، گل دوم تیم را با تسلط بالا و زیبایی وارد دروازه کرد و در این مسابقه هم مانند همیشه با دوندگی بیامان اجازه نداد بازیسازی قطریها از عقب زمین شکل بگیرد.
نمایش درخشان او در این مسابقه تا حدی اثرگذار بود که در پایان بازی، علیرغم گلزنی و پاس گل آسانی، سحرخیزان به عنوان بهترین بازیکن زمین انتخاب شد. عملکردی که نشان داد انرژی بیپایان او فقط مختص مسابقات داخلی نیست و میتواند در بالاترین سطح آسیا نیز مدافعان صاحبنام را مغلوب کند. این روزهای درخشان هرگز یک اتفاق تصادفی نبوده و ادامهای بر مسیر رو به رشد چند فصل اخیر این بازیکن است. سحرخیزان قبل از پیوستن به استقلال، یک فصل کامل در لیگ روسیه و تیم اورنبورگ حضور داشت که جدا از نتایج تیمی، عملکردی عالی ارائه داد و موفق شد 9 بار دروازه حریفان را باز کند. البته این درخشش قبل از تجربه اروپا نیز شکل گرفته بود؛ جایی که یک فصل قبل با پیراهن گلگهر سیرجان و در سن 20 سالگی 8 گل در لیگ برتر به ثمر رساند و در جام حذفی نیز 2 گل زد که این آمار نشاندهنده توان گلزنی بالای او است و همواره مهرهای خطرناک در محوطه جریمه میباشد، اما باید گفت کیفیتی که امسال در استقلال ارائه داده و پرسش که انجام میدهد، از هر فصل بهتر است.
آمارهای فیزیکی و دوندگی سعید سحرخیزان، موتور خستگیناپذیر خط حمله استقلال را تأیید میکند؛ ستاره جوانی با پوشش مسافت 7.1 کیلومتر در 67 دقیقه و ثبت 14 استارت انفجاری، مدافعان السد را کلافه کرد و از سوی دیگر، با حداکثر سرعت 31.9 کیلومتر بر ساعت بارها در عمق خط دفاعی حریف نفوذ کرد. او علاوه بر ثبت 0.63 کیلومتر (8.8 درصد) دویدن معمولی و 0.33 کیلومتر (4.6 درصد) دویدن پرسرعت، 0.26 کیلومتر (3.6 درصد) از مسافت را با اسپرینتهای سرعتی و با بالاترین فشار طی کرد تا با دوندگی بیامان، ستاره آبیها مقابل السد باشد. با توجه به چنین کیفیتی، میتوان گفت سحرخیزان نه تنها میتواند یکی از اعضای تیم ملی بزرگسالان باشد، بلکه میتواند حتی مدعی جدی بازی در ترکیب اصلی محسوب شود. مهاجمی با این حجم از دوندگی، قدرت تمامکنندگی و توانایی بازی پرفشار، دقیقاً همان ویژگیها را دارد که هر کادر فنی برای بازیهای سخت ملی آرزویش را دارد. مهاجم خستگیناپذیر استقلال پس از درخشش چشمگیر در بصره، حتی فرصتی برای استراحت پیدا نکرد و بلافاصله راهی دبی شد تا از امارات به شهر ناگویا در ژاپن برود و در اردوی تیم امید ایران حضور یابد و پس از رقابتهای باشگاهی، در مسابقات آسیایی 2026 خودی نشان دهد.