مورینیو از اتلتیکو دل نکرده: از پیروزیهای پرشمار تا کابوسهای دردناک!
به نقل از کیک زون، هیچکس در سن ۶۳ سالگی نباید به ژوزه مورینیو توضیح دهد که دربی چیست و اتلتیکو چه جایگاهی برای رئال مادرید دارد. نخستین باری که او چنین بازی پرتنشی را تجربه کرد، نوامبر ۲۰۱۰ بود، زمانی که ورزشگاه متروپولیتانو هنوز ساخته نشده بود و سیمئونه و کوکه هنوز به عنوان نمادهای اتلتیکو مقابل او قرار نگرفته بودند.
مورینیو تنها بازمانده رئال از آن رویارویی است که پس از ۱۶ سال دوباره کانون توجهات قرار گرفته. خدیرا که آن شب در ترکیب اصلی حاضر بود، اکنون به عنوان دستیار در سایه فعالیت میکند.
آنچه مربی پرتغالی درباره یکی از بزرگترین رقبای خود در ۱۱ رویارویی میتواند بگوید این است که بازیها با گذشت زمان به شدت تحول یافتهاند. ابتدا پیروزیهای ساده در خانه و خارج از خانه بودند اما ناگهان به کابوسهای دردناک تبدیل شدند.
از فینال جام حذفی که در برنابئو باخت و به ۱۴ سال ناکامی اتلتیکو در دربی پایان داد تا حذف تلخ در نیمه نهایی لیگ قهرمانان با چلسی در سال ۲۰۱۴. به همین دلیل میتوان گفت مورینیو در این مسیر طولانی دلتنگ اتلتیکو نبوده اما اتلتیکو از این دیدار دوباره شادمان است. سفر آنها در زمان و آمار برعکس بود و آقای خاص از یک رویا به یک سکوی پرتاب برای آنها تبدیل شد.
مورینیو این هفته ورزشگاه جدیدی را به کارنامه خود اضافه میکند. دربیهای خارج از خانه او در دوره اول در ویسنته کالدرون برگزار میشد. پس از شروع با برد ۲ بر ۰ با کیکه سانچز فلورس روی نیمکت و درخشش ریس، او باید تا سومین تلاش صبر میکرد تا در قلمرو حریف پیروز شود. این اتفاق در بازی برگشت با نتیجه ۱ بر ۰ رخ داد و آنجا بود که دیدن بازیکنی از تیم پایه با شماره ۳۲ که اکنون بخشی از هویت اتلتیکو است، عادی میشد. کوکه که از تیم ب میآمد در آن بازی روی نیمکت بود اما بازی نکرد.
برای مورینیو کالدرون مانند باغ خانه بود. چهار بار پیروز شد از جمله برد ۱ بر ۴ در سالی که لالیگا را برد و در جام حذفی صعود کرد. خاطراتش از آن زمین شیرین است اما استقبالها و تنشها با بازیکنان و مربیان چیز دیگری بود. در مورد مسائل شخصی خاطرات خوبی وجود ندارد به همین دلیل مورینیو همیشه با سکوهای هواداران اتلتیکو مشکل داشت.
مشهورترین فصل، تنش شدید با مونو بورگوس بود. دستیار سیمئونه در دسامبر ۲۰۱۲ به پرتغالی نزدیک شد و او را تهدید کرد: «من تیتو ویلانوا نیستم و سرت را از تن جدا میکنم.»
مورینیو چند روز بعد در نشست خبری با کنایه پاسخ داد: «این کیه دیگه، مونو بورگوس؟»
به همین دلیل در آخرین حضورهایش در سنگر دشمن شعار مورینیو بمیر سر داده میشد. به ویژه پس از شکایت از مماشات داوری با اتلتیکو در آستانه دیدار اروپایی با چلسی. در تساوی ۰ بر ۰ در مادرید وجه تاریک مربی نمایان شد اما پیروزی ۳ بر ۱ در لندن او را آرام کرد. با این حال او هیچگاه علاقه خود به اتلتیکو را پنهان نکرده است. ۱۴ نفر از ۵۹۵ بازیکنی که با او کار کردند در اتلتیکو بودند از فلیپه و فالکائو تا دخیا و دپای.
او حتی سعی کرد آندره آ برتا را جذب کند. او از تواضع کاذب متنفر است و در سال ۲۰۱۹ گفت: «اتلتیکو در سایه زندگی کرده است» که اشاره به هزینههای زیاد آنها داشت. حالا اتلتیکو و مورینیو دوباره رو در رو میشوند و دربی بیش از همیشه حساس است.
