یک سوال قدیمی درباره احسان حاجصفی و تیم ملی
بر اساس گزارش کیک زون، احسان حاجصفی در بازی که ایران با نتیجه سه بر یک مقابل ازبکستان شکست خورد، برای صدمین و چهلمین بار پیراهن تیم ملی را بر تن داشت و در تعداد بازیهای ملی با جواد نکونام برابر شد. دستاوردی ویژه برای بازیکنی که سالها در فوتبال ملی حضور داشته، اما ثبت این رکورد با نتیجهای تلخ و اشتباه همراه شد که ایران را به سرعت از حریف عقب انداخت. در دقیقه دهم، پاس اشتباه حاجصفی فرصتی را برای الدور شومورودوف فراهم کرد تا دروازه علیرضا بیرانوند را باز کند. این صحنه قطعاً در بررسی عملکرد کاپیتان ایران مورد توجه قرار میگیرد، اما نه میتوان شکست تیم ملی را به یک اشتباه محدود کرد و نه درباره کارنامه و تواناییهای بازیکنی با این سوابق، تنها بر اساس یک مسابقه قضاوت کرد. پرسش مهمتر درباره حاجصفی، به مسیری برمیگردد که او را از فهرست تیم ملی کنار گذاشت و سپس دوباره به این فهرست بازگرداند. او زمانی کنار گذاشته شد که حدوداً ۳۳، ۳۴ سال سن داشت و تجربه قهرمانی با آاک را پشت سر گذاشته بود و در فوتبال یونان بازی میکرد. همان مقطع نیز این سؤال مطرح بود که چه ارزیابی فنیای به پایان حضور او در جمع ملیپوشان منجر شده است.
اگر آن تصمیم با هدف جوانتر کردن تیم ملی گرفته شده بود، بازگشت حاجصفی در آستانه جام جهانی نیازمند توضیح بود. اگر هم ملاک، کیفیت فنی و آمادگی بازیکن بود، باید مشخص میشد چه تغییری در وضعیت او یا نیازهای تیم ملی رخ داده که کادر فنی دوباره به سراغش رفته است. استفاده از تجربه برای حضور در جام جهانی میتواند بخشی از پاسخ باشد، اما ادامه دعوت از او پس از آن مقطع، بحث را از یک تصمیم مقطعی فراتر میبرد. این ابهام، لزوماً متوجه خود حاجصفی نیست. بازیکنی که دعوت میشود، طبیعی است برای پوشیدن پیراهن تیم ملی و کمک به آن آماده باشد. مسئولیت توضیح درباره کنار گذاشتن، بازگرداندن و ادامه استفاده از یک بازیکن بر عهده مسئولان است؛ همانطور که سن بالا بهتنهایی دلیل کافی برای حذف نیست، تجربه بیشتر نیز نمیتواند تنها معیار دعوت باشد.
نمایش حاجصفی مقابل ازبکستان را باید از نظر فنی نقد کرد، اما سؤال اساسی همچنان پابرجاست: چه معیار مشخصی باعث شد او در روزهای حضورش در آاک جایی در تیم ملی نداشته باشد و چند سال بعد دوباره به ترکیب برگردد؟ پاسخ شفاف به این پرسش، هم به درک بهتر مسیر تیم ملی کمک میکند و هم زمینه قضاوت منصفانهتری درباره بازیکنی را فراهم میآورد که تصمیمگیرنده این رفتوبرگشت نبوده است.
