طرح هشدارآمیز بلژیک علیه ایران! (تصویر)
بر اساس گزارش کیک زون، تیم ملی بلژیک که در بازه زمانی 2018 تا اوایل 2023 رتبه اول رنکینگ فیفا را در اختیار داشت، جام جهانی 2026 را با قرارگیری در جایگاه نهم جهان آغاز کرد، اما پیروزی در بازی آینده مقابل ایران میتواند مجدداً شرایط آنها را بهبود بخشد. شاگردان رودی گارسیا پیش از آغاز رقابتها، کرواسی را با نتیجه 2-0 و تونس را با پیروزی قاطع 5-0 شکست داده بودند و سرمربی فرانسوی در هر دو مسابقه با بهکارگیری ساختارهای متفاوت، انعطاف تاکتیکی تیمش را به نمایش گذاشت. با این حال، شیاطین سرخ در نخستین بازی خود در جام جهانی مقابل مصر به تساوی 1-1 رسیدند و اکنون خود را برای بازی حساس یکشنبه شب مقابل ایران آماده میکنند. یکی از مهمترین ویژگیهای بلژیک تحت هدایت رودی گارسیا، توانایی تغییر ساختار بدون تغییر در اصول بنیادین بازی است. او برابر کرواسی از سیستم 1-2-4-3 استفاده کرد و در مقابل تونس آرایش 1-3-2-4 را به کار گرفت تا نشان دهد تیمش میتواند بسته به شرایط مسابقه، چهرههای متفاوتی به خود بگیرد. در هنگام دفاع، بلژیک با استفاده از سیستم سه دفاعه به ساختار 1-4-5 تبدیل میشود. وینگبکها به خط دفاع اضافه میشوند و بازیکنانی مانند کوین دیبروینه و ژرمی دوکو عقبتر میآیند تا فشردگی لازم در میانه زمین ایجاد شود، اما آنچه بیش از همه در شیوه دفاعی گارسیا جلب توجه میکند، نحوه هدایت پرس است.
بلژیکیها معمولاً تلاش میکنند حریف را به سمت یک جناح خاص هدایت کنند. مهاجم مرکزی با بستن مسیرهای پاس، صاحب توپ را مجبور به بازی در یک سمت زمین میکند و سپس با فشار هماهنگ وینگبکها و هافبکها، شرایط برای توپگیری فراهم میشود. همین روش در بازی دوستانه مقابل کرواسی بارها جواب داد و بلژیک موفق شد 40 بار مالکیت توپ را از حریف پس بگیرد.
در برخی لحظات، بهویژه هنگام پرس در میانه زمین، ساختار تیم به 3-2-5 تغییر میکند و ژرمی دوکو در کنار مهاجم نوک قرار میگیرد تا فشار از خط اول آغاز شود. در پرسهای شدیدتر در یکسوم حریف نیز تمام گزینههای پاس کوتاه مسدود میشود و تیم مقابل ناچار به ارسال توپهای بلند خواهد شد. مهاجم نوک با قطع مسیر پاس به دروازهبان، نقش کلیدی در آغاز این فشار ایفا میکند و هافبکهای مرکزی نیز با حمایت نزدیک، مانع گردش آسان توپ میشوند.
اما انعطاف بلژیک تنها به فاز بدون توپ محدود نمیشود. در زمان مالکیت، رودی گارسیا از روشهای متنوعی برای پیشروی استفاده میکند. او معتقد است به جای یک پاس مستقیم و پرریسک، استفاده از دو پاس کوتاهتر میتواند مالکیت مطمئنتر و پیشروی روانتری را به همراه داشته باشد.
در بسیاری از موارد، آمادو اونانا بین دو مدافع میانی عقب میآید و به ساختارسازی از عقب زمین کمک میکند. این حرکت باعث میشود مدافعان کناری در مناطق بالاتر مستقر شوند و کوین دیبروینه نیز با عقب آمدن به خط میانی، گزینههای بیشتری برای گردش توپ ایجاد کند. در چنین شرایطی، شکل تیم عملاً به 3-4-3 تبدیل میشود.
