پایینتر از بلژیک، مصر و نیوزیلند؛ لیگ برتر ایران در ردهبندی جهانی
در حالی که تیم ملی ایران در مرحله گروهی جام جهانی بدون شکست ظاهر شد و اکثریت بازیکنان دعوت شده توسط امیر قلعهنویی از لیگ داخلی انتخاب شده بودند، طبق آخرین ردهبندی منتشر شده توسط اوپتا، این لیگ پایینترین جایگاه را در میان لیگهای مرتبط با چهار تیم گروه G به خود اختصاص داده است. ایران در گروه خود مقابل نیوزیلند به تساوی ۲ بر ۲ رسید، بازی با بلژیک را بدون گل به پایان رساند و مقابل مصر نیز با نتیجه ۱ بر ۱ متوقف شد. کسب تنها سه امتیاز از این دیدارها برای صعود کافی نبود و ایران علیرغم عدم شکست، از دور مسابقات کنار رفت. انتشار فهرست ۱۰۰ لیگ برتر فوتبال جهان توسط اوپتا، تفاوت قابل توجه در زیرساختهای رقابتی و محل فعالیت بازیکنان ایرانی را در مقایسه با رقبای این گروه به روشنی نمایان ساخت. لیگ برتر بلژیک در جایگاه هشتم جهان قرار دارد و اختلاف فاحشی با دیگر لیگهای مرتبط با گروه G دارد. لیگ برتر مصر رتبه ۴۷ این ردهبندی را به خود اختصاص داده و لیگ A-League استرالیا نیز در جایگاه ۴۹ قرار گرفته است. لیگ برتر ایران که با نام لیگ خلیج فارس شناخته میشود، در جایگاه ۶۱ جهان ایستاده و از هر سه لیگ ذکر شده پایینتر است. وضعیت نیوزیلند با سه تیم دیگر تفاوت دارد؛ چرا که فوتبال این کشور فاقد لیگ حرفهای قدرتمندی در سطح استانداردهای جهانی است و دو باشگاه مطرح آن، اوکلند سیتی و ولینگتون فونیکس، در لیگ استرالیا به میدان میروند. بنابراین، لیگ A-League استرالیا مهمترین بستر باشگاهی برای بازیکنان نیوزیلندی حاضر در جام جهانی محسوب میشد.
تفاوت سطح مشاهده شده در ردهبندی لیگها، در ترکیب تیمهای حاضر در جام جهانی نیز منعکس شده است. تیم ملی بلژیک با ۱۸ بازیکن که در لیگهای برتر انگلیس، اسپانیا، ایتالیا، آلمان و فرانسه مشغول به فعالیت بود، وارد مسابقات شد و تنها دو بازیکن از لیگ داخلی خود در فهرست نهایی حضور داشت. مصر نیز پنج بازیکن در پنج لیگ معتبر اروپایی داشت و ۱۶ بازیکن دیگر ملیپوش این کشور از لیگ داخلی انتخاب شده بودند. در تیم ملی نیوزیلند نیز هفت بازیکن از لیگ استرالیا و سه بازیکن شاغل در پنج لیگ بزرگ اروپا حضور داشت. در مقابل، تیم ملی ایران هیچ بازیکنی در پنج لیگ معتبر اروپایی نداشت و ۱۸ نفر از فهرست ۲۶ نفره تیم ملی در لیگ برتر ایران بازی میکردند؛ امری که کیفیت، آمادگی و شرایط رقابتهای داخلی را به طور مستقیم بر وضعیت تیم ملی تأثیرگذار ساخت. این مقایسه در سطح قاره آسیا نیز تصویری قابل توجه ارائه میدهد؛ به طوری که لیگ ژاپن با رتبه ۱۳، لیگ کره جنوبی با جایگاه ۳۰ و لیگ عربستان با رتبه ۴۱، همگی بالاتر از لیگ ایران قرار گرفتهاند. لیگ امارات در رتبه ۶۸، لیگ قطر در جایگاه ۷۶ و لیگ عراق در رده ۸۱ دیده میشوند. فصل گذشته لیگ برتر ایران نیز به دلیل شرایط خاص، ناتمام ماند و تعداد قابل توجهی از بازیکنان ملیپوش بدون پشت سر گذاشتن کامل مسابقات باشگاهی، وارد برنامههای آمادهسازی تیم ملی شدند. این وضعیت، در کنار عدم حضور بازیکن در پنج لیگ بزرگ اروپا، شرایط تیم ملی ایران را در مقایسه با رقبای همگروهش متفاوت ساخته بود. اگرچه ردهبندی لیگها به تنهایی تعیینکننده نتیجه مسابقات ملی نیست، اما محل فعالیت بازیکنان، شدت رقابتهای هفتگی و کیفیت محیط باشگاهی، بخشی از توان فنی هر تیم را شکل میدهد. تیم ملی ایران با اتکای گسترده به لیگ رتبه ۶۱ جهان، توانست برابر هر سه حریف خود شکست نخورد، اما با این حال، اختلاف ساختاری فوتبال باشگاهی کشور با تیمهای بلژیک، مصر و حتی بستر اصلی بازیکنان تیم ملی نیوزیلند همچنان قابل توجه است.
