اسپانیا با چه برنامهای تاکتیکی، استراتژی دونیس را شکست داد؟
کیک زون گزارش داد که کووورة در تحلیلی بیان کرده عربستان پس از یک تساوی امیدوارکننده در مقابل اروگوئه، با انتظار ارائه نمایشی منظمتر در برابر اسپانیا به میدان آمد، اما از همان لحظات اولیه مشخص شد که تیم جورجیوس دونیس از عملکردی که در بازی اول ارائه کرده بود، فاصله گرفته است. اسپانیا با یک برنامه تهاجمی و ریتم بالای بالا به دنبال زودهنگام کردن پایان مسابقه بود و عربستان در سازمان دفاعی، حفظ مالکیت توپ و اجرای ضدحملات با مشکلات جدی مواجه شد. دونیس برای این بازی با استفاده از یک سیستم پنج مدافعی تلاش کرد فضاها را مقابل خط حمله اسپانیا، بهویژه در مقابل لامین یامال و اویارزابال، محدود کند. با این حال، این تغییر نه تنها استحکام دفاعی ایجاد نکرد، بلکه فاصله میان مدافعان و ضعف پوشش هافبکها باعث شد اسپانیا به راحتی راههای متعددی برای رسیدن به دروازه محمد العویس پیدا کند. عربستان در این میان هویت هجومی خود را نیز از دست داد و دیگر نشانی از ضدحملات مؤثری که در بازی با اروگوئه داشت، دیده نشد. لامین یامال از همان آغاز مسابقه به کابوس سمت دفاعی عربستان تبدیل شد. با وجود تأکیدهای پیش از بازی درباره ضرورت مهار او، ستاره اسپانیا خیلی زود از فضاهای خالی موجود استفاده کرد و در موقعیتی که بدون فشار کافی از سوی مدافعان عربستان صاحب توپ شد، گل اول را به ثمر رساند. این گل نه تنها یک حرکت انفرادی بود، بلکه نشاندهنده سردرگمی خط دفاعی و نامشخص بودن مسئولیتها میان مدافعان کناری و مدافعان میانی عربستان بود.
دقیقههایی که اویارزابال در آن دو بار دروازه عربستان را باز کرد، خلاصهای از تمام مشکلات تیم دونیس بود. اسپانیا بارها عمق دفاعی حریف را مورد هدف قرار داد و از فاصله زیاد میان خطوط و جایگیریهای اشتباه در داخل محوطه جریمه بهره برد. مدافعان عربستان به طور مداوم عقب نشستند و هافبکها در حمایت از آنها ناکام ماندند، به همین دلیل فضای مقابل دروازه العویس به منطقهای آزاد برای بازیکنان اسپانیا تبدیل شد و مسابقه پیش از پایان نیم ساعت نخست عملاً از کنترل عربستان خارج شد. آمار مسابقه نیز برتری کامل اسپانیا را نشان میداد. ماتادورها ۶۵ درصد مالکیت توپ را در اختیار داشتند و عربستان تنها ۳۵ درصد صاحب توپ بود. اسپانیا در تعداد شوتها، خلق موقعیتها و نبردهای زمینی و هوایی نیز برتری آشکاری داشت. عربستان فقط توپ را از دست نمیداد، بلکه پس از هر بار از دست دادن مالکیت، فرصت سازماندهی دوباره هم پیدا نمیکرد، چرا که اسپانیا خیلی سریع توپ را پس میگرفت و فشار را ادامه میداد. در پایان، اسپانیا ۲۰ شوت زد و عربستان تنها ۳ بار به سمت دروازه حریف ضربه زد.
در آغاز نیمه دوم، گل به خودی حسان تمبکتی، تلخی دفاع عربستان را کاملتر کرد. این صحنه نیز ریشه در همان مشکلات قبلی داشت، زیرا مارک کوکوریا هنگام اجرای کرنر بدون مراقبت کافی صاحب موقعیت شد، ضربه او پس از برخورد به العویس و سپس تمبکتی وارد دروازه شد و گل چهارم اسپانیا شکل گرفت. این گل تصویری روشن از شب عربستان بود؛ جایگیریهای اشتباه، ضعف در یارگیری و ناتوانی در کنترل توپهای ارسالی و ضربات ایستگاهی. باخت به تیمی با سطح اسپانیا بهخودیخود فاجعه نیست، اما شکل این شکست برای عربستان نگرانکننده بود. تیم دونیس فقط به دلیل اختلاف کیفیت فردی نبرد، بلکه در نظم تاکتیکی، سازمان دفاعی، فشار بدنی و خروج از پرس نیز از حریف عقب ماند. حالا عربستان پیش از دیدار سرنوشتساز برابر کیپورد باید خیلی سریع بر کاهش فاصله میان خطوط، بهبود خروج توپ زیر فشار و بازگشت به انضباط دفاعی تمرکز کند. تساوی برابر اروگوئه رؤیای صعود را زنده کرد، اما شکست سنگین برابر اسپانیا یادآوری کرد که رقابت با تیمهای بزرگ، بیش از هر چیز به نظم، تمرکز و اجرای دقیق برنامه نیاز دارد.
