شگفتی جام جهانی: پیشبینی نشده، اما واقعی
بر اساس گزارش کیک زون، بزرگترین غافلگیری این دوره از رقابتهای جام جهانی که در ایالات متحده، مکزیک و کانادا برگزار میشود، فراتر از عملکرد تیمهایی مانند کیپورد در زمین بازی، به طور قطع میزان استقبال و حضور تماشاگران در ورزشگاههاست. هر یک از استادیومها، بدون در نظر گرفتن زمان بازی یا تیمهای در حال رقابت، چهرهای بینقص و پر از جمعیت را به نمایش میگذارند و فضایی فوقالعاده را از طریق صفحهنمایشها منتقل میکنند.
ارقام فیفا جای هیچ شک و شبههای باقی نمیگذارد. تا پیش از مسابقات روز یکشنبه، مجموع کل هوادارانی که از درهای ورودی استادیومها عبور کردهاند، ۲,۳۰۷,۹۴۷ نفر ثبت شده است. این یعنی میانگین ۶۴,۱۱۰ تماشاگر برای هر بازی و نرخ حضور میانگین ۹۹.۵۴ درصدی در ورزشگاهها که آماری کاملاً شگفتانگیز محسوب میشود.
جانی اینفانتینو، رئیس فیفا، در اولین ارزیابی رسمی و عمومی خود بیان کرد: «ورزشگاههای پر، شهرهای شلوغ و کشورهای مملو از هوادارانی که از عشق به فوتبال و این ورزش لذت میبرند و آن را جشن میگیرند؛ هوادارانی که استادیومها، فنزونها، فستیوالها و تجمعات را در ایالات متحده، کانادا و مکزیک و البته در سراسر جهان برای تماشای بازیها پر کردهاند. به این ترتیب، جام جهانی ۴۸ تیمی از همین حالا یک موفقیت بزرگ است.»
این یک واقعیت است که بازیهای بیشتر، یعنی مجموع تماشاگران بیشتر؛ با این حال، برخی از رکوردها با هر دوره دیگری از جام جهانی که تاکنون برگزار شده نیز قابل قیاس است. برای مثال، ۲۸۱,۲۲۳ هوادار در یک روز صندلیهای ورزشگاهها را برای تماشای چهار مسابقه مرحله گروهی (فرانسه-سنگال، عراق-نروژ، آرژانتین-الجزایر و اتریش-اردن) پر کردند.
این بیشترین تعداد حضور تماشاگر در یک روز از تاریخ ۲۸ ژوئن ۱۹۹۴ است؛ روزی که آن هم شامل چهار مسابقه بود و ۲۷۷,۰۷۰ تماشاگر را ثبت کرد و اتفاقاً آن هم در ایالات متحده برگزار شده بود.
هدف بعدی که کاملاً در دسترس به نظر میرسد، شکستن رکورد مجموع ۳.۵ میلیون تماشاگر در جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا است. برای مقایسه، در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر مجموع هواداران حاضر در استادیومها ۳.۴ میلیون نفر با میانگین پر شدن ۹۶.۳ درصد ظرفیت ورزشگاهها بود؛ آماری که در این تورنمنت در حال تغییر و تحول است.
حضور گسترده مهاجران از تقریباً تمام ملیتهای جهان در ایالات متحده به این موضوع کمک شایانی کرده است، اما وضعیت استادیومها در هر مسابقهای از جام جهانی همچنان غافلگیرکننده است. بازی نیوزیلند - مصر ۵۲,۴۹۷ تماشاگر را در ونکوور جذب کرد، دیدار بلژیک - ایران با حضور ۷۰,۳۱۷ هوادار در اینگلوود برگزار شد، تقابل تونس - ژاپن ۵۱,۲۴۳ نفر را در مونتری به ورزشگاه کشاند و بازی اکوادور - کوراسائو، به عنوان یکی از مسابقاتی که در نگاه اول جذابیت رسانهای کمتری داشت، ۶۸,۵۹۸ تماشاگر را در کانزاسسیتی گرد هم آورد.
اما کاملاً واضح است که جام جهانی فقط هوادارانی را که برای حمایت از کشور خود آمدهاند جمع نمیکند؛ برای مثال در بازی پرتغال و جمهوری دموکراتیک کنگو در هیوستون، دهها هزار هوادار از ایالات متحده و سایر کشورها با پیراهنهای پرتغال و شماره ۷ کریستیانو رونالدو در ورزشگاه انآرجی هجوم آورده بودند.
همه اینها در حالی رخ میدهد که قیمت بلیطها بسیار بالاست. برای خرید بلیط بازیهای مرحله گروهی، اکنون تنها راه باقیمانده متوسل شدن به پکیجهای VIP موجود است. در ابتدا، قیمت پایه بلیطها در حدود ۵۰۰ دلار بود و به جز بلیطهای اختصاصیافته به فدراسیونها که ارزانتر هستند، تصاحب یک بلیط برای مسابقات به یک مأموریت دشوار و واقعی تبدیل شده بود.
