همکاری کریستیانو رونالدو و روبرتو مارتینز: پروازی به سوی قهرمانی جهان
در تاریخ حضور این مهاجم مشهور، هیچ سرمربیای مانند مربی فعلی کاتالانی نتوانسته است به شکلی ایدهآل از تواناییهای او استفاده کند. کریستیانو رونالدو در این باره تصریح کرد: «بر هر دو ما دوران سختی رقم خورده بود.»
زمانی که تیم ملی پرتغال در بحران قرار گرفت؛ پس از تساوی در اولین بازی مقابل جمهوری دموکراتیک کنگو، در میان انتقادهای تندی که به دلیل فاصله گرفتن کریستیانو از اوج آمادگیاش مطرح میشد، و با وجود برخی کنایههای شنیده شده حتی از داخل رختکن، ستاره اهل مادیرا به روبرتو مارتینز اعتماد کرد؛ اعتمادی متقابل، همچنان که مارتینز نیز همیشه بر استعدادهای کریستیانو حساب میکرده است.
این رابطه بر پایه تفاهم متقابل و نانوشتهای بنا شده بود؛ جایی که سرمربی به مهارتهای بینظیر ستاره خود نیاز داشت و در مقابل، ستاره نیز به حمایت و راهنمایی سرمربیاش متکی بود. کریستیانو پس از پایان بازی با وجود ناراحتی عمیق در چهرهاش، اعتراف کرد که هم او و هم سرمربی کاتالانی تیم، هدف اصلی حملات و انتقادات عمومی قرار گرفته بودند.
با این همه، در نهایت، همدلی و همزبانی این دو شخصیت بر تمامی مشکلات غلبه کرد. دیدار دوم تیم که با پیروزی پرقدرت و پرگل مقابل ازبکستان و به ثمر رساندن دو گل تاریخی توسط کریستیانو همراه بود – زیرا او به نخستین بازیکن در تاریخ فوتبال تبدیل شد که در شش دوره متوالی جام جهانی گلزنی میکند – به وضوح نشان داد که برنامهای مدون در جریان است و در دستیابی به این اهداف، این اسطوره بیبدیل و سرمربی باتجربه، با هماهنگی کامل، دوشادوش یکدیگر پیش میروند.
کریستیانو در ادامه سخنانش گفت: «میتوانم بگویم هفتهای بسیار پرتنش و دشوار را پشت سر گذاشتیم؛ هفتهای که افکار عمومی، بهویژه نسبت به ما و تمام بازیکنان، و بهخصوص من و سرمربی، بسیار بیرحم عمل کرد. اما اگر قرار است همیشه اوضاع همینگونه باشد، جای نگرانی نیست؛ زیرا همانطور که حدس میزنید، من ۲۳ سال است که در این حرفه فعالیت میکنم. وقتی شرایط مساعد باشد، کریستیانو بازیکنی فوقالعاده است و زمانی که اوضاع بد میشود، او را بازیکن بازنشسته و سالخورده خطاب میکنند. این چرخه همیشه به همین شکل ادامه خواهد داشت.»
کریستیانو خود نام روبرتو مارتینز را به عنوان یکی از قربانیان این هجمه در کنار نام خود ذکر کرد و بدین ترتیب، خود را با سرمربیای هممسیر و همسرنوشت دانست که هم تیم ملی پرتغال و هم خود او را تحت هدایتش، بهترین آمار هجومی را به ثبت رسانده است.
در واقع، غلبه قاطع و پرگل بر تیم ازبکستان، مجموع گلهای به ثمر رسیده توسط پرتغال را در طول ۴۲ مسابقه زیر نظر روبرتو مارتینز، به عدد ۱۰۷ رساند. او مربیای است که در تاریخ تیم ملی پرتغال، رکورد بالاترین میانگین گل زده در هر بازی (۲.۵۴) را به نام خود ثبت کرده است.
علاوه بر این، او به عنوان سرمربیای شناخته میشود که بالاترین درصد پیروزی (۶۹ درصد) را در تاریخ فوتبال پرتغال به دست آورده است. در مجموع ۴۲ دیداری که هدایت این تیم را بر عهده داشته، ۲۹ برد، ۸ تساوی و تنها ۵ شکست را تجربه کرده است. مهمتر اینکه، هیچکس مانند او نتوانسته از پتانسیلهای کریستیانو رونالدو به شکلی ایدهآل بهرهبرداری کند؛ زیرا رونالدو تحت رهبری این مربی اسپانیایی، در ۳۴ بازی، ۲۷ گل به ثمر رسانده که این آمار، بهترین میانگین گلزنی او (۰.۷۹ گل در هر بازی) در دوران حضورش در تیم ملی محسوب میشود.
با اینکه روبرتو مارتینز نیز، همچون کریستیانو، مورد انتقادهای گستردهای قرار گرفته بود، اما پس از پیروزی مقابل ازبکستان، به عنوان مربی اسپانیاییای شناخته شد که بیشترین تعداد برد را در تاریخ رقابتهای جام جهانی به دست آورده است؛ او در مجموع ۸ پیروزی (شامل ۷ برد با تیم ملی بلژیک و ۱ برد با پرتغال در ۱۲ مسابقه) را به نام خود ثبت کرده که این رکورد، از ۷ پیروزی ویسنته دلبوسکه با تیم ملی اسپانیا در ۱۰ بازی، فراتر رفته است.
او در این مسابقات، همچنین به تنها شهروند اسپانیایی تبدیل شد که در سه دوره متفاوت جام جهانی حضور یافته است. تمامی این دستاوردها و هماهنگیها، به روشنی نشان میدهد که پس از گذر از تلاطمهای روز نخست، روبرتو و کریستیانو، با همدلی و همافزایی کامل، قدم در مسیری بزرگ و بیسابقه گذاشتهاند: راه رسیدن به مقام قهرمانی جهان.
