الهویی: با افتخار از مسابقات جهانی خارج شدیم

به گزارش کیک زون، سعید الهویی که مدت‌ها دستیار امیر قلعه‌نویی بود و در کنار او در رقابت‌های جهانی ۲۰۲۶ حضور داشت و یکی از مربیان فعلی تیم ملی محسوب می‌شود، در پیامی در اینستاگرام به موضوعات مختلفی از جمله حواشی حضورشان در این رویداد، میزبانی مردم مکزیک، عملکرد بازیکنان و تیم، اهداف آینده و... اشاره کرد و نوشت: «رقابت‌های جهانی به پایان رسید؛ اما مسیر ایران، هرگز به پایان نخواهد رسید. ابتدا باید قدردان باشیم؛ از بازیکنانی که با وجود تمام فشارها، محدودیت‌ها، خستگی‌ها، سفرها و دشواری‌ها، تا آخرین لحظه برای پیراهن ایران جنگیدند. از کادر فنی، پزشکی، رسانه، اجرایی و تمام کسانی که در پشت صحنه، بی‌نام و بی‌ادعا، بار این مسیر سخت را بر دوش کشیدند. ما می‌دانیم این جام، فقط چند بازی نبود. این مسیر، آزمونی از صبر، غیرت، حرفه‌ای‌گری و وفاداری بود؛ مسیری که همیشه هموار نبود و گاهی بیش از فوتبال، آزمون تاب‌آوری و ایمان بود. با این وجود، تیم ملی ایران ایستاد، جنگید و نشان داد که حتی در سخت‌ترین شرایط نیز می‌توان با شرافت، با وقار و با هویت از میدان خارج شد. از هواداران ایران، در هر نقطه از جهان، سپاسگزاریم. از تهران تا شمال، جنوب، شرق و غرب ایران؛ از لس‌آنجلس و سیاتل تا تیخوانا؛ از تمام ایرانیانی که صدایشان، قلبشان و امیدشان را با این تیم شریک کردند. شما فقط تماشاگر نبودید؛ بخشی از قدرت این تیم بودید.

از مردم مهربان تیخوانا و مکزیک نیز صمیمانه قدردانی می‌کنیم. شما به ما نشان دادید که میزبانی، فقط ورزشگاه، هتل و زمین تمرین نیست؛ میزبانی یعنی احترام، محبت و کرامت انسانی. تیخوانا برای ما فقط شهری در مسیر جام جهانی نبود؛ بخشی از خاطره ایران شد. شاید در فوتبال، نتایج روی تابلو ثبت شوند؛ اما آنچه در خاطره مردم باقی می‌ماند، چیز دیگری است؛ شرافت، تلاش، شخصیت و عشقی که برای یک پرچم خرج می‌شود. در زمانه‌ای که فاصله‌ها بیشتر از همیشه به چشم می‌آید، تیم ملی فوتبال همچنان یکی از آخرین مکان‌هاست که می‌تواند قلب‌های پراکنده ایرانیان را کنار هم بنشاند. این پیراهن، فقط لباس مسابقه نیست؛ یادآور نامی است که از همه ما بزرگ‌تر است: ایران. ما این جام را ترک می‌کنیم؛ نه با حسرت آنچه نداشتیم، بلکه با افتخار آنچه از خود به جای گذاشتیم. زیرا نتیجه، بخشی از تاریخ فوتبال را می‌نویسد؛ اما شخصیت، تاریخ ملت‌ها را. تیم‌ها می‌آیند و می‌روند، جام‌ها شروع می‌شوند و به پایان می‌رسند؛ اما ایران، از همه ما ماندگارتر است. اگر در این راه کاری کرده باشیم که حتی یک ایرانی، برای لحظه‌ای دوباره به نام ایران افتخار کرده باشد، این بزرگ‌ترین پاداش ماست. ایران همیشه ایران خواهد ماند.»