آرزوی سرمربی مکزیک: انتقام یا عشق به انگلیس؟

خاویر آگیره که در اسپانیا (شش تیم) و دیگر نقاط جهان (مصر، مکزیک، ژاپن، امارات…) تجربه حرفه‌ای چشمگیری کسب کرده، هرگز در انگلیس سکان هدایت تیم را به دست نگرفته است. او در دوران مربیگری‌اش به همکارانش بارها و بارها اظهار می‌داشت: «این یکی از آرزوهای من است.» او چندین بار به این رویا نزدیک شد (وست برومویچ و چند باشگاه دیگر)، اما هرگز محقق نشد. امروز او با آن آرزوی برآورده‌نشده، با انگلیس روبرو می‌شود.

در واقع، در دوران دانشجویی مربیگری، چند هفته‌ای را در انگلیس سپری کرد تا سبک کار تیم‌های لیگ برتر را بیاموزد. یکی از سه پسرش، اینیاکی، نیز در حین تحصیل دانشگاهی، شانسش را در باشگاه‌های انگلیسی (بلکبرن) آزمود. او امروز فرصت دیگری خواهد داشت تا با کشورش تاریخ‌سازی کند، کاری که هم‌اکنون در حال انجام آن است.

پیروزی مقابل اکوادور در مرحله یک‌شانزدهم، طلسم هفت جام جهانی متوالی و یک جام جهانی اضافی را شکست که در آن مکزیک در چهارمین مسابقه تورنمنت شکست خورده بود (از سال ۱۹۹۴). ما می‌گوییم «اضافه» زیرا در قطر ۲۰۲۲، مکزیک حتی پس از حذف در مرحله گروهی، به مرحله یک‌هشتم نهایی هم صعود نکرد. علاوه بر این، آنها بدون دریافت حتی یک گل این کار را در این مسابقات انجام دادند. ۴۰ سال (جام جهانی ۱۹۸۶) گذشته بود که مکزیک موفق شده بود در یک مسابقه حذفی در جام جهانی پیروز شود (مقابل بلغارستان در مرحله یک‌هشتم نهایی).

امروز آگیره می‌تواند با بهترین نتیجه مکزیک در جام جهانی، یعنی مرحله یک‌چهارم نهایی (۱۹۷۰ و ۱۹۸۶)، برابری کند، هرچند آنها هرگز به بازی ششم نرسیده‌اند، زیرا در سال ۱۹۷۰ در مرحله یک‌چهارم نهایی مقابل ایتالیا شکست خوردند اما مرحله یک‌هشتم وجود نداشت و در سال ۱۹۸۶ در ضربات پنالتی مقابل آلمان در مرحله یک‌چهارم نهایی شکست خوردند اما مرحله یک‌هشتم وجود نداشت.

آگیره دومین مربی با بیشترین تعداد مسابقه در تاریخ مکزیک است: ۹۷ مسابقه (۶۰ برد، ۲۰ تساوی و ۱۷ باخت). او تنها توسط تاریخی‌ترین مربی پشت سر گذاشته شده است: ناچو ترلس، با ۱۴۰ مسابقه (۷۲-۳۵-۳۳).