آتش بر فراز چمن: شرایط سخت انسانی در دیدار فرانسه و پاراگوئه
طبق گزارش کیک زون، رقابت میان فرانسه و پاراگوئه در مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ تحت شرایطی کاملاً غیرانسانی به اجرا درآمد. فوتبالیستهای دو تیم در حالی به زمین مسابقه قدم گذاشتند که دمای سطح چمن ورزشگاه به حدود ۶۰ درجه سانتیگراد رسیده بود و در برخی بخشهای ورزشگاه، دمایی نزدیک به ۷۰ درجه نیز ثبت شد؛ وضعیتی که این بازی را به یکی از دشوارترین مسابقات تاریخ جام جهانی از دیدگاه جوی تبدیل نموده است.
فقط چند دقیقه پیش از شروع بازی، دماسنجی که بر سطح چمن نصب شده بود، عددی شگفتانگیز را نشان میداد؛ حدود ۶۰ درجه سانتیگراد.
اما این وضعیت از آن بدتر هم بود. در بخشهایی از ورزشگاه که مستقیماً در معرض تابش خورشید قرار داشتند، شامل صندلیهای سکوها، تلفنهای همراه و دوربینهای مجهز به حسگرهای حرارتی، دمایی نزدیک به ۷۰ درجه سانتیگراد ثبت شد؛ شرایطی که بیشتر شبیه به سطح آسفالت در یک روز گرم تابستان بود تا زمین فوتبال. بازیکنان فرانسه و پاراگوئه بر روی آسفالت داغ و آفتابخورده در نیمهروز تابستان فوتبال بازی کردند نه بر روی زمین چمن!
البته دمای رسمی هوا به مراتب کمتر بود و بین ۳۷ تا ۳۸ درجه سانتیگراد اعلام شد، اما همین دما کافی بود تا این مسابقه به عنوان گرمترین بازی تاریخ جام جهانی از نظر دمای هوا ثبت شود.
کارشناسان هواشناسی توضیح میدهند که چمن طبیعی یا مصنوعی، پس از ساعتها قرار گرفتن در معرض نور مستقیم خورشید، میتواند بین ۲۰ تا ۳۰ درجه گرمتر از دمای محیط شود؛ اتفاقی که دقیقاً در ورزشگاه فیلادلفیا رخ داد و سطح زمین را تقریباً به اندازه آسفالت داغ کرد.
صابر دفرژ، خبرنگار فرانسوی، تصویری از دماسنج کنار زمین منتشر کرد که به خوبی شدت گرمای مسابقه را آشکار میساخت.
شبکه RMC Sport گزارش داد که دمای احساسی داخل ورزشگاه حدود ۵۰ درجه سانتیگراد بوده است؛ آن هم در شرایطی که ورزشگاه فیلادلفیا فاقد سیستم تهویه مطبوع است.
تنها اقدام برگزارکنندگان برای کاهش فشار گرما، نصب دستگاههای خنککننده در کنار نیمکتهای ذخیره بود تا بازیکنان و اعضای کادر فنی در زمان استراحت بتوانند اندکی از شدت گرما فرار کنند.
دیدیه دشان، سرمربی فرانسه، دو روز پیش از این مسابقه در مورد شرایط آبوهوایی هشدار داده بود. او گفته بود تجربه حضور در جام جهانی باشگاهها که آن هم در ایالات متحده برگزار شده بود، به او نشان داده که گرمای هوا میتواند به اندازه کیفیت حریف بر نتیجه مسابقه تأثیر بگذارد.
پیشبینیهای هواشناسی از روزها قبل دمای ۳۸ درجه همراه با رطوبت بالا را اعلام کرده بودند؛ شرایطی که دشان آن را یکی از مهمترین چالشهای تیمش خوانده بود.
فیفا برای چنین شرایطی، توقفهای اجباری برای نوشیدن آب و همچنین نیمکتهای مجهز به سیستم خنککننده را در نظر گرفته بود، اما قوانین مسابقات امکان تعویق یا لغو بازی صرفاً به دلیل گرمای شدید را نمیدهد.
طبق مقررات فیفا، تنها وقوع طوفان، رعدوبرق یا خطرات ناشی از صاعقه میتواند باعث توقف یا به تعویق افتادن مسابقه شود.
البته این نخستین بار نیست که جام جهانی آمریکا با چنین شرایطی خبرساز میشود.
جام جهانی ۱۹۹۴ همچنان یکی از جنجالیترین دورههای تاریخ این رقابتها از نظر شرایط آبوهوایی محسوب میشود. در آن سال، برای هماهنگی با ساعات پخش تلویزیونی اروپا، بسیاری از مسابقات حوالی ظهر یا اوایل بعدازظهر برگزار شدند؛ دقیقاً زمانی که دمای هوا به اوج خود میرسید.
بازیکنان و مربیان آن دوره بارها از حس نفسگرفتگی در هوای داغ صحبت کرده بودند و رسانههای بینالمللی گزارش داده بودند که در جریان دیدار آلمان و کره جنوبی، دمای سطح زمین به حدود ۴۸ درجه سانتیگراد رسیده بود؛ مسابقهای که هنوز هم یکی از دشوارترین آزمونهای بدنی تاریخ جام جهانی به شمار میرود.
یکی از معروفترین مسابقات آن جام در همین شرایط برگزار شد و پس از داستانهای عجیب و غریب فیفا و مارادونا، رومانی با نتیجه تاریخی ۳ بر ۲ آرژانتین را در ورزشگاه رز بول پاسادنا شکست داد. اگرچه در آن زمان آمار دقیقی از دمای زمین منتشر نشد، اما بازیکنان دو تیم بعدها بارها از گرمای طاقتفرسای آن مسابقه سخن گفتند و تأکید کردند دمای هوا از ۴۰ درجه سانتیگراد فراتر رفته بود.
۳۲ سال بعد، جام جهانی بار دیگر به آمریکا بازگشته و گرمای بیرحم تابستان این کشور دوباره به یکی از مهمترین سوژههای مسابقات تبدیل شده است. اوج این گرمای طاقتفرسا را دیشب در بازی فرانسه و پاراگوئه شاهد بودیم.
