ترس از فرانسه؟ لحظه حقیقت برای اسپانیا فرا رسیده است
کیک زون گزارش میدهد که فرانسه با سرمربی قدرتمند خود، دیدیه دشان، پس از پیروزی بر تیمهای سوئد، پاراگوئه و مراکش به این مرحله از مسابقات دست یافته و اکنون به عنوان یکی از بزرگترین مدعیان کسب قهرمانی و سومین ستاره خود شناخته میشود.
انتخاب تیم دشان با انتقادهای زیادی همراه بود. حذف ادواردو کاماوینگا به دلیل عملکرد ضعیف او در رئال مادرید و به خصوص دعوت تنها پنج هافبک برای این سطح از رقابتها، موضوعی جنجالی محسوب میشد. انتخاب انگولو کانته، مانو کُنه، آدرین رابیو، اورلین شوامنی و وارن زایر نشان داد که دشان برتری فیزیکی و قدرت دوئل را بر مهارتهای فنی ترجیح میدهد.
با مصدومیت شوامنی، رابیو و کونه زوج خط میانی را تشکیل میدهند. فلسفه دشان بر پایه دفاع مستحکم، برتری در دوئلها و واگذاری وظایف خلاقانه به بازیکنان هجومی بنا شده است؛ رویکردی که قهرمانی سال ۲۰۱۸ و حضور در فینال ۲۰۲۲ را برای این تیم به همراه داشته است.
خروسها با سیستم ۱-۳-۲-۴ به میدان میروند. آنها در خط دفاعی از مدافع کناری محافظهکار مانند ژول کنده و مدافع هجومیتر مثل تئو هرناندز بهره میبرند. تمام جذابیت فرانسه در خط حمله مرگبار این تیم خلاصه شده است؛ جایی که بازیکنانی چون کیلیان امباپه، عثمان دمبله، دزیره دوئه، بردلی بارکولا و مایکل اولیسه با بهرهگیری از فضاهای خالی، هر موقعیتی را تهدیدی جدی تبدیل میکنند.
آمار خط حمله فرانسه در این تورنمنت شگفتانگیز است؛ امباپه با ۸ گل و ۳ پاس گل در صدر گلزنان قرار دارد، اولیسه با ۵ پاس گل بهترین پاسور این جام محسوب میشود و دمبله نیز ۴ گل و ۲ پاس گل به نام خود ثبت کرده است. فرانسه در مجموع ۱۶ گل به ثمر رسانده و تنها ۲ گل دریافت کرده است.
با وجود این عملکرد درخشان، تیم دشان ضعفهایی نیز دارد. آنها در برابر خطوط دفاعی بسیار فشرده و کمریسک دچار مشکل میشوند؛ همانطور که در دیدار مقابل پاراگوئه کارشان به ضربات پنالتی کشیده شد.
فرانسه در حملات تیمی بلندمدت و مالکیتهای طولانی به دلیل سرعت پایین گردش توپ در میانه زمین، خلاقیت کمتری دارد. با این حال، فرانسه تیمی عملگرا، عمودی و بسیار رقابتطلب است که تمام بازی خود را بر پایه قدرت بدنی و ضربات نهایی مهاجمانش بنا کرده است.
