پپ گواردیولا در جام جهانی کدام تیمها را تشویق میکند؟
پپ گواردیولا، سرمربی سرشناس کاتالان، ماههای اخیر را با تحولات قابل توجهی پشت سر گذاشته است. او پس از بیش از یک دهه هدایت منچسترسیتی و کسب تمامی افتخارات ممکن در سطح فوتبال انگلیس و اروپا، به دلیل دورهای از نتایج ضعیف، تصمیم به جدایی از ورزشگاه اتحاد و آغاز فصلی نو در زندگی حرفهای خود گرفت. گواردیولا در گفتوگویی با OKX، درباره وضعیت شخصی، جام جهانی ۲۰۲۶ و یکی از حسرتهای دوران مربیگریاش به صحبت پرداخت. او به دنبال چالشهای جدیدی بود و در این مصاحبه اظهار داشت که قصد دارد برای مدتی از دنیای مربیگری فاصله بگیرد تا زمان بیشتری را در کنار خانواده سپری کند و به فعالیتهایی فراتر از فوتبال بپردازد. وی با بیان اینکه "از ۳۷ سالگی در بارسلونا مربیگری را شروع کردم و حالا ۵۶ سالهام. باید کارهای جدیدی را تجربه کنم. الان واقعاً خوشحالم."، دلیل این تصمیم را شرح داد.
منچسترسیتی به سادگی نمیتواند سرمایه بزرگی چون گواردیولا را فراموش کند. اکنون، انزو مارسکا با چالش بزرگی روبروست تا با ایدههای تازه، هواداران سیتی را مجدداً خشنود سازد و پس از فصلی ناامیدکننده برای باشگاه، آن را به روزهای اوج بازگرداند. گواردیولا در این خصوص گفت: "یک روز، بدون شک، دوباره به ورزشگاه اتحاد برمیگردم. اما فعلاً میخواهم پشت صحنه باشم. اگر به من نیاز داشته باشند، آنجا خواهم بود." این سخنان نشان میدهد که بخشی از هویت گواردیولا همچنان با منچستر گره خورده است. او بارها بر اهمیت پروژه منچسترسیتی به عنوان مهمترین تجربه دوران مربیگریاش تأکید کرده، هرچند دوران پرافتخار خود در بارسلونا را نیز فراموش نمیکند. بازگشت او به هر شکلی به جمع آبیهای شهر منچستر، امری است که خود او نیز آن را دور از ذهن نمیداند. یکی از بهیادماندنیترین رقابتهای دوران سرمربیگری او، نبرد چند سالهاش با یورگن کلوپ برای تصاحب عنوان بهترین تیم لیگ برتر انگلیس بود. لیورپول تحت هدایت کلوپ به حریفی سرسخت برای ماشین تقریباً بینقص منچسترسیتی گواردیولا تبدیل شده بود. با این وجود، رابطه این دو مربی همواره بر پایه احترام متقابل استوار بوده است. گواردیولا اظهار داشت: "یورگن بزرگترین رقیب دوران مربیگری من بود. او هر ۲۰ دقیقه سیستم تیمش را عوض میکرد و واقعاً دیوانهام میکرد." وی در مورد جام جهانی نیز بیان کرد که طرفدار تیم ملی خاصی نیست و بیشتر از تیمهایی حمایت میکند که بازیکنان مورد علاقه او در آن حضور دارند؛ بازیکنانی که یا پیش از این شاگرد او بودهاند یا علاقه ویژهای به سبک بازیشان دارد. گواردیولا به چند تیم بزرگ اشاره کرد، اما بر آرژانتین، فرانسه و پرتغال تأکید ویژهای داشت. او گفت: "من برنده جام جهانی خواهم بود، چون بازیکنان زیادی هستند که تحسینشان میکنم. همیشه از تیمهایی حمایت میکنم که بازیکنان مورد علاقهام در آنها بازی میکنند. اگر آرژانتین قهرمان شود، بازیکنانی در آن تیم هستند که با آنها کار کردهام و از موفقیتشان خوشحال میشوم. درباره فرانسه هم همین احساس را دارم. پرتغال هم بازیکنانی دارد که ارتباط و هماهنگیشان را واقعاً دوست دارم."
گواردیولا در مورد تیم ملی اسپانیا نیز توضیح داد که تیم لوئیس دلافوئنته برای قهرمانی در جام جهانی باید بر تواناییهای فردی ستارههای خود تکیه کند. او گفت: "اگر رودری بتواند در کنار پدری بر میانه میدان مسلط شود و لامین یامال هم روز خوبی داشته باشد، اسپانیا میتواند تفاوت را رقم بزند." در پایان، گواردیولا به یکی از آرزوهای دستنیافته دوران مربیگریاش پرداخت. او که سالها شایعه هدایت تیم ملی برزیل برای او مطرح بود، اعتراف کرد که همیشه مشتاق همکاری با نیمار بوده است. وی در این باره گفت: "نیمار بازیکنی است که همیشه دوست داشتم مربیاش باشم. زمانی که با بایرن مونیخ مقابل بارسلونای مسی و نیمار بازی میکردیم، میدیدم که آنها مهارنشدنی بودند."