کدام تیم در جام جهانی از نظر پپ گواردیولا شانس قهرمانی دارد؟
پپ گواردیولا، سرمربی برجسته کاتالان، ماههای اخیر را با تحولات قابل توجهی پشت سر گذاشته است. او پس از بیش از یک دهه هدایت منچسترسیتی و کسب تمام افتخارات ممکن در سطح فوتبال انگلیس و اروپا، با وجود تجربهی نتایج ضعیف در مقطعی، تصمیم به ترک اتحاد گرفت تا فصل تازهای را آغاز کند. این مربی در گفتگویی با OKX، ضمن مرور شرایط شخصی، نگاهی به جام جهانی ۲۰۲۶ و یکی از آرزوهای ورزشی خود انداخت. گواردیولا به دنبال چالشهای جدید بود و در این مصاحبه اظهار داشت که قصد دارد مدتی از دنیای مربیگری فاصله بگیرد تا زمان بیشتری را در کنار خانواده سپری کرده و به فعالیتهایی خارج از حوزه فوتبال بپردازد. او افزود: «من از ۳۷ سالگی در بارسلونا کار مربیگری را آغاز کردم و اکنون ۵۶ سال دارم. نیاز دارم تا تجربههای تازهای کسب کنم. در حال حاضر، بسیار خوشحالم.»
منچسترسیتی بدون شک خاطرهی پپ گواردیولا را به سادگی از یاد نخواهد برد. اکنون، انزو مارسکا وظیفه دشواری بر دوش دارد تا با ایدههای نوآورانه، هواداران سیتی را راضی نگه دارد و پس از فصلی ناامیدکننده برای باشگاه، آن را به روزهای موفقیت بازگرداند. گواردیولا در ادامه به این نکته اشاره کرد: «یک روز، بدون هیچ تردیدی، به ورزشگاه اتحاد بازخواهم گشت. اما فعلاً ترجیح میدهم در پسزمینه باشم. اگر به من نیاز پیدا کنند، در آنجا حضور خواهم داشت.» این اظهارات نشان میدهد که بخشی از هویت گواردیولا همچنان در منچستر ریشه دارد. او بارها تأکید کرده که پروژه منچسترسیتی مهمترین تجربه دوران مربیگری او بوده است، هرچند دوران پرافتخار خود در بارسلونا را نیز از یاد نمیبرد. این احتمال که او به شکلی دوباره به سیتی بازگردد، امری است که خودش نیز آن را غیرممکن نمیداند. یکی از بهیادماندنیترین رقابتهای دوران سرمربیگری او، رویارویی چند سالهاش با یورگن کلوپ برای کسب عنوان قهرمانی در انگلیس بود. لیورپول تحت هدایت کلوپ به تیمی تبدیل شده بود که میتوانست حتی ماشین تقریباً بینقص منچسترسیتیِ گواردیولا را نیز به چالش بکشد. با این حال، رابطه این دو مربی همواره بر پایه احترام متقابل شکل گرفته بود. گواردیولا در این باره گفت: «یورگن بزرگترین رقیب دوران مربیگری من بود. او هر ۲۰ دقیقه تاکتیک تیمش را تغییر میداد و واقعاً من را به چالش میکشید.» وی در خصوص جام جهانی نیز عنوان کرد که تیم ملی خاصی را مد نظر ندارد و بیشتر از تیمهایی حمایت میکند که بازیکنان مورد علاقهاش در آنها حضور دارند؛ بازیکنانی که یا تحت هدایت او بودهاند یا سبک بازیشان را عمیقاً تحسین میکند. گواردیولا به چند تیم بزرگ اشاره کرد، اما بر آرژانتین، فرانسه و پرتغال تأکید ویژهای داشت. او توضیح داد: «من قهرمان جام جهانی خواهم شد، زیرا بازیکنان زیادی در این رقابتها حضور دارند که من به آنها احترام میگذارم. همیشه از تیمهایی حمایت میکنم که بازیکنان محبوب من در آنها بازی میکنند. اگر آرژانتین قهرمان شود، بازیکنانی در آن تیم هستند که با آنها همکاری کردهام و از موفقیتشان خشنود خواهم شد. همین احساس را درباره فرانسه دارم. پرتغال نیز بازیکنانی دارد که من واقعاً روابط و هماهنگیشان را دوست دارم.»
گواردیولا در مورد تیم ملی اسپانیا نیز توضیح داد که تیم لوئیس دلافوئنته برای دستیابی به قهرمانی جام جهانی باید به تواناییهای فردی ستارگان خود اتکا کند. او اظهار داشت: «اگر رودری بتواند در کنار پدری بر خط میانی مسلط شود و لامین یامال نیز روز خوبی را سپری کند، اسپانیا قادر به ایجاد تفاوت خواهد بود.» در پایان، گواردیولا به یکی از حسرتهای دوران حرفهای خود اشاره کرد. او که سالها شایعهی هدایت تیم ملی برزیل برای او مطرح بود، اعتراف کرد که همواره تمایل داشته با نیمار همکاری کند. او گفت: «نیمار بازیکنی است که همیشه دوست داشتم مربیاش باشم. زمانی که با بایرن مونیخ مقابل بارسلونای مسی و نیمار قرار میگرفتیم، شاهد بودیم که آنها مهارناپذیر بودند.»
