لامینه یامال تا مسی فاصله دارد؟ ۱۰ تفاوت حیاتی میان دو استثنایی
مقایسه بین لیونل مسی ۳۹ ساله و لامینه یامال ۱۷ ساله امری اجتنابناپذیر به نظر میرسد. آکادمی لاماسیا، پای چپ، جسارت، توانایی دریبلزنی و نبوغ در سنین پایین، شباهتهای چشمگیری را میان این دو رقم میزند.
اما شاید دقیقاً همین تفاوتها باشد که ابعاد این مقایسه را برجستهتر میکند؛ زیرا این بازیکن آرژانتینی و ستاره جوان اسپانیایی، هر کدام با طی کردن مسیرهای کاملاً متفاوتی به قله موفقیت رسیدهاند.
تجربه جام جهانی برای این دو در موقعیتهای کاملاً متضادی رقم خورده است.
مسی در آستانه آخرین جام جهانی حرفهای خود قرار دارد؛ در حالی که لامینه یامال اولین تجربه جهانی خود را پشت سر میگذارد. برای مسی، این تورنمنت میتواند پایانی باشکوه و قطعی باشد؛ اما برای یامال، تازه آغاز مسیری است که در صورت حفظ سلامتی، میتواند تا سه یا چهار دوره دیگر نیز ادامه یابد. مسی در این مسیر، الگوی برجستهای برای او محسوب میشود.
لامینه یامال زودتر از مسی به جایگاه فعلی دست یافته است.
اگرچه مسی اولین بازی خود را در ۱۷ سالگی انجام داد، اما لامینه یامال مراحل رشد را حتی سریعتر طی کرده است. او در ۱۶ سالگی بازیکن ثابت بارسلونا بود و در ۱۷ سالگی با نقشی کلیدی در قهرمانی یورو ۲۰۲۰ نقش داشت. او در ۱۹ سالگی فینال جام جهانی را تجربه میکند؛ سنی که مسی در آن حتی یک بار هم در کوپا آمریکا به میدان نرفته بود و اولین حضورش در این مسابقات به ۲۰ سالگی بازمیگردد.
مسی مجبور به مهاجرت شد؛ لامینه در خانه متولد شد.
لیونل مسی در ۱۳ سالگی روزاریو را ترک کرد تا رویای خود را در بارسلونا دنبال کند و قاره و سبک زندگی خود را تغییر داد. لامینه یامال در کاتالونیا به دنیا آمد، در ماتارو بزرگ شد و تمام مراحل رشد فوتبالی او در محیط باشگاه بارسلونا شکل گرفت.
مسی در دورانی رشد کرد که از نظر قرار گرفتن در معرض دید عموم و شباهت آن به فضای مجازی امروز، عملاً محافظت میشد. در آن زمان خبری از تیکتاک، اینستاگرام، توییچ و این حجم از توجه دائمی نبود. لامینه از ۱۶ سالگی زیر ذرهبینی به مراتب بزرگتر زندگی میکند؛ جایی که هر بازی، هر حرکت و هر اظهارنظری به سرعت تحلیل و بررسی میشود.
مسی بارسلونای پیروز را به ارث برد؛ لامینه در حال بازسازی آن است.
مسی دوران حرفهای خود را در تیمی آغاز کرد که بازیکنانی چون رونالدینیو، اتوئو، دکو، ژاوی و پویول در آن حضور داشتند. او به عنوان یکی از جوانترین اعضای تیمی که قهرمان لیگ قهرمانان ۲۰۰۶ پاریس شد، کارش را شروع کرد. با وجود برخی بیانگیزگیها در اواخر دوران رایکارد، شالکه و پایه اصلی تیم آماده بود. لامینه اما مجبور شده است در سنین نوجوانی، مسئولیتها را در بارسلونای در حال بازسازی بر عهده بگیرد و خیلی زود به نقطه اتکای خط حمله تبدیل شود.
سالها طول کشید تا مسی بتواند عشق و حمایت یکپارچه مردم آرژانتین را به دست آورد. او تا مدتها با این انتقاد روبرو بود که کاراییاش در بارسلونا (جایی که چهار قهرمانی لیگ قهرمانان را کسب کرد) را در تیم ملی ندارد، تیمی که در آن زمان مدام با پروژههای شکستخورده مواجه میشد. لامینه یامال اما تقریباً از زمان اولین بازی ملی خود، تحسین همگان را برانگیخت و بدون هیچ مخالفت و چالشی به رهبر تیم ملی اسپانیا تبدیل شد.
مسی در دوران نوجوانی برای رشد خود نیاز به هورموندرمانی داشت؛ هزینهای که بارسلونا آن را تقبل کرد و لئو هرگز این لطف را فراموش نکرده است. در لاماسیا از همان ابتدا درک کردند که استعداد او ارزش هر گونه تلاشی را دارد. در مقابل، لامینه یامال هرگز چنین مشکلی نداشته و دقیقاً به خاطر فیزیک بدنی فوقالعادهاش نسبت به سن و سالش متمایز است، هرچند برای بهبود آن تلاش و تمرین میکند.
مسی رهبری است که نفوذ و تاثیرگذاری خود را از طریق آرامش، در سکوت، بدون هیاهو و بدون بالا بردن صدا اعمال میکند و همیشه از نظر حرفهایگری، تعهد و فداکاری یک الگو است. لامینه اما شخصیتی متفاوت دارد؛ او درون و بیرون زمین بسیار پرانرژیتر، خودجوشتر و جسورتر است. رهبری در هر دو از استعداد بینظیرشان سرچشمه میگیرد، اما آن را به شیوهای متفاوت ابراز میکنند.
عناوین قهرمانی با ترتیبی متفاوت به دست میآیند.
مسی مدتها قبل از اینکه با آرژانتین به جامهای بزرگ برسد، قهرمانیهای لیگ قهرمانان و لالیگا را با پیراهن بارسلونا فتح کرده بود. در واقع لئو مجبور بود با انتقادات زیادی از سوی هموطنانش دست و پنجه نرم کند، هرچند در نهایت آنها نیز در برابر عظمت او سر تعظیم فرود آوردند؛ او اولین جام بزرگ خود با تیم ملی (کوپا آمریکا) را در ۳۴ سالگی برد، در حالی که در بارسلونا خیلی زودتر طعم این افتخارات را چشیده بود. لامینه یامال اما از هماکنون با تیم ملی اسپانیا قهرمان اروپا شده است؛ یک جام بزرگ بینالمللی که زودتر از لیگ قهرمانان با بارسلونا (که هدف بزرگ او برای فصل آینده است) و در ۱۷ سالگی به دست آمده است.
مسی با داشتن رونالدینیو به عنوان الگو رشد کرد و در نهایت شماره ۱۰ را از او به ارث برد. او با این ستاره برزیلی همتیمی بود، از او آموخت و رهبری بهترین بارسلونای آن زمان را تحویل گرفت. لامینه اما در این زمینه ناچار بوده در رختکنی رشد کند که یک الگوی کاملاً واضح و مشخص در آن حضور نداشت، تا جایی که او شماره ۱۰ را پس از عثمان دمبله بر تن کرد.
