اسپانیا با پیروزی یک بر صفر بر آرژانتین، قهرمان جام جهانی ۲۰۲۶ شد
در ورزشگاه نیویورک نیوجرسی، فینال جام جهانی ۲۰۲۶ شاهد یکی از هیجانانگیزترین و پر فراز و نشیبترین دیدارهای این دوره از رقابتها بود؛ بازی که در نهایت با نتیجه یک بر صفر در وقتهای اضافه به نفع اسپانیا به پایان رسید تا «لاروخا» برای دومین بار در تاریخش جام قهرمانی جهان را به دست آورد. آرژانتین برای حفظ عنوان قهرمانی تمام تلاش خود را به کار گرفت، اما در شب که درخشش امیلیانو مارتینز بارها مانع گلزنی اسپانیا شد، یک لحظه طلایی کافی بود تا سرنوشت جام تغییر کند.
از آغاز بازی، تمام چشمها به لیونل مسی دوخته شده بود؛ ابرستارهای که این فینال را به عنوان سومین تجربه حضورش در فینال جام جهانی پشت سر میگذاشت. با این حال، اسپانیا طبق پیشبینی بازی را با کنترل بالا و پاسهای دقیق آغاز کرد. شاگردان لوئیس دالفوئنته سعی میکردند با گردش توپ، خط دفاعی آرژانتین را به عقب برانند و خیلی زود نیز صاحب اولین موقعیت جدی مسابقه شدند.
در دقیقه پنجم، لامین یامال تا مرز باز کردن دروازه پیش رفت. پاس او به سمت محوطه جریمه با ضربه دنی اولمو همراه شد و بعد از آن، توپ دوباره در پای یامال قرار گرفت، اما همکاری لیساندرو مارتینز و امیلیانو مارتینز مانع از ثبت گل اول بازی شد. این صحنه، اولین هشدار جدی برای مدافع عنوان قهرمانی محسوب میشد.
آرژانتین در نیمه اول بیشتر تلاش میکرد جریان بازی را در اختیار داشته باشد و به اسپانیا اجازه ندهد به موقعیتهای خطرناک برسد. با این وجود، آمارها نشان میداد که این تیم در خلق موقعیت با مشکل مواجه بود؛ آرژانتین در ۴۵ دقیقه اول حتی یک شوت هم به سمت دروازه اسپانیا نداشت و برای اولین بار از سال ۱۹۶۶، نیمه اول یک بازی جام جهانی را بدون شوت به پایان رساند. اسپانیا نیز با وجود برتری در مالکیت توپ، فقط چند موقعیت ناقص ایجاد کرد و در مجموع، نیمه اول برای تماشاگران جذاب نبود.
در دقیقه ۳۹، امیلیانو مارتینز اولین واکنش مهم خود را نشان داد. دروازهبان آرژانتین با حرکتی به موقع، شوت فابیان روئیز که از پشت محوطه جریمه شلیک شده بود، مهار کرد تا بازی همچنان بدون گل باقی بماند. چند دقیقه بعد، شرایط برای آلبیسلسته دشوارتر شد؛ لیساندرو مارتینز به دلیل خطا روی میکل اویارزابال با کارت زرد جریمه شد و سپس به دلیل مصدومیت، جای خود را به نیکولاس اوتامندی داد.
نیمه دوم با یک تغییر تاکتیکی از سوی لیونل اسکالونی آغاز شد. لئاندرو پاردس به جای نیکولاس گونزالز وارد زمین شد تا آرژانتین بتواند مقاومت بیشتری در میانه میدان نشان دهد. ورود او خیلی زود با یک صحنه جنجالی همراه شد؛ پاردس روی رودری خطا کرد و پس از درگیری بازیکنان دو تیم، کارت زرد دریافت کرد.
اسپانیا در نیمه دوم نیز تیم برتر میدان بود. در دقیقه ۶۴، ضربه دنی اولمو با واکنش امیلیانو مارتینز دفع شد و چند دقیقه بعد، یامال با حرکتی انفرادی و زیبا از سد چند بازیکن آرژانتین گذشت و توپ را به مقابل تورس فرستاد، اما ضربه او مستقیماً در دستان دروازهبان آرژانتین آرام گرفت.
اسکالونی برای ایجاد تغییر در روند بازی، چند تعویض انجام داد. گونزالو مونتیل جای خود را به ناهوئل مولینا داد و جولیانو سیمئونه به عنوان بازیکن تعویضی به جای رودریگو دیپل وارد زمین شد. در سوی مقابل، دالفوئنته نیز با ورود پدری، نیکو ویلیامز و بازیکنان تازهنفس، تلاش کرد فشار اسپانیا را افزایش دهد.
در دقایق پایانی وقت قانونی، آرژانتین یکی از سختترین لحظات خود را تجربه کرد. انزو فرناندز که پیشتر کارت زرد دریافت کرده بود، در دقیقه ۹۳ با خطایی که روی پائو کوبارسی مرتکب شد، کارت زرد دوم را از داور گرفت و از زمین بازی اخراج شد. آرژانتین مجبور بود ادامه مسابقه را با یک بازیکن کمتر دنبال کند.
با این حال، امیلیانو مارتینز همچنان امید اصلی آرژانتین باقی مانده بود. در دقیقه ۹+۹۰، «دیبو» ضربه آزاد یامال را با واکنشی تماشایی دفع کرد تا بازی به وقتهای اضافه کشیده شود. پس از پایان ۹۰ دقیقه، نتیجه همچنان ۰-۰ بود؛ بازی که در آن اسپانیا مالکیت توپ را در اختیار داشت و آرژانتین با دفاع و مقاومت، خود را زنده نگه داشته بود و به نظر میرسید بازی به ضربات پنالتی کشیده خواهد شد.
در وقتهای اضافه نیز داستان مشابهی تکرار شد؛ اسپانیا حمله میکرد و آرژانتین در لاک دفاعی فرو رفته بود. در دقیقه ۹۶، نیکو ویلیامز توپ را وارد دروازه کرد، اما داور به دلیل خطای میکل مرینو روی نیکولاس اوتامندی، این گل را مردود اعلام کرد. چند دقیقه بعد، مرینو یکی از مهمترین فرصتهای گلزنی اسپانیا را از دست داد؛ ضربه او به توپی که ویلیامز ارسال کرده بود، با اختلافی اندک از کنار تیرک دروازه به بیرون رفت.
اما سرانجام در دقیقه ۱۰۶، قفل دروازهها شکسته شد. اسپانیا از سمت راست حمله را سازماندهی کرد، پدرو پورو توپ را به تیر دوم ارسال کرد و نیکو ویلیامز با کنترلی عالی و پاس رو به عقب، توپ را به مقابل فران تورس رساند. مهاجم اسپانیا با ضربهای محکم توپ را به کنج دروازه فرستاد تا «لاروخا» یک قدم تا فتح جام جهانی فاصله بگیرد.
آرژانتین در دقایق پایانی باقیمانده، تمام توان خود را به کار گرفت تا گل تساوی را به ثمر برساند و بازی را به پنالتی بکشاند. مسی تلاش کرد با ارسالها و ضربات ایستگاهی راهی برای باز کردن دروازه اسپانیا پیدا کند. در دقیقه ۱۱۷، میکل مرینو با صورت خود ضربه مسی را دفع کرد و پس از آن مجبور به ترک زمین شد. در دقیقه ۱۲۰، ضربه خطرناک سیمئونه که پاس گلش را از مسی دریافت کرده بود، راهی اوج آسمان ورزشگاه شد؛ آخرین امید آرژانتین برای فرار از شکست.
صدای سوت پایان، شب بزرگ اسپانیا را به زیباترین شکل ممکن تکمیل کرد. آرژانتین نتوانست دومین قهرمانی متوالی خود را جشن بگیرد و مسی در یکی از آخرین حضورهایش در جام جهانی، شاید آخرین حضور، جام زرین را از دست داد. در مقابل، اسپانیا با صبر، مالکیت توپ و عدم تسلیم تا آخرین لحظه، موفق شد دومین ستاره را بر پیراهن خود حک کند.
بازی به پایان رسید! اسپانیا قهرمان جهان شد.
دقیقه ۱+۱۲۰: سیمئونه فرصت طلایی گل تساوی را از دست داد!
ارسال لیونل مسی از روی ضربه ایستگاهی به جیووانی سیمئونه رسید؛ او در حالی که کاملاً تنها در نقطه پنالتی قرار داشت، با یک ضربه والی شانسش را برای گلزنی امتحان کرد.
اما ضربه سیمئونه با قدرت زیاد به بالای دروازه و سکوها برخورد کرد. آرژانتین یک فرصت بزرگ دیگر برای زنده ماندن در فینال جام جهانی را از دست داد!
