کوین کیگان درگذشت: وداع با «کینگ کِو»
کوین کیگان، اسطوره بیبدیل فوتبال انگلیس، که دو بار جایزه توپ طلای اروپا را از آن خود کرده و سابقه هدایت تیم ملی کشورش را در کارنامه داشت، در سن ۷۵ سالگی پس از ماهها مبارزه با بیماری سرطان معده، چشم از جهان فروبست. او بدون شک یکی از برجستهترین شخصیتهای تاریخ فوتبال انگلیس بود که امروز به دیار باقی شتافت.
خانواده این بازیکن افسانهای با انتشار بیانیهای اعلام کردند که کوین کیگان در ماه ژانویه گذشته، پس از بستری شدن در بیمارستان به دلیل مشکلات مداوم گوارشی، به سرطان معده در مرحله چهارم مبتلا شده بود. وی سرانجام در میان همسر و دخترانش و در آغوش اعضای خانوادهاش، در آرامش درگذشت.
در بیانیه منتشر شده از سوی خانواده این اسطوره فوتبال آمده است: "با قلبی آکنده از اندوه عمیق، درگذشت کوین کیگان را در سن ۷۵ سالگی اعلام میکنیم. بازیکن و سرمربی سابق تیم ملی انگلیس، پس از نبردی طولانی با سرطان، در آخرین لحظات زندگیاش در کنار همسر و دخترانش حضور داشت. کوین، که دو توپ طلای اروپا را به دست آورد، همسری مهربان، پدری دوستداشتنی و پدربزرگی محبوب بود. ما از تیم پزشکی فوقالعاده او برای تمامی حمایتهایشان صمیمانه سپاسگزاریم. این روزها برای خانواده ما بسیار دشوار است و تقاضا داریم که به حریم خصوصی ما احترام گذاشته شود."
تنها چند هفته پیش از این واقعه، کوین کیگان در جریان مسابقات جام جهانی ۲۰۲۶، با روحیهای عالی در کنار پیت گریوز و سم آلاردایس دیده شده بود و آخرین تصویر عمومی او به همان زمان بازمیگردد که حکایت از سلامت نسبی او داشت.
باشگاه نیوکاسل یونایتد، جایی که کیگان هم در قامت بازیکن و هم در جایگاه سرمربی، دورانی درخشان و فراموشنشدنی را سپری کرده بود، در پیامی احساسی نوشت: "خبر درگذشت کوین کیگان قلب ما را در هم شکست. او یکی از نمادینترین، تأثیرگذارترین و محبوبترین چهرهها در تمامی ادوار تاریخ باشگاه ما به شمار میرفت."
ادامه بیانیه باشگاه نیوکاسل چنین بود: "کوین تنها یک بازیکن یا مربی افسانهای نبود؛ او برای نسلهای مختلف هواداران، قلب تپنده نیوکاسل محسوب میشد. او در دوران بازی، استعداد، جاهطلبی و اعتقاد راسخ را به سنت جیمزز پارک آورد و نگاهها را به نیوکاسل تغییر داد. در قامت سرمربی نیز، او امید و غرور را به این شهر بازگرداند و تیمی را ساخت که سبک بازی، روحیه و شور و اشتیاق آن، الهامبخش فوتبالدوستان در سراسر جهان شد."
نیوکاسل همچنین تأکید کرد که میراث کیگان نه تنها با تعداد بازیها یا نتایج او قابل سنجش نیست، بلکه با خاطرات بیشماری که برای هواداران خلق کرد، رویاهایی که به آنها بخشید و عشقی به فوتبال که در دل میلیونها نفر پدید آورد، برای همیشه زنده و جاودان خواهد ماند. این باشگاه در پایان بیانیه خود چنین نوشت: "آرام بخواب، کینگ کِو."
باشگاه منچسترسیتی نیز، که کیگان بین سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ سکان هدایت آن را در دست داشت، با انتشار پیامی ابراز داشت: "تمامی اعضای باشگاه منچسترسیتی از درگذشت سرمربی سابقمان، کوین کیگان، در سن ۷۵ سالگی عمیقاً متأثر و اندوهگین هستند. او مربیای دگرگونساز بود که امید و شور و نشاط را بار دیگر به منچسترسیتی بازگرداند. صعود تیم به لیگ برتر در فصل ۲۰۰۲-۲۰۰۱ هرگز از یادها نخواهد رفت و او پس از آن نیز به رهبری سیتی ادامه داد و جایگاه این باشگاه را در جمع تیمهای مطرح لیگ به خوبی تثبیت کرد."
یکی از نخستین واکنشهای احساسی به این خبر، از سوی آلن شیرر، مهاجم افسانهای فوتبال انگلیس و شاگرد پیشین کیگان، بود. او در پیامی کوتاه اما سرشار از احساس نوشت: "قهرمان من، مربی من، دوست من... آسوده بخواب، رئیس."
کوین کیگان به راستی یکی از بزرگترین نامهای تاریخ فوتبال انگلستان محسوب میشود. او در طول دوران بازی خود برای تیمهای لیورپول، هامبورگ، ساوتهمپتون و نیوکاسل افتخارات فراوانی کسب کرد و با دو بار دریافت توپ طلای اروپا در سالهای ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹، نام خود را برای همیشه در تاریخ جاودانه ساخت. پس از آویختن کفشها، او هدایت تیم ملی انگلیس، نیوکاسل، فولام و منچسترسیتی را بر عهده گرفت و با سبک فوتبال هجومی و شخصیت کاریزماتیک خود، به یکی از محبوبترین مربیان نسل خویش تبدیل شد. درگذشت "کینگ کِو" به زندگی یکی از تأثیرگذارترین اسطورههای فوتبال انگلیس پایان میدهد؛ شخصیتی که چه در میدان مسابقه و چه بر روی نیمکت مربیگری، الهامبخش نسلهای متعددی از علاقهمندان به فوتبال بود و نامش تا ابد در صفحات تاریخ این ورزش حک خواهد ماند.
