پایان پرشورترین پیوند پرسپولیس با سروش رفیعی
انتشار یک کلیپ ویژه از طرف سروش رفیعی در شبکه اجتماعی شخصیاش، نشاندهنده پایان دوران سوم حضور این بازیکن محبوب در میان تیم پرسپولیس بود. اینبار خود مهندس شماره هفت روایتگر بخشی از داستان حضورش در این باشگاه شد و با تهیه ویدیویی، خاطرات فراموشنشدنی خود را برای هواداران به نمایش گذاشت. اگرچه ما از این موضوع بیخبر بودیم، اما اولین بار سروش رفیعی را در تاریخ بیست و یکم فروردین سال ۱۳۸۰، در جریان پیروزی پرسپولیس در شیراز مقابل تیم برق با گل لیث نووری مشاهده کردیم. یک دهه بعد، در ترکیب تیم فولاد یک بازیکن با استعداد فنی، ظریف و خلاق خودنمایی کرد و نوبت به درخشش سروش رفیعی در میانه میدان رسید. زمانی که در زمستان سال ۱۳۹۵، انتقال سروش رفیعی از تراکتور به پرسپولیس قطعی شد، در واقع رقابت قهرمانی بین این دو تیم به پایان رسید. فرمانده خط میانی تیم امیر قلعهنویی به پرسپولیس تحت مربیگری برانکو ایوانکوویچ پیوست و از همان لحظه مشخص بود که طلسم نه ساله عدم قهرمانی پرسپولیس سرانجام شکسته خواهد شد. یک دوره شش ماهه حضور در رختکن سرخپوشان، گلزنی در دربی، یک گل زیبا مقابل نفت تهران در ورزشگاه تختی و البته هوش خیرهکننده او در بازی با الوحده در آخرین مسابقه مرحله گروهی، باعث شد تا اولین حضور سروش در پرسپولیس با قهرمانی در لیگ برتر و صرفاً راهیابی به مرحله حذفی لیگ قهرمانان آسیا به پایان برسد. اما در تابستان سال ۱۳۹۶، او با انتشار نامهای احساسی و صمیمانه خطاب به هواداران پرسپولیس، اعلام کرد که برای بهبود شرایط مالی و خانوادگی خود راهی قطر شده و به پیشنهاد باشگاه الخور پاسخ مثبت داده است.
اگرچه دوران غیبت سروش رفیعی چندان طولانی نبود، اما ناگهان پنجره نقل و انتقالاتی پرسپولیس بسته شد و او با وجود بازگشت به تیم محبوبش در تابستان سال ۱۳۹۷، شش ماه طول کشید تا دوباره پیراهن پرسپولیس را به تن کند. نقشآفرینی در سومین قهرمانی متوالی تیم برانکو، دستاورد دوران دوم حضور سروش در ترکیب پرسپولیس بود. اما یک تصویر عجیب و چهرهی نگران و غمگین بر روی صندلی اتوبوس، نشان میداد که سروش رفیعی در اردوی استانبول مورد تأیید گابریل کالدرون قرار نگرفته و زمان دومین جدایی او فرا رسیده است. دوران حضور این بازیکن تکنیکی در سپاهان همچنان با ارسال پاس گل و تلاش در میانه میدان ادامه داشت و در تابستان سال ۱۴۰۱، اینبار یحیی گلمحمدی برای سومین بار سروش رفیعی را به اردوی پرسپولیس دعوت کرد. اما اینبار، او چهار فصل برای پرسپولیس به میدان رفت و بهترین دوره حضورش را در این باشگاه تجربه کرد؛ کسب دو عنوان قهرمانی لیگ برتر در دو فصل اول، تبدیل شدن به یکی از کاپیتانهای پرسپولیس و البته ایفای نقش رهبری در رختکن این تیم. سروش رفیعی در طول حضورش در پرسپولیس بیش از ۱۶۰ بار برای تیم به میدان رفت، آمار ۱۱ گل و ۱۸ پاس گل را به ثبت رساند و یکی از چهرههای ثابت در صحنههای متعدد قهرمانی این تیم در یک دهه اخیر بوده است. اما همانطور که خودش در قابهای پایانی ویدیوی اخیر اشاره کرد، او در سالهای اخیر حواشی عجیبی را نیز متحمل شده و بارها مورد اتهامات مختلف قرار گرفته است. ایفای نقش در رختکن فراتر از یک بازیکن و ارتباط با خارج از باشگاه، مواردی بوده که وجهه و اعتبار سروش رفیعی را در میان هواداران پرسپولیس با تردید مواجه ساخته است.
او که پس از جدایی یحیی در سال ۱۴۰۲ و در اولین دوره حضور اوسمار ویرا به عنوان سرمربی، از حامیان این انتخاب به شمار میرفت، بعد از فتح قهرمانی دراماتیک در پایان همان فصل، به شوکی یا شاید جدی در جشن قهرمانی به تمجید از بازیکنسالاری پرداخت و در واقع شایعه دخالت در انتخاب سرمربی را به نوعی تأیید کرد. البته هنوز هم مشخص نیست که بازیکنانی نظیر سروش رفیعی چقدر در این تصمیم نقش داشتند، اما به هر حال انتخاب اوسمار در آن مقطع مورد پسند هواداران پرسپولیس قرار گرفت و تیم این سرمربی برزیلی با ارائه نمایشی چشمنواز و هجومی، باز هم به قهرمانی دست یافت.
در یکی دو سال گذشته، سروش رفیعی شرایط متفاوتی را تجربه کرده است؛ در دوران حضور خوان کارلوس گاریدو، در مقطعی او به نیمکت و حتی سکوها تبعید شد، اما خیلی زود دوباره به ترکیب اصلی بازگشت و پروژه مهندسی خط میانی پرسپولیس را هدایت کرد. یک پاس گل بینظیر و استثنایی در دربی برگشت همان سال به علی علیپور، احتمالاً بهترین صحنه از هوش سرشار و استعداد ناب سروش رفیعی در ذهن هواداران پرسپولیس خواهد بود. گرچه یکی دو سال پایانی خیلی خوب سپری نشد، اما به هر حال سروش رفیعی یکی از بازیکنان مهم دوره طلایی تاریخ پرسپولیس لقب گرفته و نقش بسزایی در رقم خوردن این همه قاب درخشان ایفا کرده است. شاید ۳۶ ساله شدن سروش، کندی ذاتی و طبیعی با افزایش سن و البته ورود افکار تازه به رختکن، تصمیم کادر فنی پرسپولیس مبنی بر قطع همکاری با سروش رفیعی را توجیه کند؛ اما به هر حال جایگاه او در بین بخش قابل توجهی از هواداران پرسپولیس، خدشهناپذیر باقی خواهد ماند.
چهرهای کاریزماتیک، با قدرت بیان شگفتانگیز نسبت به استانداردهای بازیکنان فوتبال در ایران و البته توانایی رهبری در داخل زمین و رختکن، ویژگیهایی هستند که این مفهوم را در ذهن تداعی میکنند که سروش رفیعی احتمالاً گزینهای مناسب برای پستهای مدیریتی در سالهای آینده خواهد بود. بازیکنی متعصب به پیراهن پرسپولیس که در بهترین دوره حیات تاریخ این باشگاه از حیث کسب افتخار و جام، یک معمار واقعی در مرکز زمین بود.
ویژگی گذر زمان، زدودن غبار تلخی از خاطرات است و بیشک با تکیه بر همین فلسفه، نام سروش رفیعی یادآور لحظات جذاب یک دوره شیرین و درخشان در ذهن هواداران پرسپولیس خواهد بود.
