پایان پرشورترین رابطه پرسپولیس
انتشار یک ویدیو خاص از سوی سروش رفیعی در صفحه شخصی خود، به معنای پایان یافتن سومین دوره حضور این ستاره پرافتخار در جمع بازیکنان پرسپولیس بود. این بار، مهندس شماره هفت خود روایتگر داستان حضورش شد و با تدوین ویدیویی، لحظات به یادماندنی خود در پرسپولیس را به نمایش گذاشت. گرچه خودمان از آن بیخبر بودیم، اما اولین بار سروش رفیعی را در تاریخ بیست و یکم فروردین سال هشتاد، در جریان پیروزی پرسپولیس در شیراز مقابل برق با گل لیث نوبری، مشاهده کردیم. یک دهه بعد، در ترکیب فولاد یک ستاره تکنیکی، ریزنقش و خلاق سر برآورد و نوبت به درخشش سروش رفیعی در میدان رسید. زمانی که در زمستان سال نود و پنج، انتقال سروش رفیعی از تراکتور به پرسپولیس قطعی شد، در واقع رقابت قهرمانی میان این دو تیم به پایان رسید. فرمانده خط میانی تیم امیر قلعهنویی به پرسپولیس تحت هدایت برانکو پیوست و از همان لحظه مشخص بود که طلسم نه ساله عدم قهرمانی پرسپولیس سرانجام شکسته خواهد شد. یک دوره شش ماهه حضور در رختکن سرخپوشان، گلزنی در دربی، یک گل تماشایی مقابل نفت تهران در ورزشگاه تختی و البته هوش خیرهکننده او در مقابل الوحده در آخرین بازی مرحله گروهی، باعث شد تا اولین دوره حضور سروش در پرسپولیس با قهرمانی در لیگ برتر و صعود به مرحله حذفی لیگ قهرمانان آسیا به اتمام برسد. اما در تابستان سال نود و شش، او با انتشار نامهای صمیمانه و احساسی خطاب به هواداران پرسپولیس، اعلام کرد که برای بهبود شرایط مالی و خانوادگی خود راهی قطر شده و به پیشنهاد باشگاه الخور پاسخ مثبت داده است.
اگرچه دوره غیبت سروش رفیعی چندان طولانی نشد، اما به ناگاه پنجره نقل و انتقالاتی پرسپولیس بسته شد و او با وجود بازگشت به تیم محبوب خود در تابستان سال نود و هفت، شش ماه طول کشید تا مجدداً پیراهن پرسپولیس را به تن کند. نقشآفرینی در سومین قهرمانی متوالی تیم برانکو، دستاورد دومین دوره حضور سروش در ترکیب پرسپولیس بود. اما یک تصویر عجیب و چهرهای پریشان و غمگین بر روی صندلی اتوبوس، نشان میداد که سروش رفیعی در اردوی استانبول مورد تأیید گابریل کالدرون قرار نگرفته و زمان دومین جدایی او فرارسیده است. دوران حضور این ستاره تکنیکی در سپاهان همچنان با ارسال پاس گل و تلاش در میانه میدان ادامه داشت و در تابستان سال هزار و چهارصد و یک، این بار یحیی گلمحمدی برای سومین مرتبه سروش رفیعی را به اردوی پرسپولیس فراخواند. اما این بار، او چهار فصل برای پرسپولیس به میدان رفت و بهترین دوره حضورش در این باشگاه را تجربه کرد؛ کسب دو عنوان قهرمانی لیگ برتر در دو فصل ابتدایی، تبدیل شدن به یکی از کاپیتانهای پرسپولیس و البته ایفای نقش رهبری در رختکن این تیم. سروش رفیعی در مدت حضورش در پرسپولیس بیش از ۱۶۰ بار برای تیم به میدان رفت، آمار ۱۱ گل و ۱۸ پاس گل را به ثبت رساند و یکی از چهرههای ثابت در صحنههای متعدد قهرمانی این تیم در یک دهه اخیر بوده است. اما همانطور که خودش روز گذشته در قابهای پایانی ویدیوی مذکور اشاره کرد، او در سالهای اخیر حواشی عجیبی را نیز متحمل شده و بارها مورد اتهامات گوناگون قرار گرفته است. ایفای نقش در رختکن فراتر از یک بازیکن و ارتباط با خارج از باشگاه، مواردی بوده که وجهه و اعتبار سروش رفیعی را در میان انبوه هواداران پرسپولیس با تردید مواجه ساخته است.
او که پس از جدایی یحیی در سال هزار و چهارصد و دو و در اولین دوره حضور اوسمار ویرا در رختکن پرسپولیس به عنوان سرمربی، از حامیان این انتخاب به شمار میرفت، بعد از فتح قهرمانی دراماتیک در پایان همان فصل، به شوخی و یا شاید جدی در جشن قهرمانی به تمجید از بازیکنسالاری پرداخت و در حقیقت شایعه دخالت در انتخاب سرمربی را به نوعی تأیید کرد. البته هنوز هم مشخص نیست که بازیکنانی نظیر سروش رفیعی چقدر در این تصمیم نقش داشتند، اما به هر حال انتخاب اوسمار در آن مقطع مورد پسند هواداران پرسپولیس قرار گرفت و تیم این سرمربی برزیلی با ارائه نمایشی چشمنواز و هجومی، باز هم به عنوان قهرمانی دست یافت.
در یکی دو سال گذشته، سروش رفیعی شرایط متفاوتی را تجربه کرده است؛ در دوران حضور خوان کارلوس گاریدو، در مقطعی او به نیمکت و حتی سکوها تبعید شد، اما خیلی زود دوباره به ترکیب ثابت بازگشت و پروژه مهندسی خط میانی پرسپولیس را هدایت کرد. یک پاس گل بینظیر و استثنایی در دربی برگشت همان سال به علی علیپور، احتمالاً بهترین صحنه از هوش سرشار و استعداد ناب سروش رفیعی در ذهن هواداران پرسپولیس خواهد بود. گرچه یکی دو سال پایانی خیلی خوب سپری نشد، اما به هر حال سروش رفیعی یکی از بازیکنان مهم دوره طلایی تاریخ پرسپولیس لقب گرفته و نقش بسزایی در رقم خوردن این همه قاب درخشان ایفا کرده است. شاید ۳۶ ساله شدن سروش، کندی ذاتی و طبیعی با افزایش سن و البته ورود افکار تازه به رختکن، تصمیم کادر فنی پرسپولیس مبنی بر قطع همکاری با سروش رفیعی را توجیه کند؛ اما به هر حال جایگاه او در بین بخش قابل توجهی از هواداران پرسپولیس، خدشهناپذیر باقی خواهد ماند.
چهرهای کاریزماتیک، با قدرت بیان شگفتانگیز نسبت به استانداردهای بازیکنان فوتبال در ایران و البته توانایی رهبری در داخل زمین و رختکن، ویژگیهایی هستند که این مفهوم را در ذهن تداعی میکنند که سروش رفیعی احتمالاً گزینهای مناسب برای پستهای مدیریتی در سالهای آینده خواهد بود. بازیکنی متعصب به پیراهن پرسپولیس که در بهترین دوره حیات تاریخ این باشگاه از حیث کسب افتخار و جام، یک معمار واقعی در مرکز زمین بود.
ویژگی گذر زمان، زدودن غبار تلخی از خاطرات است و بیشک با تکیه بر همین فلسفه، نام سروش رفیعی یادآور لحظات جذاب یک دوره شیرین و درخشان در ذهن هواداران پرسپولیس خواهد بود.
