قلعهنویی: تیم ایران از همه مظلومتر در تاریخ جام جهانی
بر اساس گزارش کیک زون، امیر قلعهنویی پس از تساوی دو بر دو تیم ملی ایران مقابل نیوزیلند، در کنفرانس خبری حضور یافت و ضمن بیان مشکلات سفر، ویزا و برنامهریزیهای اجباری کاروان ایران، از حمایت گرم ایرانیان حاضر در ورزشگاه به عنوان بزرگترین دستاورد این بازی یاد کرد. سرمربی تیم ملی در ابتدای اظهاراتش و در پاسخ به این پرسش که تیم در خط حمله چگونه عمل کرده و چرا در خط دفاعی ضعف داشته و نتوانسته کریس وود را مهار کند و آیا این اتفاقات ممکن است در بازی با بلژیک تکرار شود، گفت: «پیش از پاسخ به سؤال دوست گرانقدرمان، دو موضوع را مطرح میکنم. اول این بازی و فضای ورزشگاه. فکر میکنم امروز یک نقطه عطف برای تاریخ فوتبال ما رقم خورد. ایرانیان بسیاری با نگرشها و باورهای مختلف در ورزشگاه حضور داشتند، اما همه با یکصدایی تیم ملی کشورشان را با تمام وجود تشویق کردند. به نظر من برد اصلی همین بود. حدود هفتاد هزار نفر در ورزشگاه حاضر بودند که بخش عمده آنها ایرانی بودند و با قلبشان ایران را حمایت میکردند. این میتواند یک نقطه عطف در تاریخ کشور باشد.» سپس قلعهنویی به مشکلات تیم ملی در مسیر آمادهسازی و حضور در آمریکا اشاره کرد و افزود: «موضوع بعدی، مظلومیت تیم ایران است. ما آنقدر روی هوا بودیم که فکر میکنم روی زمین نبودیم! به ما ویزا ندادند که بتوانیم دو هفته زودتر بیاییم و کارهای سازگاری را انجام دهیم. همین امشب هم بلافاصله پس از بازی به ما گفتند باید اینجا را ترک کنیم، در حالی که امشب مهمترین زمان برای ریکاوری و آمادهسازی برای بازی آینده بود. باید سوار هواپیما شویم و به تیخوانا بازگردیم. این واقعاً ما را اذیت میکند.»
قلعهنویی درباره عملکرد فنی تیمش در مقابل نیوزیلند توضیح داد: «به نظر من این بازی یکی از بازیهای خوب دور اول مسابقات بود. چهار گل به ثمر رسید و موقعیتهای زیادی هم خلق شد. سؤال دوست عزیزمان کاملاً درست و فنی بود. ما در پنجاه متر رو به جلو خیلی خوب بودیم، اما از دو موقعیت دو گل خوردیم. این هم جزئی از فوتبال است. باید از فردا بنشینیم، بازی را تحلیل کنیم و نقاط ضعف ساختار دفاعیمان را برطرف کنیم.» سرمربی تیم ملی در پاسخ به پرسشی درباره دلیل ترک کردن آمریکا امشب، گفت: «خودمان هم نمیدانیم و واقعاً خندهدار است. برنامهریزی تیم ما یک جا انجام میشود، اما تصمیم نهایی جای دیگری گرفته میشود. قرار بود دو شب قبل از بازی به لسآنجلس بیاییم، اما اجازه ندادند. در برنامه ما بود که امشب اینجا بمانیم، ریکاوری کنیم و فردا ظهر برگردیم، اما باز هم این اجازه را ندادند و دلیلش را هم نمیدانم.» او ادامه داد: «به همین دلیل میگویم تیم ملی ایران شاید مظلومترین تیم در تاریخ ادوار مختلف جام جهانی باشد. رئیس فدراسیون اینجا نیست، مدیر تیم اینجا نیست، مدیر داخلی تیم اینجا نیست، بخش رسانهای اینجا نیست. روی نیمکت، کاری که مدیر تیم باید انجام دهد، مثلاً برای تعویضها، یک مربی انجام میداد. بخشی از مسئولیتهای پیش از بازی که باید توسط عوامل اجرایی انجام شود، روی دوش کادر فنی بود، در حالی که تمرکز کادر فنی باید روی مسائل فنی باشد. به همین دلیل میگویم ما مظلومترین تیم تاریخ جام جهانی هستیم.» قلعهنویی با قدردانی از بازیکنان گفت: «باید از بازیکنان خیلی خیلی سپاسگزار باشم. با این شرایطی که برای ما ایجاد کردند، فکر میکنم بازیکنان بیش از توانشان انرژی گذاشتند. با اینکه شرایط بدنی خوبی نداشتیم و سازگاری ما کامل انجام نشده بود، توانستیم بازی قابل قبولی ارائه دهیم. دو بار کامبک کردیم، حتی میتوانستیم بازی را ببریم. یک گل زدیم که از بدشانسیمان در آفساید قرار گرفت، یک توپ هم به تیر خورد. هم جو ورزشگاه به ما انرژی داد و کمک کرد، هم بازیکنان واقعاً با وجودشان بازی کردند. از تکتک آنها سپاسگزارم.»
سرمربی تیم ملی در بخش دیگری از صحبتهایش و در پاسخ به این پرسش که چه پیامی برای مردم مکزیک و شهر تیخوانا دارد، گفت: «دولت مکزیک، بهویژه مردم شهر تیخوانا، باعث شدند احساس غربت نکنیم و خودمان را در خانه ببینیم. واقعاً جای تقدیر و تشکر دارد که این انرژی را به ما دادند. دلمان برای این شهر تنگ شده بود. از نظر علمی و فنی، دوست داشتیم فردا برگردیم، اما حالا که امشب برمیگردیم، رفتن به تیخوانا ما را خوشحال میکند. از مردم خوب مکزیک، چه اینجا و چه در کشور مکزیک و شهر تیخوانا، نهایت تشکر را دارم.» قلعهنویی درباره وضعیت بدنی بازیکنان نیز گفت: «قبل از بازی هم گفتم که دیر آمدن ما و اینکه دیر کار سازگاری را انجام دادیم، روی بازیکنان ما تأثیر گذاشت. شما دیدید چهار بازیکن ما به دلیل گرفتگی عضله تعویض شدند. همه تعویضهای ما به خاطر مصدومیت و مسائل بدنی بود، نه دلایل فنی. حالا باید تا فردا تیم ریکاوری کند و تیم پزشکی گزارش بدهد تا ببینیم کدام بازیکنان میتوانند برای بازی بعدی آماده باشند.» او در پایان بار دیگر به دشواریهای مسیر تیم ملی اشاره کرد و گفت: «رفتاری که با ما شد، چه در مسیر آمدن، چه قبل از بازی و چه بعد از بازی، هر روز شرایط را برای ما سختتر میکند. با این حال ما مصممتر هستیم که با انرژی بیشتر برای مردم تلاش کنیم و بازیهای بهتری انجام دهیم. فکر میکنم این مسابقه یکی از بازیهای خوب جام جهانی تا اینجا بود و مردم، چه داخل ورزشگاه و چه بیرون از ورزشگاه، از آن لذت بردند. چهار گل داشت، صحنههای امیدوارکننده گل داشتیم و میتوانستیم بازی را ببریم. جو ورزشگاه بسیار زیبا بود. نزدیک به پنجاه سال است در اردوها و مسابقات حضور دارم و این تجربه برای من بسیار خوب بود. خوشحال شدم که همه مردم با قلبشان تیم ملی کشورشان را تشویق کردند. به نظر من این یک دستاورد بسیار بزرگ بود.»
