با وجود حذف تیم، بیرانوند در جام جهانی ماندگار شد!
کیک زون گزارش میدهد که جام جهانی همیشه صحنه نمایش ستارهها نیست. گاهی دروازهبانها هستند که روایتگر داستان مسابقات میشوند. مردانی که با یک واکنش، یک شیرجه یا یک مهار غیرممکن، سرنوشت یک کشور را تغییر میدهند. از گوردون بنکس و دینو زوف گرفته تا ایکر کاسیاس، مانوئل نویر و امیلیانو مارتینز، تاریخ جام جهانی مملو از گلرهایی است که بیشتر از مهاجمان در خاطر فوتبالدوستان باقی ماندهاند. جام جهانی ۲۰۲۶ هم از این قاعده مستثنی نیست و تازهترین Power Ranking فیفا در بخش دروازهبانان، تصویری جالب از بهترین سنگربانان مسابقات ارائه میدهد. در این فهرست، علیرضا بیرانوند با امتیاز ۷.۷۸ در شاخص «دفاع از دروازه» در رتبه چهارم ایستاده؛ جایگاهی که تنها اورلاندو گیل از پاراگوئه، دیوگو کاستا از پرتغال و گرگور کوبل از سوئیس بالاتر از او قرار دارند.
این رتبه، بیش از هر چیز ارزش عملکرد شماره یک ایران را در جامی نشان میدهد که اگرچه برای تیم ملی با حذفی تلخ به پایان رسید، اما بیرانوند یکی از معدود بازیکنانی بود که اعتبارش نهتنها خدشهدار نشد، بلکه بیش از گذشته در سطح جهانی دیده شد. نمایش او مقابل بلژیک، بدون تردید نقطه اوج این تورنمنت بود. شبی که یکی از پرستارهترین خطوط حمله جام، بارها به دروازه ایران هجوم آورد اما هر بار با دستان کشیده، جایگیری دقیق و واکنشهای استثنایی بیرانوند متوقف شد. هفت مهار در برابر تیم نهم رنکینگ فیفا، کلینشیت مقابل یکی از مدعیان جام و انتخاب به عنوان بهترین بازیکن زمین، شبی را رقم زد که بسیاری از رسانههای بینالمللی از آن به عنوان یکی از بهترین نمایشهای یک دروازهبان در این جام یاد کردند. اهمیت این رتبه زمانی بیشتر مشخص میشود که به نامهایی نگاه کنیم که پایینتر از بیرانوند قرار گرفتهاند. دومینیک لیواکوویچ، گلری که در دو جام جهانی اخیر بارها ناجی کرواسی بوده، در این فهرست پایینتر از دروازهبان ایران دیده میشود. یاسین بونو، قهرمان تاریخی مراکش در جام جهانی ۲۰۲۲ و یکی از شناختهشدهترین دروازهبانان حال حاضر فوتبال جهان نیز نتوانسته در این شاخص به جایگاه بیرانوند برسد.
حتی دروازهبانهایی که پیش از آغاز مسابقات از مدعیان اصلی دستکش طلایی محسوب میشدند، در این مقطع نتوانستهاند عملکردی بهتر از شماره یک ایران ثبت کنند. البته این جدول فقط روایتگر یک نوع از درخشش است. هر دروازهبان این جام، داستان متفاوتی داشته است. ووزینیا، کاپیتان باتجربه کیپورد، با نمایشهای درخشانش تیم شگفتیساز آفریقایی را تا مراحل حذفی رساند. رائول رانخل، سنگربان مکزیک، با چهار کلینشیت یکی از مطمئنترین دروازهبانان تورنمنت بوده و سهم بزرگی در صعود تیمش ایفا کرده است. اورلاندو گیل، صدرنشین فعلی این ردهبندی، با واکنشهای متوالی پاراگوئه را به یکی از مستحکمترین خطوط دفاعی مسابقات تبدیل کرده و دیوگو کاستا نیز بار دیگر نشان داده چرا سالهاست از او به عنوان یکی از کاملترین گلرهای اروپا یاد میشود. اما تفاوت بیرانوند با بسیاری از این نامها در یک نکته نهفته است. او این رتبه را در شرایطی به دست آورده که ایران تنها سه مسابقه در جام انجام داد و خیلی زود با رقابتها وداع کرد. طبیعی است که دروازهبانانی که به مراحل بالاتر رسیدهاند، فرصت بیشتری برای افزایش آمار و جلب توجه داشته باشند. با این حال، کیفیت نمایش بیرانوند آنقدر بالا بود که ارزیابی فنی فیفا او را همچنان در جمع چهار دروازهبان برتر جام نگه داشته است.
