حضور علیرضا بیرانوند در جام جهانی با وجود حذف تیم ملی ایران (عکسها)
کیک زون گزارش میدهد که در تورنمنت جام جهانی همواره مهاجمان پرطرفدار تنها ستارهها نیستند. گاهی این دروازهبانان هستند که روایتگر اتفاقات مسابقات میشوند. مردانی که با یک واکنش به موقع، یک حرکت زیبا یا یک مهار غیرمنتظره، سرنوشت یک کشور را دگرگون میکنند. از اسطورههایی چون گوردون بنکس و دینو زوف گرفته به قهرمانانی چون ایکر کاسیاس، مانوئل نویر و امیلیانو مارتینز، تاریخ جام جهانی از چنین گلرهایی که بیشتر از مهاجمان در خاطره فوتبال باقی ماندهاند، سرشار است. جام جهانی ۲۰۲۶ نیز از این قاعده مستثنی نخواهد بود و جدیدترین Power Ranking فیفا در بخش دروازهبانان، چهرهای جالب از بهترین سنگربانان مسابقات را به نمایش میگذارد. در این لیست، علیرضا بیرانوند با کسب امتیاز ۷.۷۸ در شاخص «دفاع از دروازه» در رتبه چهارم قرار گرفته؛ جایگاهی که تنها اورلاندو گیل از پاراگوئه، دیوگو کاستا از پرتغال و گرگور کوبل از سوئیس بالاتر از او ایستادهاند.
این ردهبندی در واقع عملکرد شماره یک ایران را در جامی نشان میدهد که اگرچه با حذفی تلخ برای تیم ملی به پایان رسید، اما بیرانوند یکی از معدود بازیکنانی بود که اعتبارش نه تنها آسیب ندید، بلکه بیشتر از پیش در سطح جهانی دیده شد. نمایش او مقابل بلژیک، بدون شک نقطه اوج این تورنمنت برای او بود. آن شب که یکی از پرستارهترین خطوط حمله جام، بارها به دروازه ایران حمله کرد اما هر بار با واکنشهای استثنایی، جایگیری بینقص و مهارهای فوقالعاده بیرانوند متوقف شد. هفت مهار در برابر تیم نهم رنکینگ فیفا، کلینشیت مقابل یکی از مدعیان اصلی جام و انتخاب به عنوان بهترین بازیکن زمین، شبای را رقم زد که بسیاری از رسانههای بینالمللی از آن به عنوان یکی از برترین نمایشهای یک دروازهبان در این دوره یاد کردند. اهمیت این جایگاه زمانی بیشتر خودنمایی میکند که به نامهایی که پایینتر از بیرانوند قرار گرفتهاند، نگاه کنیم. دومینیک لیواکوویچ، گلری که در دو جام جهانی اخیر بارها ناجی کرواسی بوده، در این فهرست پس از دروازهبان ایران رتبهبندی شده. یاسین بونو، قهرمان تاریخی مراکش در جام جهانی ۲۰۲۲ و یکی از شناختهشدهترین دروازهبانان حال حاضر فوتبال جهان نیز نتوانسته در این شاخص به جایگاه بیرانوند دست یابد.
حتی دروازهبانهایی که پیش از شروع مسابقات از نامزدهای اصلی کسب دستکش طلایی محسوب میشدند، در این مرحله نتوانستهاند عملکردی بهتر از شماره یک ایران داشته باشند. البته این جدول فقط روایتگر یک نوع از درخشش است. هر دروازهبان این جام، داستان متفاوتی را روایت کرده است. ووزینیا، کاپیتان باتجربه کیپورد، با نمایشهای درخشانش تیم شگفتیساز آفریقایی را تا مراحل حذفی رساند. رائول رانخل، سنگربان مکزیک، با چهار کلینشیت یکی از مطمئنترین دروازهبانان تورنمنت بود و سهم بزرگی در صعود تیمش ایفا کرد. اورلاندو گیل، صدرنشین فعلی این ردهبندی، با واکنشهای متوالی پاراگوئه را به یکی از مستحکمترین خطوط دفاعی مسابقات تبدیل کرده و دیوگو کاستا نیز بار دیگر نشان داد چرا سالهاست از او به عنوان یکی از کاملترین گلرهای اروپا یاد میشود. اما تفاوت بیرانوند با بسیاری از این نامها در یک نکته نهفته است. او این رتبه را در شرایطی کسب کرده که ایران تنها سه مسابقه در جام انجام داد و خیلی زود با رقابتها خداحافظی کرد. طبیعی است که دروازهبانانی که به مراحل بالاتر رسیدهاند، فرصت بیشتری برای افزایش آمار و جلب توجه داشته باشند. با این حال، کیفیت نمایش بیرانوند آنقدر بالا بود که ارزیابی فنی فیفا او را همچنان در جمع چهار دروازهبان برتر جام حفظ کرده است.
