تضاد چشمگیر مارادونا و مسی در آستانه ۴۰ سالگی
بر اساس گزارش کیک زون، رسیدن دیگو مارادونا به سن ۳۹ سالگی، پایان مسیر حرفهای او در فوتبال را رقم زد. در مقابل، لیونل مسی در همین سن، همچنان در بالاترین سطح فوتبال فعالیت میکند و در جام جهانی مشترک آمریکا، مکزیک و کانادا، نقشی تعیینکننده در تیم ملی آرژانتین ایفا میکند.
در ادامه، مقایسهای میان این دو افسانه فوتبال در یک سن مشخص صورت گرفته؛ این مقایسه صرفاً برای سنجش سطح استعداد آنان نیست، بلکه تحلیلی از دو سبک کاملاً متفاوت مدیریت دوران ورزشی و شیوه زندگی محسوب میشود.
دیگو مارادونا در اکتبر سال ۱۹۹۷، بلافاصله پس از برگزاری سوپرکلاسیکو بین بوکا جونیورز و ریو پلاته، از فوتبال خداحافظی کرد. او در هنگام اعلام این تصمیم، ۳۷ سال سن داشت. این تصمیم تحت شرایطی دشوار و تحت تأثیر مصدومیتها، مشکلات جسمانی و همچنین جنجال ناشی از تست دوپینگ گرفته شده بود.
نشریه اسپانیایی آاس تصاویری از دیگو را بازنشر کرده که در آن سنی قرار دارد که مسی هنوز برای آرژانتین به میدان میرود. مارادونا آرزو داشت تا ۴۰ سالگی فوتبال بازی کند، اما مشکلاتی که با آنها دستوپنجه نرم میکرد، اجازه این کار را به او نداد. او در سالهای پس از بازنشستگی تنها در بازیهای نمایشی، رویدادهای خیریه و مسابقات پیشکسوتان حاضر میشد.
به گزارش ایاسپیان، او در جشن تولد ۳۹ سالگی خود در یک بازی دوستانه در نزدیکی بوئنوس آیرس به میدان رفت. در آن زمان، مبارزه او با اعتیاد به مواد مخدر، علنی شده بود.
مارادونا در مصاحبه با مجله رولینگ استون به صراحت درباره اعتیادش به کوکائین سخن گفت و اظهار داشت: "میخواهم این کار را کنار بگذارم، اما هیچ قرص یا آمپولی برای درمان این بیماری وجود ندارد."
کاپیتان سابق آرژانتین در همان مصاحبه اعتراف کرد که مایل است به زندگی خود ادامه دهد اما گاهی احساس میکند با ناتوانی در کنار گذاشتن مواد مخدر، مرگ را انتخاب میکند. این بحران برای اسطوره آرژانتینی موضوع جدیدی نبود؛ او در سال ۱۹۹۱ به دلیل مصرف کوکائین محروم شده بود و در جام جهانی ۱۹۹۴ نیز پس از مثبت شدن تست افدرین از مسابقات اخراج شد؛ اتفاقاتی که سالهای پایانی فوتبال او را به کلی ویران کرد.
در ژانویه ۲۰۰۰، مدت کوتاهی پس از تولد ۳۹ سالگی، مارادونا به صورت اضطراری در بیمارستانی در اروگوئه بستری شد. پزشکان تشخیص دادند که او دچار بحران فشار خون بالا و آریتمی شدید قلبی شده است و آزمایشها وجود کوکائین را در بدن او تایید کردند. گزارشهای بعدی پزشکان و رسانهها نشان داد که زندگی این فوتبالیست سابق در آستانه مرگی حتمی قرار داشت. او پس از ترخیص، برای گذراندن یک دوره فشرده ترک اعتیاد به کوبا سفر کرد.
در مقابل، مسیر لیونل مسی در همین سن کاملاً متفاوت است. مسی همچنان در سطحی بالا رقابت میکند، بازیکن ثابت تیم ملی است و یکی از رهبران آرژانتین محسوب میشود.
هرچند سبک بازی او نسبت به دوران اوج که با استارتهای انفجاری و دریبلهای ویرانگر خود را به نمایش میگذاشت، تغییر یافته، اما او این افت بدنی را با جایگیریهای هوشمندانه، دیدگاه فوقالعاده، مدیریت هوشمندانه انرژی و کارایی بالا جبران کرده است.
کارشناسان این طول عمر ورزشی را مدیون عوامل متعددی میدانند: پیشرفت پزشکی ورزشی، پایش مستمر وضعیت جسمانی، تغذیه مدرن، ریکاوری اصولی و البته یک سبک زندگی بسیار منظمتر نسبت به نسلهای پیشین فوتبال.
