پرونده مسی بسته شد: او از مارادونا پیشی گرفت!
دیگو مارادونا با اهدای جام جهانی ۱۹۸۶، لحظاتی خاطرهانگیز خلق نمود که برای نسلهای آینده جاودانه شد. طی دههها در آرژانتین، باور راسخ بر این پایه بود که هیچ فوتبالیست هرگز قادر به رسیدن به جایگاه او نخواهد بود.
حالا، پس از گذشت چهل سال، لیونل مسی ۳۹ ساله نه تنها در سال ۲۰۲۲ تیم ملی کشورش را به سومین قهرمانی جهانی رساند، بلکه با سوابق درخشانی که تقریباً در تمام معیارهای ممکن از اسطوره پیشین خود برتری دارد، به فینال جام جهانی ۲۰۲۶ راه یافته است.
ارقام و آمار به خوبی دلیل این تحول در نگرش را روشن میسازند. مسی پیش از دیدار نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶، در مجموع ۱۱۶۰ بازی رسمی با پیراهن باشگاههای بارسلونا، پاری سن ژرمن، اینتر میامی و تیم ملی آرژانتین به انجام رسانده و ۹۱۹ گل، ۴۵۵ پاس گل و ۴۸ جام قهرمانی را به نام خود ثبت کرده است.
از سوی دیگر، مارادونا دوران حرفهای خود را با ۶۷۹ بازی، ۳۴۵ گل، تقریباً ۲۴۰ پاس گل و ۱۳ جام رسمی به پایان رساند. این اختلاف چشمگیر در طول دوران ورزشی نیز مشهود است؛ در حالی که اسطوره ناپولی بیش از دو دهه به عنوان فوتبالیست حرفهای در اوج بود، مسی در سن ۳۹ سالگی همچون ستاره بیبدیل و بازیکن اصلی تیم ملی آرژانتین میدرخشد.
در عرصه جام جهانی نیز برتری آماری دگرگون شده است. مارادونا ستارهی بیرقیب در جام جهانی ۱۹۸۶ محسوب میشد؛ او در آن رقابتها ۵ گل به ثمر رساند و ۵ پاس گل داد و به تنهایی تیمی را که در مقایسه با قدرتهای بزرگ آن دوره ضعیفتر به نظر میرسید، به مقام قهرمانی رساند. او در مجموع در چهار جام جهانی حضور داشت، ۸ گل زد و به دو فینال رسید.
از طرف دیگر، مسی در حال تجربه ششمین جام جهانی خود است و با ۳۹ بازی در این تورنمنت (رکورد بینظیری در تاریخ جام جهانی)، ۲۱ گل و ۱۲ پاس گل (هر دو رکوردهای جاودانه)، به فینال ۲۰۲۶ راه یافته است. وی همچنین پس از کسب مقام نایبقهرمانی در ۲۰۱۴ و قهرمانی در قطر ۲۰۲۲، سومین فینال جام جهانی خود را پیش رو دارد.
تفاوت این دو ستاره در سطح باشگاهی نیز آشکار است. مارادونا دوران طلایی خود را در ناپولی سپری کرد؛ تیمی که با رهبری او دو قهرمانی در لیگ ایتالیا کسب کرد و از یک باشگاه کمافتخار به قدرتی ملی تبدیل شد. در مقابل، مسی تقریباً دو دهه از دوران حرفهای خود را در بارسلونا ساخت و با ۶۷۲ گل، بهترین گلزن تاریخ این باشگاه شد و ۴ قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا، ۱۰ عنوان لالیگا و ۷ جام حذفی را به دست آورد. وی در مجموع ۳۵ جام با باشگاه کاتالانی کسب کرد.
از منظر افتخارات فردی، این شکاف حتی عمیقتر است. مسی هشت بار توپ طلا را برده است. مارادونا هرگز این جایزه را نگرفت، اما این به دلیل تاریخی است: تا سال ۱۹۹۵، تنها بازیکنان اروپایی واجد دریافت توپ طلا بودند، که این قانون عملاً فوتبالیستهای آمریکای جنوبی را در بخش اعظم دوران بازیشان محروم میکرد. در سال ۱۹۹۵، قوانین تغییر یافت تا بازیکنان با هر ملیتی که در اروپا بازی میکنند را شامل شود و تنها از سال ۲۰۰۷ این جایزه به تمام بازیکنان شاغل در لیگهای سراسر جهان گشوده شد.
با این حال، مقایسه این دو اسطوره را صرفاً به اعداد و ارقام محدود کردن، به معنای نادیده گرفتن بستری است که هر یک تاریخ خود را در آن خلق کردهاند. مارادونا در عصری فوتبال بازی میکرد که تعداد مسابقات در هر فصل کمتر، میانگین گلزنی پایینتر و آمارهایی مانند پاس گل، تکل یا مشارکت مستقیم در گل به صورت سیستماتیک ثبت نمیشد. علاوه بر این، او نماد نسلی بود که چند سال پس از جنگ مالویناس، غرور ملی را به آرژانتین بازگرداند و قهرمانی ۱۹۸۶ را به رویدادی فراتر از یک اتفاق ورزشی تبدیل کرد.
مسی مسیری کاملاً متفاوت را پیمود. او سالها با مقایسههای مداوم با مارادونا و انتقادها به دلیل ناکامی در کسب جام با تیم ملی دست و پنجه نرم کرد. با این حال، وی از کوپا آمریکا ۲۰۲۱ به بعد، دو دوره از این رقابتهای قارهای، فینالیسیما و جام جهانی ۲۰۲۲ را به دست آورد و اکنون در تلاش است آرژانتین را به دومین قهرمانی پیاپی در جام جهانی برساند؛ افتخاری که این کشور از دهه ۱۹۸۰ تاکنون به آن دست نیافته است.
اگر مسی روز یکشنبه بار دیگر جام قهرمانی را بالای سر ببرد، فصلی جدید به پرافتخارترین کارنامه تاریخ فوتبال جهان افزوده خواهد شد.
