پیراهن سورمهای و تناسخ مارادونا: آرژانتین در نیمهنهایی
تیم ملی آرژانتین برای رویارویی با انگلیس در مرحله نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶، خواستار پوشیدن پیراهن خاطرهانگیز و افسانهای خود شد و فدراسیون بینالمللی فوتبال (فیفا) نیز با این درخواست موافقت کرد. این در حالی است که تیم ملی انگلیس در این مسابقه با لباس همیشگی و یکدست سفید خود به میدان خواهد رفت.
شاگردان لیونل اسکالونی فقط یک بار در مرحله گروهی، آن هم در بازی مقابل اردن، با ترکیب پیراهن آبی، شورت مشکی و ساقبند مشکی به میدان رفته بودند. با وجود اینکه فدراسیون فوتبال آرژانتین هیچ دلیل رسمی برای این تصمیم خود ارائه نکرده است، بسیاری این انتخاب را به دو پیروزی تاریخی و بهیادماندنی آرژانتین برابر انگلیس ربط میدهند.
نخستین نبرد، مربوط به مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی ۱۹۸۶ است که آرژانتین با نتیجه ۲ بر ۱ پیروز شد. دومین رویارویی نیز در مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۱۹۹۸ رقم خورد که پس از تساوی ۲-۲ در وقتهای قانونی، آرژانتین با نتیجه ۴ بر ۳ در ضربات پنالتی به برتری رسید. در هر دو مسابقه، تیم ملی آرژانتین پیراهنهای آبی خود را به تن داشت.
با این حال، اتفاقات سال ۱۹۸۶ از اهمیت ویژهای برخوردار است. تغییر لباس در آخرین لحظات، تاریخساز شد. پیراهن آبی مشهوری که دیهگو مارادونا در جام جهانی ۱۹۸۶ مکزیک و در دیدار مقابل انگلیس به تن کرد، در ابتدا برای آن بازی آماده نبود. طبق گزارشهای منتشر شده، کارلوس بیلاردو، سرمربی وقت، تجهیزات ذخیره موجود را برای دما و رطوبت مکزیکوسیتی بیش از حد سنگین میدانست.
به دلیل عدم وجود جایگزین مناسب، یکی از مسئولان فدراسیون، تنها چند ساعت پیش از آغاز مسابقه، دو مدل پیراهن آبی را از یک فروشگاه ورزشی خریداری کرد. مارادونا از میان آنها، پیراهنی را برگزید که بعدها به یک لباس افسانهای تبدیل شد. نشان آرژانتین به صورت دستی روی این پیراهن دوخته شده بود و شمارههای نقرهای نیز با عجله بر آن پرس شده بودند. آرژانتین با همین لباس بداهه، توانست انگلیس را با نتیجه ۲ بر ۱ شکست دهد؛ دیداری که به لطف دو گل مارادونا، یکی «دست خدا»ی بحثبرانگیز و دیگری آن شاهکاری که بعدها «گل قرن» لقب گرفت، در تاریخ فوتبال ماندگار شد.
پیراهن آبی اکنون به یکی از قدرتمندترین نمادهای فوتبال آرژانتین بدل گشته است. در فرهنگ فوتبالی این کشور، ارتباط نزدیکی با مفهومی به نام «کابالا» وجود دارد که مجموعهای از آیینها و رسومی برای جلب خوششانسی است. این سنت به خوبی مستند شده و نشان میدهد که بسیاری از هواداران، هر مسابقه را با رعایت شرایطی یکسان تماشا میکنند، لباسهای مشابهی میپوشند یا آداب خاصی را به جا میآورند که در طول مسابقات مهم و پایانی، تقریباً به یک الزام تبدیل شدهاند.
در تاریخ تیم ملی آرژانتین، نمونههای فراوانی از این دست خرافات و آداب دیده میشود: به عنوان مثال، در جام جهانی ۱۹۷۸، برخی بازیکنان پیش از آغاز مسابقات به تماشای فیلمهای ترسناک میپرداختند و در رقابتهای سال ۱۹۸۶ نیز، کارلوس بیلاردو از بازیکنان خود خواسته بود که همواره بر روی صندلیهای مشخص و ثابتی در اتوبوس تیم بنشینند.
