نگرش خاص پیاتزا برای ستارههای والیبال ایران
روبرتو پیاتزا، سکاندار تیم ملی والیبال ایران، تقریباً یک سال و نیم است که هدایت این تیم را بر عهده دارد. در این مدت، او تیم ملی را در دو دوره از رقابتهای لیگ ملتها و یک دوره قهرمانی جهان همراهی کرده است. پیاتزا طی این زمان نسبتاً کوتاه، ارتباط بسیار خوبی با بازیکنان تیم ملی برقرار کرده و متقابلاً، ملیپوشان نیز اعتماد و باور عمیقی به سرمربی ایتالیایی خود پیدا کردهاند. یکی از مهمترین درخواستها و تأکیدات همیشگی پیاتزا از شاگردانش، حضور آنها در لیگهای معتبر بینالمللی، به خصوص در اروپا، بوده است. این مربی معتقد است که برای تداوم روند پیشرفت و کسب جایگاهی ثابت در تیم ملی، بازیکنان باید در بالاترین سطح والیبال باشگاهی اروپا به میدان بروند. او بر این باور است که تجربه بازیکنان ایرانی در لیگهای سطح بالای خارج از کشور، مستقیماً بر کیفیت فنی و دستاوردهای تیم ملی تأثیرگذار خواهد بود. همین دیدگاه باعث شده است که در فصل جاری، شمار قابل توجهی از بازیکنان ملیپوش راهی لیگهای مطرح خارج از مرزهای ایران شوند. پوریا حسینخانزاده، متین حسینی، امین اسماعیلنژاد، بردیا سعادت، مبین نصری، علی حقپرست، مرتضی شریفی، علیرضا عبدالحمیدی، محسن دلاوری، امیرمحمد گلزاده و عرشیا بهنژاد تنها برخی از این بازیکنان هستند که در این فصل به لیگهای خارجی پیوستهاند و این امکان وجود دارد که در آینده نزدیک، بر شمار لژیونرهای والیبال ایران افزوده شود. اما افزایش تعداد لژیونرها جنبه دیگری نیز دارد؛ خروج ستارههای والیبال ایران میتواند به سطح کیفی لیگ برتر داخلی آسیب بزند و رقابتهایی که زمانی جزو قدرتمندترین لیگهای جهان شناخته میشد، در این فصل به یکی از کمستارهترین دورههای خود تبدیل کند. این ضعف در لیگ داخلی به نوبه خود میتواند ضربهای به تیم ملی وارد آورد. حال باید دید که آیا سیاست گسترده شدن لژیونرها در میان ملیپوشان طی دو سال آینده، آنگونه که پیاتزا انتظار دارد، به نفع تیم ملی والیبال ایران تمام خواهد شد یا خیر.
