علت عدم استفاده از دنیس اکرت؛ افشای جزئیات توسط علیرضا بیرانوند
در میان فیفادی ماه مارس، فوتبال ایران با یک رویداد غیرمنتظره روبرو شد: امیر قلعهنویی، دنیس اکرت (درگاهی) را به تیم ملی دعوت کرد. این مهاجم ایرانیتبار که در گذشته برای تیمهای معروفی مانند استاندارد لیژ بلژیک، سلتاویگو و اینگولشتات بازی کرده بود، به دلیل مسائل اداری و مشکلات در صدور گذرنامه ایرانی، امکان همراهی تیم در دو دیدار دوستانه مقابل نیجریه و کاستاریکا را از دست داد. با این حال، عملکرد برجسته او در تمرینات، تحسین همه را برانگیخت و امیدها برای بهرهگیری از استعدادهایش در خط حمله تیم ملی، به خصوص در غیبت سردار آزمون، افزایش یافت. با این حال، سفر اکرت در تیم ملی مسیری عجیب و غیرمنتظره را طی کرد. او به اردوهای بعدی دعوت شد و حتی در لیست نهایی بازیکنان اعزامی به جام جهانی قرار گرفت، اما بدون اینکه حتی یک دقیقه به میدان برود، از مسابقات کنار رفت. این پرسش مطرح شد: دعوت چنین بازیکنی چه هدفی داشت؟ اکنون علیرضا بیرانوند، دروازهبان تیم ملی، به این ابهامات پاسخ داده و برای اولین بار دلیل عدم استفاده از اکرت در مسابقات را مشخص کرده است. بیرانوند در این باره توضیح داد: «دنیس اکرت که در اردوی ترکیه حضور داشت، از حال حاضرش بسیار آمادهتر بود. واقعاً این حرف را جدی میگویم، منظورم اردوی فروردین ماه است.» به گفته بیرانوند، مصدومیت مسیر اکرت برای حضور در جام جهانی را تغییر داد: «هنگامی که او به تیم اضافه شد، کادر فنی با توجه به عملکردش در اردوی فروردین، پیگیر کارهای اداری مربوط به گذرنامهاش شدند. کادر فنی از او نمایش خوبی دیده بود و ما هم معتقد بود که میتواند به تیم کمک کند. حتی در همان دوره، در لیگ بلژیک هم گلزنی و پاس گل داشت. اما متاسفانه زمانی که دوباره به اردوی ایران پیوست، به طور ناگهانی مصدوم شد. شاید شما از این موضوع بیخبر بودید، اما او مصدوم شده بود.» در پاسخ به این سؤال که چرا با وجود مصدومیت از لیست تیم خارج نشد تا بازیکن دیگری جایگزین او شود، بیرانوند گفت: «او پس از ارسال لیست نهایی مصدوم شد. شدت مصدومیتش به گونهای نبود که فیفا اجازه تعویض او با بازیکن دیگری را بدهد. معمولاً فیفا فقط برای آسیبدیدگیهای جدی مانند پارگی رباط صلیبی و مصدومیتهای شدید چنین مجوزی صادر میکند. دنیس در آن زمان کاملاً سرحال نبود، اما مصدومیتش آنقدر شدید نبود که از فهرست خارج شود. پس از آن آسیبدیدگی نیز، او هرگز به آمادگی قبلیاش که در اردوی ترکیه داشت، بازنگشت. بدشانسیاش این بود که در حالی که داشت به دوران اوج خود بازمیگشت، مقابل تیم تیخوانا به میدان رفت. حریف با انگیزه بالا، مدام روی پای دنیس تکل میزد و او نیز به دلیل ترس از تشدید مصدومیت، نتوانست عملکرد خوبی داشته باشد. به همین دلیل، امیرخان در جام جهانی روی او ریسک نکرد. به نظر من، او بازیکن بسیار خوبی بود.»