اگر مارادونا زنده میبود، این مسابقه برایش یک دیدار معمولی به شمار نمیرفت
دیهگو آرماندو مارادونای جونیور، پسر ارشد و یکی از پنج فرزند ستاره فقید فوتبال، حاصل ازدواج دیهگو و کریستینا سیناگرا در شهر ناپل ایتالیا است. نشریه مارکا پیش از رویارویی بسیار حساس آرژانتین، برای اطلاع از دیدگاههای مارادونا (پسر) درباره دیدار نیمهنهایی چهارشنبه مقابل انگلستان، که به نوعی یک مسابقه نمادین محسوب میشود، با او گفتگو کرد.
بیشک، دیدگاههای دیهگو که در ایتالیا زندگی میکند، تحت تأثیر بازی یکچهارم نهایی جام جهانی ۱۹۸۶ و دو رویداد فراموشنشدنی آن یعنی «دست خدا» و «گل قرن» پدرش قرار دارد. پسر مارادونا در این خصوص اظهار داشت: «این بازی هرگز یک دیدار عادی نخواهد بود و برای تیم ملی ما دشوار است. درست است که انگلستان خوب بازی میکند، اما باید به این نکته توجه کنیم که قرار است با قهرمانان جهان روبرو شویم و باید آنها را شکست دهیم. این بازی برای هر دو تیم سخت خواهد بود.»
لیونل اسکالونی، سرمربی آرژانتین، با درایت کامل، تنشهای سیاسی و اجتماعی احتمالی ناشی از رویارویی با انگلستان را در کشورش خنثی کرده است. با این حال، حقیقت این است که تمام اختلافات تاریخی همچنان پابرجا هستند و دیهگو جونیور نیز از این قاعده مستثنی نیست: «پدرم این بازی را یک دیدار عادی، یا صرفاً یک مسابقه دیگر نمیدید. میتوانیم هرچه بگوییم، اما این بازی عادی نخواهد بود و هرگز هم نخواهد شد.»
برای تمامی آرژانتینیها و هواداران مارادونا، این دیدار نوعی مسابقه متفاوت خواهد بود که یادآور تمام مسائل مربوط به جنگ فالکلند و برادران از دسترفتهمان در آنجا است، و سپس به یاد میآورد آنچه در سال ۱۹۸۶ برای پدرم رخ داد. پدرم یک بازی تاریخی را به پیروزی رساند و از آن زمان به بعد، هیچ رویارویی با انگلستان دیگر عادی نیست.
دیهگو جونیور ۳۹ سال دارد، به این معنا که در زمان دیدار انگلستان و آرژانتین در جام جهانی ۱۹۸۶، او هنوز متولد نشده بود. او تنها چند روز پس از آن رویداد (در سپتامبر) به دنیا آمد، اما داستانهای پدرش را به اندازهای شنیده که آنها را جزئی از وجود خود میداند. او میگوید: «پدرم همه چیز را برایم تعریف کرد و من از حکایتهایش شگفتزده شدم.»
و اکنون نوبت لیونل مسی است تا در اولین رویارویی تاریخی خود مقابل انگلستان به میدان برود، چرا که او هرگز در هیچ بازی دوستانه یا رسمی با آنها مواجه نشده است. دیهگو جونیور، که همواره نبوغ استثنایی پدرش را ستایش میکند، بهترینها را برای لئو آرزو میکند: «راستش را بخواهید، من هرگز فرصت ملاقات با مسی را نداشتهام، اما او را مانند همه آرژانتینیها در قلبم دارم و او شایسته کسب یک عنوان دیگر است.»
او (مسی) بهترین انسانها است، زیرا پدر من با هیچکس روی این کره خاکی قابل مقایسه نیست؛ او یک موجود فرازمینی در فوتبال بود. اما لئو شایسته هر چیزی است. من علاقه زیادی به لئو و خانوادهاش دارم. او کاپیتان تیم ملی من است. من احترام زیادی برایش قائل هستم و امیدوارم خداوند به او این فرصت را بدهد که در یک فینال دیگر بازی کند… و البته آن را ببرد.»
