در صورت زنده بودن مارادونا، این رویارویی هیچگاه برایش یک مسابقه عادی محسوب نمیشد
ارباب دیهگو آرماندو مارادونای جونیور، فرزند ارشد و یکی از پنج فرزند ستاره فقید فوتبال، حاصل پیوند دیهگو و کریستینا سیناگرا در شهر ناپل ایتالیا است. پیش از رویارویی حساس آرژانتین، نشریه مارکا برای آگاهی از نظرات مارادونا (پسر) درباره رقابت نیمهنفی چهارشنبه با انگلستان که به نوعی یک تقابل نمادین به شمار میرود، با او گفتگویی انجام داد.
بیتردید، دیدگاههای دیهگو که در ایتالیا اقامت دارد، تحت تأثیر بازی یکچهارم نهایی جام جهانی ۱۹۸۶ و دو رویداد فراموشنشدنی آن یعنی «دست خدا» و «گل قرن» پدرش قرار دارد. پسر مارادونا در این زمینه بیان کرد: «این مسابقه هرگز یک دیدار عادی نخواهد بود و برای تیم ملی ما دشوار است. درست است که انگلستان خوب بازی میکند، اما باید به این نکته توجه کنیم که قرار است با قهرمانان جهان روبرو شویم و باید آنها را شکست دهیم. این بازی برای هر دو تیم سخت خواهد بود.»
لیونل اسکالونی، سرمربی آرژانتین، با هوشمندی کامل، تنشهای سیاسی و اجتماعی احتمالی ناشی از رویارویی با انگلستان را در کشورش خنثی ساخته است. با این حال، حقیقت این است که تمام اختلافات تاریخی همچنان پابرجا هستند و دیهگو جونیور نیز از این قاعده مستثنی نیست: «پدرم این بازی را یک دیدار عادی، یا صرفاً یک مسابقه دیگر نمیدید. میتوانیم هرچه بگوییم، اما این بازی عادی نخواهد بود و هرگز هم نخواهد شد.»
برای تمامی آرژانتینیها و هواداران مارادونا، این رویارویی نوعی مسابقه متفاوت خواهد بود که یادآور تمام مسائل مربوط به جنگ فالکلند و برادران از دسترفتهمان در آنجا است، و سپس به یاد میآورد آنچه در سال ۱۹۸۶ برای پدرم رخ داد. پدرم یک بازی تاریخی را به پیروزی رساند و از آن زمان به بعد، هیچ رویارویی با انگلستان دیگر عادی نیست.
دیهگو جونیور ۳۹ سال دارد، یعنی در زمان رویارویی انگلستان و آرژانتین در جام جهانی ۱۹۸۶، او هنوز متولد نشده بود. او تنها چند روز پس از آن رویداد (در سپتامبر) به دنیا آمد، اما داستانهای پدرش را به اندازهای شنیده که آنها را جزئی از وجود خود میداند. او میگوید: «پدرم همه چیز را برایم تعریف کرد و من از حکایتهایش شگفتزده شدم.»
اکنون نوبت لیونل مسی است تا در اولین رویارویی تاریخی خود مقابل انگلستان به میدان برود، زیرا او هرگز در هیچ بازی دوستانه یا رسمی با آنها روبرو نشده است. دیهگو جونیور، که همواره نبوغ استثنایی پدرش را تحسین میکند، بهترینها را برای لئو آرزو میکند: «راستش را بخواهید، من هرگز فرصت ملاقات با مسی را نداشتهام، اما او را مانند همه آرژانتینیها در قلبم دارم و او شایسته کسب یک عنوان دیگر است.»
او (مسی) از بهترین انسانهاست، زیرا پدر من با هیچکس روی این کره خاکی قابل مقایسه نیست؛ او یک موجود فرازمینی در فوتبال بود. اما لئو شایسته هر چیزی است. من علاقه زیادی به لئو و خانوادهاش دارم. او کاپیتان تیم ملی من است. من احترام زیادی برایش قائل هستم و امیدوارم خداوند به او این فرصت را بدهد که در یک فینال دیگر بازی کند… و البته آن را ببرد.»
