مسی در هیبت ویلیام والاس: نجاتبخش اسکاتلند در برابر انگلیس!
با نزدیک شدن به جدال نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶ میان آرژانتین و انگلیس، تصویری که با هوش مصنوعی از لیونل مسی در نقش ویلیام والاس، اسطوره ملی اسکاتلند، ساخته شده، در شبکههای اجتماعی مورد توجه قرار گرفته است. این تصویر، که گویی جلد روزنامه اسکاتلندی «نشنال» (The National) است، مسی را به عنوان «امید نیمهنهایی» اسکاتلند برای جلوگیری از قهرمانی دیگر رقیب تاریخیاش معرفی میکند.
آرژانتین پس از یک پیروزی دشوار و نفسگیر در وقتهای اضافه برابر سوئیس، جواز حضور در جمع چهار تیم برتر را کسب کرد و رویای دفاع از عنوان قهرمانی خود در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر را زنده نگه داشت. آلبیسلسته در مرحله نیمهنهایی به مصاف انگلیس خواهد رفت؛ دیداری که سرشار از تاریخ و نمادگرایی است. انگلیسیها نیز با غلبه بر نروژ، شگفتیساز این دوره، با نتیجه ۲-۱ در وقتهای اضافه، صعود خود را قطعی کردند.
این تصویر به سرعت در سراسر جهان منتشر شد و توجهات را به خود جلب کرد. در حالی که رسانهها و هواداران خارجی در طول جام جهانی انتقاداتی را متوجه تیم ملی آرژانتین کرده بودند، یک رسانه اسکاتلندی به دفاع از آلبیسلسته برخاسته و ابراز امیدواری کرده است که این تیم بتواند مانع از راهیابی انگلیس به فینال شود.
روی این تصویر نوشته شده است: «لیونل، ما را نجات بده! تو امید ما در نیمهنهایی هستی.» و در توضیح بیشتر آمده است: «ما دیگر تحمل ۶۰ سال فخر فروشی آنها را نداریم»، که به تنها قهرمانی انگلیس در جام جهانی سال ۱۹۶۶ اشاره دارد. ویلیام والاس، رهبر برجسته قیام استقلال اسکاتلند علیه حکومت انگلیسیها در اواخر قرن سیزدهم بود.
رقابت میان اسکاتلندیها و انگلیسیها یکی از قدیمیترین و ریشهدارترین رقابتها در تاریخ فوتبال به شمار میرود. این رویارویی که با برگزاری اولین مسابقه بینالمللی میان تیمهای ملی در سال ۱۸۷۲ آغاز شد، بازتابدهنده روابط پیچیده تاریخی و فرهنگی میان دو ملتی است که جزیره بریتانیا را با هم تقسیم کردهاند، اما همواره هویتهای متمایز و احساس قوی ملیگرایی خود را حفظ کردهاند.
نخستین رویارویی رسمی در تاریخ ۳۰ نوامبر ۱۸۷۲ در ورزشگاه همیلتون کرسنت گلاسگو و در حضور حدود ۴۰۰۰ تماشاگر برگزار شد که با تساوی بدون گل خاتمه یافت و سرآغاز فوتبال بینالمللی بود. برای بیش از یک قرن، انگلیسیها و اسکاتلندیها به طور منظم در مسابقات قهرمانی بریتانیا که از سال ۱۸۸۴ تا ۱۹۸۴ برگزار میشد و شامل تیمهای ولز و ایرلند نیز بود، به مصاف هم میرفتند. برای اسکاتلندیها، پیروزی بر این دشمن دیرینه اهمیتی ویژه داشت.
یکی از بهیادماندنیترین پیروزیهای اسکاتلند در سال ۱۹۶۷ رقم خورد؛ زمانی که آنها موفق شدند در ورزشگاه ومبلی، انگلیس را با نتیجه ۳-۲ شکست دهند. در آن زمان، انگلیس قهرمان جهان بود و در ۲۱ بازی متوالی شکستناپذیر به نظر میرسید. پس از آن پیروزی، هواداران اسکاتلندی به طور غیررسمی خود را قهرمان جهان نامیدند. رویداد نمادین دیگری در سال ۱۹۷۷ اتفاق افتاد؛ اسکاتلند مجدداً در ومبلی پیروز شد، این بار با نتیجه ۲-۱، و هزاران هوادار پس از بازی به زمین هجوم آوردند. برخی از آنها حتی تیرکهای دروازه را شکستند و تکههایی از چمن را به عنوان یادگاری کندند؛ جشنی که به بخشی جداییناپذیر از فرهنگ عامه این رقابت تبدیل شد.
در میان دیدارهای مدرنتر این دو تیم، میتوان به بازیهای جام ملتهای اروپا ۱۹۹۶ اشاره کرد که با گل خاطرهانگیز پل گاسکوئین و پیروزی ۲-۰ انگلیس همراه بود. همچنین، بازی پلیآف یورو ۲۰۰۰ که با برتری نزدیک ۲-۱ انگلیس در مجموع دو دیدار به پایان رسید و تساوی بدون گل در جام ملتهای اروپا ۲۰۲۰ (برگزار شده در سال ۲۰۲۱) در ومبلی، از دیگر دیدارهای مهم این دو تیم به شمار میروند.
تا آخرین رویارویی رسمی آنها در سپتامبر ۲۰۲۳ که با پیروزی ۳-۱ انگلیس در گلاسگو به اتمام رسید، مجموعاً ۱۱۶ بازی رسمی میان دو تیم برگزار شده بود. از این تعداد، انگلیس ۴۹ پیروزی کسب کرده، ۴۱ پیروزی به سود اسکاتلند رقم خورده و ۲۶ بازی نیز با نتیجه تساوی به پایان رسیده است.
